Wat is een Mantavloer?

Een Mantavloer is een prefab betonnen vloer die in de jaren zestig en zeventig van vorige eeuw werd toegepast als vloer in gebouwen, waaronder woningen, in Nederland. Mantavloeren werden aangebracht tussen 1965 en 1981 en hebben een verhoogd risico op betonschade in de vorm van betonrot. Hierbij roest de wapening van de betonnen draagdelen waardoor de betonnen dekking scheurt en uiteindelijk los knapt. Daardoor worden de dragende delen zwakker en dat kan ernstige gevolgen hebben. Andere prefab betonnen vloeren die dit probleem hebben zijn de zogenaamde Kwaaitaal vloeren die veel bekender zijn. Er zijn echter verschillen tussen Mantavloeren en Kwaaitaal vloeren.

Hoe herken je een Mantavloer?
Een Mantavloer bestaat uit verschillende onderdelen die ook wel elementen worden genoemd. Deze elementen rusten op de fundering van het gebouw. Elk element van een Mantavloer is 120 cm breed. Er wordt ook wel gesproken over een ribcassettevloer. Per element bestaat deze uit twee betonbalken die de ribben worden genoemd. Daarnaast is er tussen deze delen aan de bovenkant een dunne vloerplaat aangebracht. Deze tussenplaat is 5,5 centimeter dik. Deze tussenplaat zit tussen de betonnen ribben. Standaard is er in één plaat een kruipluik aangebracht.

Vanuit de kruipruimte kan men de vloerconstructie bekijken en tot de conclusie komen of er een Mantavloer is aangebracht. Een Mantavloer is een andere vloer dan de eerder genoemde Kwaaitaalvloer. De Mantavloer heeft namelijk elementen van 120 cm breed en de Kwaaitaalvloer heeft elementen van 50 cm breed. Bovendien is de vorm ook anders. De Kwaaitaalvloerdelen hebben namelijk een gebogen vorm. Aan de onder kant zitten bij een Kwaaitaalvloer allemaal boogjes terwijl een Mantavloer uit allemaal rechte platte delen bestaat.

Risico’s van een Mantavloer
Een Mantavloer heeft in grote lijnen dezelfde kans op problemen als een Kwaaitaalvloer namelijk: betonrot. De betonnen elementen van een Mantavloeren zijn voorzien van een bewapening van staal dat ook wel betonijzer of betonstaal wordt genoemd. IJzer oftewel ferro heeft de nare eigenschap dat het in combinatie met vocht en zuurstof gaat roesten. Als men daar ook nog zouten (chloriden) aan toevoegt is dit risico al helemaal groot. Juist dat laatste vormt het grootste risico van de Manatavloer.

Aan het betonmengsel van Mantavloeren is calciumchloride toegevoegd. Deze chloride zorgt er voor dat het betonstaal extra snel gaat corroderen oftewel roesten. Tijdens het roestproces zetten de verroeste delen uit. Daardoor wordt het beton naar buiten gedrukt. Het beton gaat dan op de duur barsten. Na verloop van tijd breken er betonnen delen af en die vallen op de grond. Het gevolg is dat nog meer zuurstof bij het betonstaal komt waardoor betonrottingsproces verder doorgezet wordt. Dit kan de betonconstructie ernstig verzwakken. Problemen met Mantavloeren komen pas na jaren aan het ligt. De bedrijven die de Mantavloeren en Kwaaitaalvloeren hebben geproduceerd zijn inmiddels failliet. De toepassing van calciumchloride in betonmengsels voor vloeren is inmiddels verboden.

Wat is een Kwaaitaalvloer?

Een Kwaaitaalvloer is een prefab gewapende betonnen vloer die in veel Nederlandse gebouwen werd geplaatst in de periode van 1965 tot en met 1983. De naam Kwaaitaal is afgeleid van de firma Kwaaitaal in Rotterdam die deze vloeren ontwikkelde en fabriceerde. Met name het productieproces van Kwaaitaalvloeren leverde een groot voordeel op. Deze vloeren werden namelijk vrij snel prefab gemaakt. Dat was interessant omdat in de jaren zeventig van vorige een veel woningen in Nederland werden gebouwd.

