Wat is APP bitumen dakbedekking?

APP-bitumen is een dakbedekking die bestaat uit een combinatie van bitumen en een plastische kunststof en wordt net als andere bitumen op rollen verkocht. De afkorting APP staat voor een kunststof namelijk Atactisch PolyPropyleen (APP). Dit is een polymeer met speciale eigenschappen die er voor zorgen dat de bitumineuze dakbedekking soepel blijft ook bij hoge temperaturen. Atactisch PolyPropyleen wordt bij temperaturen tussen de 140 en 150 graden Celsius pas vloeibaar terwijl de meeste bitumen bij een temperatuur rond de 50 graden Celsius vloeibaar kunnen worden. Het verwerkingspunt van APP bitumen ligt dus veel hoger als bij normale bitumen het geval is. Het membraan van APP bitumen is ook in hoge mate bestand tegen UV.

Tijdens het productieproces van APP bitumen wordt gewone zachte bitumen gemengd met ongeveer dertig procent Atactisch PolyPropyleen. Deze kunststof geeft het bitumen haar unieke duurzame eigenschappen. APP bitumen is in veel gevallen een ideale dakbedekking voor platte daken. Toch is het belangrijk om een adviseur in te schakelen. Niet altijd is bitumen de juiste oplossing. In sommige gevallen kan men beter kiezen voor gewone bitumen op SBS bitumen. Daarnaast is er ook nog EPDM verkrijgbaar. Dit is een dakbedekking waarin geheel geen bitumen zijn toegepast.

Wat is een muurplaat?

Een muurplaat is een balk die in de bouwkunde wordt gebruikt als verbinding tussen de muur en een hellend dak. Een muurplaat is een dragend deel van een constructie. De muurplaat wordt gebruikt om de krachten en belasting die wordt uitgeoefend op een dak door te geven op de muur of de vloer van het gebouw. De muurplaat is een balk en vormt de overgang tussen de muur en een schuin dak.

Een muurplaat is een houten balk die met de brede kant bovenop een muur wordt verankerd. Deze verankering gebeurd traditioneel met een aantal lagen metselwerk. Tegenwoordig wordt de muurplaat ook wel rechtstreeks verankerd op een betonnen vloerrand.

Wanneer het dak wordt aangebracht drukken delen van de dakconstructie rechtstreeks op de muurplaat. Deze dakdelen kunnen bijvoorbeeld de spanten van het dak zijn. De spanten dragen de druk van de dakbedekking (en de overige belasting van het dak) over op de muurplaat. De muurplaat draagt de druk en het gewicht weer over op het lager gelegen fundament van het gebouw.

Wat zijn spanten van gebouwen?

Een spant kan een onderdeel zijn van een gebouw en behoort tot de dakconstructie. De functie van een spant is het dragen van het dak en de belasting die wordt uitgeoefend op de bedekking van het dak. Spanten zijn daarom belangrijke dragende delen van een dakconstructie. Een spant brengt het totaal van de belasting die er op wordt uitgeoefend verticaal over op de constructiedelen die lager in de bouwconstructie zijn aangebracht. Over het algemeen zijn dat de dragende muren. Ook kan er een spant haar belasting overdragen op en borstwering van een zolder waaraan een muurplaat verankerd zit.  Spanten zijn er in verschillende afmetingen en vormen. Dit heeft te maken met de afmetingen van het dak en de hoek waaronder het dak is aangebracht. Er zijn dus spanten voor zowel platte als hellende daken.

Spanten voor een plat dak
Spanten voor platte daken zoals grote loodsen, garages en fabriekshallen moeten vaak grote afstanden overbruggen. Dat vereist wat van het gewicht en het materiaal van de spant. Een voorbeeld van een spant die hiervoor gebruikt wordt is een vakwerkspant. Een vakwerkspant is een spant die bestaat uit allemaal horizontale en diagonale stangen en balken. Een vakwerkspant heeft een aantal lange delen die de gehele afstand van het dak overspannen. Deze lange delen zijn doormiddel van diagonale stangen aan elkaar verbonden. Hierdoor ontstaan stevige driehoekvormen en X-vormen. Die zorgen er voor dat de vakwerkspant inderdaad uit vakken bestaat. Dat maakt dat de spant constructief stevig is zonder dat er veel materiaal in de zin van massa is gebruikt.

