Welke landen behoren tot de OPEC?

OPEC is een afkorting die veel voorkomt in de olie-export. De afkorting OPEC is Engels en staat voor Organization of the Petroleum Exporting Countries. In het Nederlands kan dit vertaald worden met Organisatie van olie-exporterende landen. De OPEC is een soort kartel. Door het veranderen van het olieaanbod kan dit kartel invloed uitoefenen op de prijs van olie. Op initiatief van Venezuela is de OPEC op 14 september 1960 opgericht in de Iraakse stad Bagdad. Naast Venezuela behoorden ook Koeweit, Iran, Irak en Saoedi-Arabië tot de oprichters. In totaal horen 12 landen tot de OPEC. Sinds 1 september 1965 is het hoofdkantoor van de OPEC gevestigd in Wenen. Voor deze datum was het hoofdkwartier gevestigd in Genève.

Landen die tot de OPEC behoren
Door de jaren heen zijn verschillende landen tot de OPEC gaan behoren. Op dit moment behoren de volgende landen tot dit oliekartel:

  • Iran (1960)
  • Irak (1960)
  • Koeweit (1960)
  • Saoedi-Arabië (1960)
  • Venezuela (1960)
  • Qatar (1961)
  • Libië (1962)
  • Verenigde Arabische Emiraten (1967)
  • Algerije (1969)
  • Nigeria (1971)
  • Ecuador (1973-1992, opnieuw lid sinds 2007)
  • Angola (2007)

Olieproducerende landen die niet tot de OPEC behoren
Er zijn ook landen die veel olie produceren maar ondanks dat niet behoren tot de OPEC. Dit zijn bijvoorbeeld:

  • Rusland
  • Verenigde Staten
  • Canada
  • Noorwegen
  • Mexico
  • Brazilië
  • Oman

Wat is affakkelen van gassen in de aardgaswinning en aardolieproductie?

Affakkelen is een term die wel voorkomt in de petrochemische sector. Met affakkelen wordt het verbranden van gassen genoemd die bij het winnen van aardgas, de productie van olie en olieraffinage vrijkomen. Het gaat hierbij om de gassen propaan, ethaan en methaan die tijdens de processen aanwezig zijn. deze gassen worden ook wel “dry gasses” genoemd. Ze kunnen worden hergebruikt als raffinage-brandstof in dat geval spreekt men ook wel van de Engelse term refinery fuel. Bij een teveel aan ethaan, propaan en methaan worden deze gassen in sommige landen nog terplekke verbrand op het boorplatform of bij een raffinaderij. Door het verbranden van deze gassen ontstaan grote vlammen die ook wel flares worden genoemd. Deze flares zijn soms te zien op raffinaderijen.

Affakkelen is verboden in Europa
Het affakkelen van gassen is in Europa verbonden. De reden van dit verbod zit in de luchtverontreiniging die door affakkelen wordt veroorzaakt. Door het verbranden van gassen komt onder andere kooldioxide (CO2) vrij in de lucht. Deze emissie draagt bij aan het broeikaseffect in de atmosfeer. Daarom mogen deze gassen tijdens het winnen en bewerken van olie en gas niet worden verbrand. In sommige gevallen worden gassen echter toch afgefakkeld omdat het zeer onpraktisch of zelfs gevaarlijk is om de vrijgekomen gassen met een andere methode te verwijderen.

Affakkelen van aardgas
In sommige landen en gebieden die ver van de bewoonde wereld liggen wordt aardgas afgefakkeld tijdens het proces van olie winnen. Aardgas wordt dan gezien als een bijproduct van het winnen van olie uit de aardlagen.  Het transporteren van aardgas is niet altijd mogelijk of niet altijd effectief omdat aardgas het beste kan worden getransporteerd in vloeibare toestand. Hiervoor moet aardgas in cryogene toestand worden gebracht. Aardgas dat in cryogene toestand is gebracht wordt ook wel in het Engels liquid natural gas genoemd en afgekort met lng.