Hoe herken je een Kwaaitaal vloer?
Kwaaitaalvloeren zijn prefab betonnen vloeren die uit allemaal elementen bestaan. Deze elementen zijn in feite lange banen die op een fundering rusten. Deze prefab betonnen vloeren kunnen eenvoudig worden herkend. Zo hebben deze betonnen delen een gebogen oftewel een gewelfde onderkant. Deze vloeren werden aangebracht op funderingsdelen waaronder een kruipruimte aanwezig is. In deze kruipruimte kan men de Kwaaitaalvloer herkennen aan deze afgeronde holle vormen. Tijdens de bouw werden de opkanten van de elementen meestal dichtgezet met een kopschot van piepschuim. De betonnen delen van een Kwaaitaalvloer zijn 50 cm breed en 18 cm dik. De uitsparing oftewel het gedeelte van de boog is 40 cm breed. Daarnaast kan men op de betonnendelen soms ook nog de naam Kwaaitaal aantreffen. Dit verwijst naar de Firma Kwaaitaal Vormbeton B.V. die deze betonnen vloeren ontwikkelde en produceerde voor de bouw.

Waarom werden Kwaaitaalvloeren toegepast?
Kwaaitaalvloeren werden ontwikkeld als prefab betonnen vloeren. Deze vloerdelen hadden een betonmengsel met calciumchloride. Dit bestandsdeel wordt ook wel een betonverhardings-versneller en zorgde er voor dat het betonmengsel sneller kon uitharden. Doordat het beton sneller kon uitharden kon men de betonnen vloerdelen van de Kwaaitaalvloer in de middag al uit de mal halen nadat deze in de ochtend werden gestort. Daardoor kon men in de middag een nieuwe betonstort doen. Op die manier konden de betonnen vloerdelen in grote massa worden geproduceerd. De productie verdubbelde.

Problemen met Kwaaitaalvloeren
In eerste instantie was het bouwprincipe van Kwaaitaalvloeren niet problematisch. De vloeren waren stevig en werden bovendien snel geproduceerd. De problemen ontstonden echter in de loop der jaren. De betonverhardings-versneller calciumchloride bleek namelijk ook nadelen te hebben. Na een bepaalde tijd zorgde de calciumchloride namelijk voor een chemische reactie met het betonijzer dat als wapening werd gebruikt voor de vloerdelen. Er ontstond een roestproces waarbij het roesten er voor zorgde dat de wapening ging uitzetten. De gecorrodeerde staaldelen zijn namelijk groter dan het staal dat niet gecorrodeerd is. Er ontstaat dus een expansie of uitzetting.

Deze uitzetting zorgt voor scheuren in het beton en wordt de buitenste betonlaag aangetast. De buitenste laag wordt ook wel de dekking genoemd. Als de dekking van de betonnen vloerdelen wegbreekt komt er meer zuurstof bij het betonijzer (de wapening) waardoor het betonrottingsproces nog harder gaat verlopen. Met name in een vochtige kruipruimte is er een extra grote kans op problemen met Kwaaitaalvloeren. De problemen met deze vloeren zijn bekend en er zijn verschillende specialistische bedrijven die het probleem passend kunnen oplossen. Als dat niet lukt zal de hele vloer moeten worden vervangen wat veel geld kost.

Wat wordt bedoelt met wapening in de betonindustrie?

Wapening is een benaming voor materialen die worden toegepast om betonproducten extra sterk te maken. Als beton is voorzien van wapening spreekt men ook wel van gewapend beton. Door wapening kan beton meer trekkrachten opvangen. Beton is materiaal dat over het algemeen goed drukkracht kan opvangen maar nauwelijks in staat is om trekkrachten op te nemen. Daarom is wapening van beton bijna altijd nodig als men een betonconstructie aanbrengt in bijvoorbeeld gebouwen.

Bij een betonconstructie is er namelijk naast druk ook vrijwel altijd een bepaalde trekkracht die wordt uitgeoefend op de constructie in zijn geheel maar ook op de verschillende delen waaruit de constructie is opgebouwd. Trekkrachten zijn daarom bijna altijd onvermijdelijk. De wapening van beton is van ander materiaal gemaakt dat het beton zelf de eigenschappen van de wapening zijn daardoor ook anders en vangen als het ware de zwakte van het beton op.