Naast vakwerkspanten zijn er ook houten spanten die bestaan uit verschillende lagen hout. Deze gelamineerde of gelijmde houten spanten zijn vervaardigd van verschillende lagen en latten van foutloos hout. Deze zijn zeer stevig aan elkaar vastgelijmd.

Spanten voor een hellend dak
Ook voor hellende daken zijn speciale spanten ontwikkeld die in de bouw worden gebruikt. Een voorbeeld hiervan is de hangspant. Bij boerderijen past men ook wel de zogenaamde Verbeterd-Hollands spant. Ook voor hellende daken kunnen vakwerkspanten worden gebruiken en gelamineerde of verlijmde spanten. Verder worden ook steekspanten gebruikt voor hellende daken.

Wat is een rietdak of rieten dak?

Een rietdak of een rieten dak is natuurlijke een dakbedekking die kan worden gebruikt voor woningen, boerderijen of andere gebouwen. Riet is een natuurlijk materiaal dat al eeuwen wordt gebruikt voor boerderijen en woningen met een stijl dak van 45 graden of meer. Men gebruikt voor het maken van een rieten dak eenjarig riet. Riet dat ouder is dan één jaar is niet geschikt voor dakbedekking. Vroeger werd riet veel gebruikt als dakbedekking. Toen maakte men naast riet ook gebruik van andere natuurlijke heideplaggen, stro en houten schaliën.

Toepassing van riet als dakbedekking
Tegenwoordig wordt riet veel minder gebruikt als dakbedekking. Het is in ieder geval niet goedkoper dan dakpannen. Dat komt omdat men iedere twintig of dertig jaar een nieuw rieten dak moet aanbrengen omdat het oude riet versleten is. Arbeidsuren en arbeidsloon is kostbaar. Dat was vroeger veel minder kostbaar daarom behoorde een rieten dakbedekking vroeger tot de goedkopere soorten dakbedekking net als het eerder genoemde stro en heideplaggen. Tegenwoordig wordt bijna alles op een bepaalde manier ook in een kunststof vorm op de markt gebracht. Ook met riet is dit het geval. Er bestaat dus ook riet dat gemaakt is van kunststof. Dit riet is echter wel zeer duurzaam ten opzichte van het natuurriet maar het is uiteraard wel ‘nep’.

Rietdekkers en strodekkers
Vroeger werd riet veel vaker op daken aangebracht. Tegenwoordig gebeurd dit veel minder vaak. Daardoor zijn er ook minder bedrijven die gespecialiseerd zijn in het aanbrengen van rieten daken. Dit is een vakmanschap dat meestal wordt uitgeoefend door kleine specialistische bedrijven. Men heeft het dan ook over rietdekkers en mensen die gespecialiseerd zijn in het strooien van daken. Naast rietdekkers zijn er ook strodekkers. Deze professionals houden zich voortdurend bezig met het aanbrengen van rieten daken.

In het verleden waren er meer rietdekkers en hadden rietdekkers vaak meerdere functies. Rietdekkers waren bijvoorbeeld ook werkzaam als rietsnijder langs de waterkant. Ook werkten ze als rietbinder en riethandelaar. Sommige rietdekkers werkten in de herfst en winter wel als klompenmaker of ze werkten bij een ander bedrijf om inkomsten te krijgen. Dit was vaak uit noodzaak omdat men niet het hele jaar door riet kon oogsten. Ook het dakdekken kon niet het hele jaar gebeuren. Tegenwoordig zijn veel en strodekkers aangesloten bij een bepaalde regionale werkgeversvereniging.

Rietdekken en dakdekken met riet
Het aanbrengen van rieten daken is niet eenvoudig. Men moet ook denken om de veiligheid. Rietdekkers maken gebruik van zogenaamde rietdekstoelen en dwarsbomen. Rietdekstoelen zijn voorzien van pinnen waardoor deze vast aan het riet gehecht kan worden. De steunbomen die worden gebruikt kunnen tijdelijk worden verankerd met stalen pinnen. Hieronder zijn een aantal stappen beschreven die vooraf gaan aan het rietdekken en de daarop volgende stappen van het daadwerkelijke rietdekken.