Het volume van vloeibaar aardgas is in cryogene toestand 600 maal geringer dan aardgas in atmosferische druk en onder atmosferische temperatuur. Voordat aardgas echter in cryogene toestand is gebracht moet het sterk worden afgekoeld. Daarvoor moeten speciale voorzieningen worden aangebracht en speciaal transport worden geregeld. Dit is echter niet altijd mogelijk daarom kiest men er in sommige landen helaas nog te vaak voor om aardgas af te fakkelen.

Affakkelen of gassen laten ontsnappen in de atmosfeer
Aardgas bestaat voor een groot deel uit methaan. Als men methaan niet affakkelt en gewoon in de atmosfeer laat ontsnappen is methaan echter schadelijker voor de atmosfeer dan wanneer men het wel affakkelt. Methaan heeft namelijk een bijdrage aan het broeikaseffect die ongeveer 25 keer zo hoog is als kooldioxide (CO2).

Wat is een booreiland of boorplatform en waarvoor dienen deze offshore constructies?

Een booreiland is een grote door mensen vervaardigde constructie die in redelijk ondiep water wordt geplaatst om delfstoffen uit de aardboden te winnen. Een booreiland wordt ook wel een boorplatform genoemd, met beide benamingen wordt in principe hetzelfde bedoelt. Op een booreiland boort men naar aardolie of aardgas. Er zijn echter ook andere constructies in zee die geplaatst zijn waar olie en gas vandaag gehaald kunnen worden. Deze constructies zijn productieplatforms. Een productieplatform is echter wat anders dan een booreiland.

Op een productieplatform wordt meestal niet geboord naar olie of gas. Een productieplatform wordt gebruikt voor het behandelen van olie en gas. Booreilanden worden gebruikt voor het boren in de aardbodem. Daarom zijn deze kunstmatige eilanden voorzien van een boortoren.

Constructie van booreilanden
Een booreiland bevat een ponton. Hierop is de boortoren geplaatst. Er bestaan verschillende booreilanden. Er zijn booreilanden die drijven en er zijn booreilanden die met poten op de zeebodem staan. De poten van de laatste groep booreilanden staan stevig verankerd in de zeebodem. Het gehele eiland wordt door deze poten gedragen en kant enkele tientallen meters boven het wateroppervlak uit getild worden. Deze booreilanden worden ook wel hefeilanden genoemd. In het Engels dragen deze eilanden de naam “Self Elevating Platform”.

Positie van booreilanden die drijven
Booreilanden op poten staan in redelijk ondiep water. Olie en gasvelden kunnen echter ook in diepwater onder de zeebodem worden aangetroffen. In diep water is een constructie met poten niet haalbaar. Daarom worden hiervoor booreilanden gebruikt die drijven. Dit kan doormiddel van boorschepen of half-afzinkbare platforms. Het is belangrijk dat deze platforms goed in positie blijven daarom worden ze op hun plek gehouden doormiddel van ankers. Het is ook mogelijk dat er gebruik wordt gemaakt van dynamic positioning.

Waarvoor wordt een booreiland gebruikt?
Een booreiland wordt voornamelijk gebruikt voor zogenoemde exploratie-boringen. Deze boringen dienen voor onderzoek naar de hoeveelheid gas of aardolie die in de bodem zit. Het is hierbij belangrijk dat kan worden duidelijk gemaakt of de hoeveelheid olie of aardgas de moeite waard is. Als er sprake is van winbare hoeveelheden verwijdert met booreiland en plaatst men in plaats daarvan een productieplatform.

Als het slechts om kleine winbare hoeveelheden gaat kan men ook een speciaal schip gebruiken voor het winnen van olie. Dit schip wordt ook wel een Floating Production, Storage and Offloading (FPSO) genoemd. Deze schepen zijn omgebouwde olietankers en slaan aardolie en aardgas op. Daarnaast kunnen deze schepen aardolie en aardgas behandelen.

Een Floating Storage and Offloading (FSO) is ook een schip alleen dit schip heeft geen productiecapaciteit. De FSO is een schip waarin olie opgeslagen kan worden. Deze schepen worden voor opslag en transport gebruikt.