Over het algemeen past men in beton staven toe als wapening. Deze staven zijn vrijwel altijd van staal gemaakt. Het betonstaal is meestal voorzien van een structuur en kan zowel uit losse staven bestaan als complete wapeningsnetten die aan elkaar zijn gebonden of gelast. De dekking van beton is belangrijk. Hiermee bedoelt men dat het betonstaal voldoende afgedekt moet worden door beton. De afstand tussen het betonstaal en de buitenkant van het beton(element) noemt men de dekking. Deze dekking is vastgelegd in normen. De normen zijn afhankelijk van de constructie waarin men het beton toepassen. Naast staal kan men ook andere materialen toepassen voor de wapening van beton. Hierbij kan men denken aan glasvezel, koolstofvezel en aramide.

Wat is verdichten of verdichting?

Verdichten is een proces dat wordt toegepast in de grondverbetering en het aanbrengen van funderingen. Doormiddel van verdichtingsprocessen wordt het volume van zand of steenachtige korrels gereduceerd. Het verdichten wordt eveneens toegepast bij het storten van vloeibaar beton. Het doel van het verdichten is het creëren van een stevige draagkrachtige bodemlaag of het creëren van een stevige betonmassa die over de juiste sterkte-eigenschappen beschikt.

Waarom wordt verdichten uitgevoerd?
Het is belangrijk dat de massa die verdicht moet worden in omvang wordt gereduceerd. Los zand bevat bijvoorbeeld gemiddeld 35 procent lucht, dit echter is afhankelijk van de korrelsamenstelling.  Los zand is niet geschikt om op te bouwen en moet worden verdicht. Om dit te realiseren moet vocht of lucht uit de massa worden verwijdert. Door het inschikken van de zandkorrels neemt de dichtheid toe en de hoeveelheid lucht af. Dit kan doormiddel van stampen, walsen of trillen (vibraties). Zelfs kei kan worden verdicht door gebruik te maken van een schapenpootwals. Zand met veel  organische stoffen wordt ook wel humus genoemd. Deze grond is moeilijk te verdichten omdat er veel stoffen en plantenresten in zitten met verschillende hardheid en vormen. Als de grond niet geschikt is voor het aanbrengen van een fundering kan men er voor kiezen om de slechte grond te verwijderen en vervolgens een zandstorting uitvoeren. Door deze zandstorting kan men een draagkrachtig zandlichaam creëren waarop men het fundament kan aanleggen.

Hoe wordt verdichten uitgevoerd?
Verdichten kan op verschillende manieren worden gedaan. Zo kan men gebruik maken van een trilplaat of een trilstamper om zand aan te stampen tot een draagkrachtige grond voor een oprit of terras. Bij het storten van beton wordt meestal gebruik gemaakt van een trilnaald waarmee men de luchtbellen uit het beton trilt. Grote walsmachines kunnen worden gebruikt bij het walsen van zand en puin voor de aanleg van wegen. Het gereedschap dat men voor de verdichting gebruikt is afhankelijk van de eisen die aan de grond en het fundament worden gesteld. De eisen aan de grond kunnen bijvoorbeeld worden aangeduid in een verdichtingsgraad.

Proctorproef
Voor het bepalen van de verdichtingsgraad van een bepaalde grond wordt gebruik gemaakt van een zogenoemde proctorproef. Deze term is afkomstig uit de civiele techniek. Doormiddel van de proctorproef wordt de dichtheid van een grondmonster bepaald. De uitkomst van de proctorproef wordt weergegeven in een percentage ten opzichte van een standaard maximale verdichtingsgraad. Grond moet volgens een stelregel minimaal 95 à 98% proctordichtheid hebben voor een fundering.

Wat is een trilnaald en waar wordt deze voor gebruikt?