  • Voordat men riet aanbrengt op een gebouw dient men echter het gebouw of woning te voorzien van een stevige dakconstructie. Deze bestaat uit spanten waarover men flieringen of gordingen aanbrengt. Daarop wordt rondhout in de vorm van sparren aangebracht en worden ook rechthoekige sporen bevestigd. Deze delen lopen van de top (de nok) van het gebouw tot aan de onderkant van het dak. Zodra men deze houten delen heeft aangebracht worden de zogenaamde rietlatten bevestigd. Deze hebben een onderlinge afstand van ongeveer 28 centimeter. Dat zijn de laatste houten delen waaruit het dak bestaat.
  • Daarna wordt het riet op het dak geplaatst. Het riet moet echter goed blijven zitten. Daarom wordt het riet vast gemaakt aan de rietlatten. Daarvoor gebruikt men een twijgijzer, dit is een grote kromme naald. Met dit gereedschap gaat men een twijg of een ijzerdraad om een rietlat heen steken. Men kan in plaats van een twijgijzer ook wel een combinatie van Goot en Naald gebruiken. In plaats van het steken van ijzerdraad om een rietlat kan men er ook voor kiezen om het binddraad vast te schroeven in de rietlat.
  • Als het riet is vastgemaakt aan de rietlat gaat men het riet bewerken. Men zorgt er voor dat het riet mooi in één lijn is aangebracht over het dakvlak. Daarvoor gebruikt men een drijfbord of klopper. Als men het dak egaal heeft voorzien van riet zal men ook de nok moeten beschermen.
  • De nok, de punt van de woning, is kwetsbaar. Daarom wordt dit gedeelte van het dak extra beschermd. Daarvoor gebruikt men zogenaamde rietvorsten deze zijn meestal van keramisch materiaal gemaakt en hebben een terracotta kleur. Deze rietvorsten zijn grote gebogen nokpannen of vorstpannen. Deze gebogen pannen zijn zo groot dat ze over de nok van de woning aangebracht kunnen worden en daarbij ook een gedeelte van het riet bedekken. Er zijn verschillende soorten rietvorsten. Zo heeft men bijvoorbeeld Friese, Rijnlandse en Bourgondische rietvorsten. Deze rietvorsten hebben allemaal ongeveer dezelfde afmetingen. Deze afmetingen zijn ongeveer 660x235x210 mm.
  • De rietvorsten worden aangebracht met dakmortel. Dit is een kneedbare mortel die zich vasthecht aan het riet en aan de rietvorst. Men kan ook luchtkalkrijke basterdmortel specie gebruiken. Deze mortel is kneedbaar wanneer deze wordt aangebracht en gaat na het aanbrengen uitharden. Door de mortel wordt de ruimte tussen die rietvorst en het riet opgevuld zodat één aaneengehecht geheel ontstaat.

Levensduur rieten dak
Na het aanbrengen van de rietvorsten is het rietdak klaar. Een rietdak gaat ongeveer 20 tot 30 jaar mee. Vocht heeft een behoorlijke invloed op de kwaliteit van het riet. Als vocht lang inwerkt op riet ontstaan er algen op het riet. Als men deze algen niet gaat bestrijden dan gaat het dak op de duur rotten. Algen en mos ontstaan vooral op rieten daken die voortdurend in de schaduw zijn. Bijvoorbeeld aan de noordkant van de woning of in de schaduw van bomen. Op rieten daken wordt geen garantie gegeven. Het is een natuurproduct dan ook door de invloed van natuur zoals algen en mos in kwaliteit achteruit kan gaan. Het is daarom onmogelijk om voor elk dak precies te bepalen hoe lang het mee gaat.

Wat zijn groene daken of vegetatiedaken?