Een trilnaald is een gereedschap dat wordt gebruikt in de bouwkunde en civiele techniek. Dit gereedschap is ontwikkelt voor het verdichten van betonspecie van binnenuit. Een trilnaald zorgt voor trillingen oftewel vibraties. Deze vibraties verdichten het verse betonmengsel doordat de hoeveelheid lucht in het mengsel wordt geminimaliseerd. Een betonmengsel bevat naast cement ook toeslag dat uit verschillende korrelgroottes bestaat. Door het gebruik van een trilnaald worden deze korrels beter gerangschikt zodat een goed beton ontstaat. Een goed beton is sterk en duurzaam. Het gebruiken van een trilnaald is één van de betontechnologische maatregelen die een onderdeel kan vormen van een goede verwerkingstechniek bij het betonstorten.

Wat is beton?
Beton wordt in vloeibare toestand gestort. Deze stroperige massa bevat één of meerdere toeslagmaterialen zoals grind, zand of steenslag. Het bindmiddel voor deze toeslagmaterialen is cement. De toeslag bestaat uit korrels van een verschillende omvang. Beton wordt een zeer sterke steenachtige massa als het uithard. Beton is duurzaam en is in tegenstelling tot gips niet meer oplosbaar in water. Beton kan in verschillende vormen worden gegoten en kan doormiddel van betonstaal of bouwstaalnetten worden gewapend zodat het materiaal nog sterker wordt. Beton wordt onder andere toegepast in fundamenten maar ook andere elementen zoals kelders, muren, vloeren en zuilen kunnen van beton worden gemaakt. Beton kan op de bouw worden gestort en in fabrieken. In fabrieken worden betonelementen vervaardigd onder optimale omstandigheden. Deze elementen worden na het uitharden op de bouw geplaatst. Zeer grote betonconstructies kunnen echter niet in fabrieken worden vervaardigd en worden daarom op de bouwlocatie gestort.

Beton storten in bekisting
Bij het storten van beton wordt het beton in een vloeibare toestand gestort in een mal die bijvoorbeeld gemaakt is van bekistingsmateriaal zoals betonplex. De mal of bekisting bepaald de vorm van het beton. Sommige varianten van het bekistingsmateriaal kunnen worden hergebruikt terwijl andere eenvoudiger bekistingsmaterialen gewoon om het beton blijven zitten. Het bekistingsmateriaal moet niet van hygroscopisch (vocht opnemend) materiaal zijn gemaakt omdat het beton op de plekken tegen de bekisting dan te snel uitdroogt en niet goed uithard. Betonplex heeft bijvoorbeeld een speciale coating. Er worden echter ook vaak kunststof bekistingselementen gebruikt.

Waarom is een trilnaald nuttig gereedschap bij beton storten?
Tussen het beton en de bekisting kan tijdens het storten ruimte ontstaan. Ook in het betoncement zelf kunnen tussen de toeslagkorrels en betonbewapening ruimtes ontstaan die gevuld zijn met lucht. Deze ruimtes met lucht vormen een soort luchtbellen die er voor zorgen dat het beton geen solide massa is. Omdat luchtbellen in het beton de stevigheid van de betonmassa in gevaar brengen moeten de luchtbellen nog voor het uitharden van het beton worden verwijdert. Daarvoor wordt een trilnaald gebruikt.

Door de triltechniek met behulp van een trilnaald wordt er minder lucht in het betonmengsel ingesloten. Dit komt doordat de vaste bestandsdelen van het betonmengsel heen en weer worden bewogen door de trillingen van de trilnaald. De aanwezige holtes in het gestorte beton worden daardoor opgevuld en de luchtbellen worden verdreven naar de bovenkant van het betonmengsel. Aan de oppervlakte van het betonmengsel ziet men dit door opstijgende luchtbellen. Door het trillen met de trilnaald gaan de korrels van de toeslag in het betonmengsel draaien waardoor er een compactere schikking ontstaat. Het trillen met een trilnaald heeft dus twee belangrijke voordelen:

  • De lucht verdwijnt uit het betonmengsel waardoor het beton wordt verdicht.
  • De korrels schuiven stevig in elkaar zodat een solide massa ontstaat.

Wat zijn de voordelen en nadelen van geprefabriceerd beton of prefab beton?