Groene dakbedekking wordt steeds meer toegepast op woningen en utiliteit. Met de benaming ‘groen’ bedoelt men in dit verband niet zozeer de kleur van het dak, groen dakbedekking is dakbedekking die bestaat uit vegetatie. Daarom worden groene daken ook wel vegetatiedaken genoemd. Meestal wordt groene dakbedekking aangebracht op platte of glooiende daken. Daarnaast wordt vegetatie ook wel aangebracht op hellende daken. Formeel spreekt men ook wel van een begroeid dak of dak begroeiing. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen intensief begroeide daken en extensief begroeide daken. Groende daken bieden een aantal voordelen. Deze voordelen zijn vooral op het gebied van milieu, duurzaamheid en belevingswaarde. De aanschafkosten van groene daken zijn echter wel hoger dan de aanschafkosten van daken die gemaakt zijn van bijvoorbeeld bitumen of dakpannen. Een groen dak gaat over het algemeen langer meer dan een traditioneel dak.

Geschiedenis van groene daken
Hoewel vooral de laatste jaren groende daken meer worden toegepast op bouwprojecten is het concept vrij oud. Al in de oudheid werden regelmatig groene daken toegepast op woningen en andere gebouwen. Hierbij kan men bijvoorbeeld denken aan eenvoudige woningen die van plaggen werden gemaakt. De plaggenhutten begroeiden omdat plaggen voedzame grond vormen voor mossen en grassen. Hierdoor ontstonden groene daken.

Plaggenhutten waren zelfs rond 1900 nog in Nederland te vinden. Met name in arme streken werden plaggen gebruikt om eenvoudige woningen te maken. Deze woningen werden ook wel een spitkeet genoemd. Deze woningen werden voor een deel uitgegraven (gespit) en daarna bedekt met plaggen. Omdat de atmosfeer in deze woningen zeer ongezond was heeft de overheid in de arme streken van Nederland de spitketen vervangen door eenvoudige woningen van steen en hout. Vanaf 1900 werden steeds meer woningen in Nederland van bakstenen gemaakt.

Vooral aan het einde van de twintigste eeuw raakten moderne groene daken in opkomst in de bouw. Verschillende gebouwen in Nederland werden voorzien van een groen dak. Deze daken zijn echter niet meer te vergelijken met de groene daken uit het verleden.

Moderne groene daken
De manier waarop moderne groene daken worden gemaakt verschilt van de wijze waarop dat in het verleden gebeurde. Tegenwoordig heeft men professionele machines waarmee men dakconstructies kan maken. Ook de materialen zijn sterker en duurzamer geworden. Hierdoor kunnen groene daken lichter worden uitgevoerd dan in het verleden. Een groen dak heeft over het algemeen een standaard opbouw. Deze opbouw kan worden beschreven in een aantal lagen. Er zijn verschillende systemen en materialen die kunnen worden gebruikt in het aanbrengen van groene daken. Soms is het mogelijk om meerdere lagen samen te voegen tot één fysieke laag.

Over het algemeen bestaat  de onderste laag van de dakopbouw uit een laag waterdichte dakbedekking, die tevens wortelbestendig is. Deze laag wordt ook wel de waterkerende laag genoemd. Hierop is een beschermlaag aangebracht die de dakbedekking moet beschermen tegen mechanische beschadigingen. Daarboven is er een drainagelaag aangebracht. Deze kan bijvoorbeeld gemaakt zijn kunststof of mineralen. Vervolgens is er een filterlaag aangebracht die moet voorkomen dat substraatdeeltjes in de drainagelaag terecht komen. Dan volgt de substraatlaag in deze laag kan de vegetatie wortelen. Daarnaast bevat de substraatlaag voedingstoffen, water en zuurstof. Dit is nodig voor de vegetatielaag die boven op de substraatlaag wordt gepaatst.

Vegetatie voor groene daken
De vegetatie die voor groene daken kan worden gebruikt is verschillend. Men kan vetkruid gebruiken zoals sedum. Daarnaast kan men ook mossen, kruiden of bepaalde grassen gebruiken. Deze varianten van vegetatiedaken vallen onder de extensieve begroeiing. Naast extensieve begroeiing kan ook gebruikt worden gemaakt van intensieve begroeiing. Hiervoor maakt men gebruik van stuiken en zelfs bomen. Deze vegetatie is veel omvangrijker dan gras, mos of sedum daarom moet bij intensieve begroeiing veel aandacht worden besteed aan de constructie van het dak. Bij intensieve begroeiing heeft men een dakbedekking met een opbouwhoogte van meer dan vijftien centimeter. Bij intensieve begroeiing spreekt men al snel van een daktuin.

NEN-normcommissie Begroeide Daken
In Nederland moeten gebouwen aan strenge eisen voldoen. De eisen die worden gesteld aan Nederlandse bouwwerken hebben te maken met de constructieve stevigheid, veiligheid en duurzaamheid. Er zijn verschillende richtlijnen en wetten ontwikkelt voor daken en dakbedekking. Ook voor het aanbrengen van groene daken zijn inmiddels verschillende richtlijnen en handboeken gemaakt door erkende instellingen. In deze handleidingen staan aanwijzingen en instructies met betrekking tot de materialen die gebruikt moeten worden. Het gaat hierbij zowel om de ontwerprichtlijnen, de praktijkrichtlijnen en de bouwkundige detailleringen die nodig zijn voor een correcte verwerking dakbedekking. Halverwege 2012 is de NEN-normcommissie ‘Begroeide Daken’ tot stand gekomen.  Deze commissie houdt zich bezig met het ontwikkelen van een norm voor de functionele eisen, prestatie-eisen en toetsingsmethoden van bouwwerkbegroeiing. In 2014 zal deze nieuwe norm als het goed is geheel zijn beschreven.

Wat zijn houten schaliën en waarvoor worden deze gebruikt?

Houten schaliën kunnen worden gebruikt als dakbedekking. Houten schaliën worden in dit verband ook wel dakspanen, dakleien of houten shakes genoemd. Dit zijn dunne plankjes die vooral op schuine daken als dakbedekking kunnen worden gebruikt.

De schaliën worden als individuele en overlappende elementen van gespleten houten plankjes aangebracht.  In het verleden werden houten schaliën doormiddel van kloven verkregen. Tegenwoordig worden schaliën meestal gezaagd. Schaliën kunnen echter ook machinaal gekliefd worden. Een gezaagde schalie gaat minder lang mee dan een gekloofde schalie. In Nederland worden schaliën nauwelijks gebruikt als dakbedekking. In Noord Amerika, Florida, Canada en zelfs in de poolstreken worden schaliën nog regelmatig gebruikt als dakbedekking. Er zijn zelfs woningen die tientallen jaren dezelfde houten dakbedekking hebben. Schaliën kunnen een duurzame dakbedekking zijn voor woningen en andere gebouwen.

De duurzaamheid van schaliën is van een aantal factoren afhankelijk. Een belangrijke factor is de manier waarop schaliën zijn aangebracht. Ook de ventilatie is een belangrijk aspect die invloed heeft op de duurzaamheid van schaliën als dakbedekking. De vorm en de helling van het dak zijn eveneens van belang. Hoe groter de dakhelling hoe duurzamer schaliën zijn als dakbedekking.

Houtsoorten
Schaliën kunnen van verschillende houtsoorten worden gemaakt. Vroeger werden schaliën meestal van  eikenhout gemaakt. Er kunnen echter verschillende houtsoorten worden gebruikt voor de productie van schaliën. Houtsoorten zoals ceder en kastanje hout worden ook gebruikt als grondstof voor schaliën.

Bevestiging van houten schaliën
Schaliën zijn houten leien en deze worden aangebracht op latten die zijn bevestigd aan het onderdak. In verticale richting worden dunne stoflatten aangebracht op het onderdak. Door deze latten kunnen de schaliën aan de onderkant voldoende ventileren.  Bovenop de stoflatten worden panlatten in horizontale richting geplaatst. Op deze panlatten worden de schaliën bevestigd met nagels. De hoeveelheid schaliën die worden gebruikt is afhankelijk van de dakhelling. Hoe groter de dakhelling hoe minder schaliën geplaatst hoeven te worden.

Onderhoud van houten schaliën
Daken die gemaakt zijn van houten schaliën hebben meestal geen speciale behandelingen nodig. Dakbedekking kan echter wel groen uitslaan door algen. Daarnaast kan mos zich hechten op de houten schaliën. Dit gebeurd vooral op delen van het dak die vochtig blijven en in de schaduw staan. Algen en mos geven het dak geen mooie uitstraling en kunnen op de duur de kwaliteit van het dak aantasten. Daarom dienen algen en mos wel regelmatig verwijdert te worden met een middel en methode die daarvoor geschikt zijn.

Welke aspecten komen aan de orde bij dakbedekking of dakbekleding?

Dakbedekking wordt ook wel dakbekleding genoemd. Het belangrijkste doel van het aanbrengen van dakbedekking is het aanbrengen van een beschermde laag op een dak. Deze beschermende bekleding moet er voor zorgen dat een dak waterdicht is en dat er ook geen sneeuw kan binnendringen. Daarnaast dient dakbedekking er voor te zorgen dat er geen tocht door het dak naar binnen kan komen. Een goede dakbedekking is van groot belang voor de levensduur van een gebouw. Als dakbedekking niet goed is aangebracht kan er bijvoorbeeld hemelwater onder het dak terecht komen. Hierdoor kunnen vochtplekken in het gebouw ontstaan met alle schadelijke gevolgen van dien. Vocht is niet alleen slecht voor de (hout)constructie het zorgt ook voor een minder aangename atmosfeer voor de bewoners of gebruikers van het gebouw. Voor dakbedekking worden verschillende materialen gebruikt. De keuze van dakbedekking hangt af van een aantal verschillende factoren.

Algemene eisen aan dakbedekking
Dakbedekking is een belangrijk onderdeel van een gebouw. Daarom worden er eisen gesteld aan dakbedekking. Dakbedekking moet bijvoorbeeld een licht gewicht hebben zodat het dak niet te zwaar drukt op de constructie van een gebouw. Daarnaast moet dakbedekking weinig onderhoud vragen want de meeste daken bevinden zich op een dusdanige hoogte dat er een steiger of een hoogwerker gebruikt moet worden om het dak schoon te maken. Dit is echter kostbaar omdat de eigenaar van het pand dit meestal niet zelf kan doen. Het aanbrengen van dakbedekking moet ook eenvoudig zijn.

Dakbedekking moet ook dampdoorlatend zijn. Als dakbedekking niet over deze eigenschap beschikt dan moet men aan de onderkant van de dakconstructie, dus aan de binnenkant van het gebouw, een damp remmende laag aanbrengen. Deze laag moet er voor zorgen dat het woonvocht niet in de constructie van het gebouw dringt. Het woonvocht dient in de vorm van damp de woning of het bedrijfspand te verlaten zodat er geen condensatie ontstaat. Condensatie zocht voor vochtplekken en schimmels die de constructie van een gebouw ernstig kunnen aantasten.

De dakbedekking moet verder goed bestand zijn tegen atmosferische invloeden. Daarnaast is het belangrijk dat dakbedekking moeilijk vlam vat. Het beste is dakbedekking toepassen die onbrandbaar is. De keuze van de dakbedekking is ook afhankelijk van de vorm van het dak.

Schuine of hellende daken
Bij schuine of hellende daken moeten bedekkingselementen afwaterend zijn aangebracht. Dit houdt in dat het water van het dak moet aflopen en daarbij niet onder de dakbedekking terecht mag komen. Deze daken zijn in letterlijke zin niet geheel water dicht. Verder spelen esthetische aspecten een rol een rol bij hellende of schuine daken.

Deze daken kunnen vanaf de grond worden gezien door omwonenden of voorbijgangers. Daarom worden er in een bestemmingsplan eisen vastgelegd met betrekking tot de vormgeving en de kleur van dakbedekkingselementen die in het zicht komen te liggen. Dakbedekkingselementen die in het zicht zijn aangebracht bepalen in belangrijke mate het esthetisch effect van het gebouw waarop ze zijn geplaatst.

Platte daken
Bij platte daken speelt het esthetische aspect geen rol omdat deze daken over het algemeen uit het zicht zijn van voorbijgangers. Soms worden platte daken wel als terras gebruikt. In dat geval worden er wel eisen gesteld aan de dakbedekking. Deze eisen hebben dan meer te maken met de constructieve stevigheid dan met esthetische aspecten. Een plat dak moet in tegenstelling tot een schuin dak of een hellend dak wel geheel van waterdichte dakbedekking zijn voorzien.

Gebruikelijke materialen voor dakbedekking
Vroeger maakte men vooral gebruik van dakbedekking uit de directe omgeving van het gebouw of woning. Toen werd er vooral gebruik gemaakt van leisteen, riet en stro. Tegenwoordig kan men materialen voor dakbedekking van ver transporteren. Daarom is de keuze voor een bepaalde dakbedekking aanzienlijk  toegenomen. Ook de ontwikkelingen in de techniek hebben er voor gezorgd dat er meer materialen gebruikt kunnen worden en dat materialen massaal kunnen worden geproduceerd door machines. Bekende materialen die worden gebruikt als dakbedekking zijn:

  • Dakpannen die gemaakt zijn van gebakken klei of van geperst beton.
  • Leisteen uit de natuur
  • Gebakken leisteen
  • Schaliën van hout in e vorm van dakspanen
  • Riet en stro
  • Bitumen dakbedekking
  • Kunststof
  • Glas
  • Metalen zoals koper, zink en lood

Vroeger werd ook wel gebruik gemaakt van asbestcement. Dit materiaal werd bijvoorbeeld gebruikt om golfplaten en leien van te maken. Tegenwoordig mag men geen asbestcement meer gebruiken op de bouw omdat bij het verbranden of breken van asbest kleine asbestdeeltjes vrij kunnen komen in de atmosfeer.  Deze deeltjes zijn bij inademing schadelijk voor de gezondheid van mensen en dieren. Asbestdeeltjes kunnen kanker veroorzaken en mogen daarom niet meer als dakbedekking worden gebruikt.

Wat is bitumen en waarvoor wordt bitumen gebruikt?

Bitumen is een stroperige vloeistof die op aardolie gebaseerd is. Door het verwijderen van lichtere fracties uit ruwe aardolie kan tijdens een raffinageproces bitumen worden verkregen. De lichtere fracties die uit ruwe aardolie worden gehaald zijn over het algemeen nafta (aardoliedestillaat), benzine en diesel. De bitumen die na de fractionele destillatie overblijven vormen een halfvast koolwaterstofproduct, dit is het zwaarste bestandsdeel van ruwe olie. Bitumen kunnen ook in de natuur zelf worden gevormd zonder dat de mens bewerkingen uitvoert. Bij een normale omgevingstemperatuur is bitumen een vrijwel vast substantie. Pas als bitumen worden verwarmd worden ze stroperig en gaat de stof vloeien.

Verschil tussen teer en bitumen
Soms wordt teer wel eens verward met bitumen. Steenkoolteer en bitumen zijn twee stoffen met een zwarte kleur en zijn daarnaast allebei kleverige substanties als ze worden verwarmd. Toch zijn deze stoffen verschillend. Een belangrijk verschil tussen teer en bitumen zit in de herkomst van de stoffen. Bitumen worden gewonnen uit ruwe olie terwijl teer wordt gekregen uit hout of steenkool. Steenkoolteer ontstaat door steenkool te verwarmen met zeer hoge temperaturen. In het verleden werd steenkoolteer wel gebruikt als bindmiddel voor wegenasfalt. Sinds 1990 wordt echter geraffineerd bitumen gebruikt als bindmiddel voor asfalt. De reden voor het gebruik van bitumen in asfalt heeft te maken met de hoge concentratie van polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK) in teer.

Waar worden bitumen voor gebruikt
Tegenwoordig is bitumen een belangrijk onderdeel van asfalt. Ongeveer vijfentachtig procent van alle bitumen die worden geproduceerd worden toegepast in de productie van asfalt. Bitumen wordt in het asfaltmengsel gebruikt als bindmiddel waarmee de andere bestanddelen zoals steenslag, zand en vulstof aan elkaar worden verbonden.

Bitumen worden ook gebruikt voor zogenoemde roofing toepassingen. Ongeveer tien procent van de bitumenproductie wordt hiervoor gebruikt. Bitumen zijn geschikt voor dakbedekking vanwege de waterdichtingskwaliteiten van het materiaal. Bitumen worden in de dakbedekking zowel op rollen als in (golf) platen verwerkt.

De overige vijf procent van de bitumenproductie wordt gebruikt voor isolerende of afdichtende doeleinden voor bouwmaterialen. Hierbij kan gedacht worden aan coatings maar ook aan verf. De achterkant van tapijttegels kan eveneens van bitumen worden gemaakt.