Geprefabriceerd beton wordt ook wel prefab beton genoemd. Dit materiaal wordt in de bouw gebruikt en wordt gemaakt van beton met eventueel een wapening er in. Prefab beton wordt geprefabriceerd dit houdt in dat dit beton niet op de bouwplaats zelf wordt gegoten maar op een andere locatie zoals een betonfabriek. Deze prefabricage of voorfabricage is geschikt voor betonelementen die standaard afmetingen hebben zoals heipalen, wandelementen en vloerelementen voor de woningbouw en utiliteit. Ook stoepranden, trottoirtegels en kolommen maakt men van geprefabriceerd beton.

Wanneer is prefab beton een geschikte oplossing?
Prefab beton is niet altijd een geschikte oplossing. Het van te voren fabriceren van betonnen elementen is alleen een geschikte oplossing als er bouwelementen worden gebruikt die allemaal dezelfde afmetingen, afwerking en sterkte moeten hebben. Daarnaast dient men ook rekening te houden met de logistiek. De betonnen elementen moeten namelijk ook vervoerd worden. Dat vereist de nodige inspanning en apparatuur. In sommige gevallen is prefab beton echter de enige geschikte oplossing. Dit is het geval bij delen die niet op locatie in de gewenste vorm gegoten of gestort kunnen worden zoals brugdelen en tunneldelen.

Voordelen van prefab beton
Het gebruik van prefab beton heeft een aantal voordelen. Deze voordelen zijn als volgt:

  • Met prefab beton heeft men meer controle op het productieproces en kan men het beton onder optimale omstandigheden storten en laten uitharden.
  • Prefab beton heeft daardoor een constantere kwaliteit dan beton dat op de bouwlocatie wordt gestort.
  • Prefab beton kan sneller worden geproduceerd.
  • Prefab beton bezorgt geen geluidsoverlast op de bouwlocatie.
  • De bouwsnelheid gaat met prefab beton omhoog. Dit komt omdat het bekisten, uitharden en ontkisten nu niet meer een onderdeel is van de bouwplanning. Deze fasen kunnen namelijk in de fabriek worden uitgevoerd, parallel aan het bouwproces.

Nadelen van prefab beton
Het gebruiken van prefab beton heeft niet vele nadelen. De belangrijkste nadelen zijn:

  • Het transport van grote geprefabriceerde elementen vereist speciale voertuigen. Voor zeer grote elementen moet exceptioneel transport worden geregeld. Vervoer dient in sommige gevallen over water plaats te vinden.
  • Grote volumes, kortom zeer grote betonelementen, kunnen eenvoudigweg niet getransporteerd worden en zullen wel op de bouwplaats met behulp van speciale bekisting gestort moeten worden.
  • Geprefabriceerd beton is eveneens niet geschikt voor zeer complexe vormen op de bouw als men de elementen op de bouw niet goed kan samenstellen wegens beperkte ruimte. De maatvoering van prefab beton dient van te voren goed te worden bepaald.

Wat doet een ijzervlechter of betonstaalvlechter?

In de bouw wordt veel gebruik gemaakt van betonnen constructies. Beton wordt onder andere gebruikt voor elementen, funderingen, vloeren en zuilen. Beton kan door uitharding zeer hard worden echter het beton heeft een geringe treksterkte. Daarom wordt beton gewapend met verschillende soorten betonbewapening. Deze wapening kan gemaakt worden van verschillende grondstoffen zoals kunststof. Toch wordt veel betonbewapening tegenwoordig nog gemaakt van staal. Men spreekt dan over betonstaal. In de volksmond wordt betonstaal ook wel betonijzer genoemd. Omdat aan het ijzer een klein percentage koolstof is toegevoegd en men daarom over staal spreekt, is de benaming betonstaal of wapeningsstaal juister. De wapening kan worden aangebracht tijdens de fabricage van betonelementen in een fabriek. Daarnaast kan betonstaal ook op de bouw gevlochten worden voordat het beton daadwerkelijk wordt gestort.

Wat doet een betonstaalvlechter?
De betonstaalvlechter zorgt er voor dat het betonstaal op de bouw op de juiste manier wordt aangebracht. Deze bouwvakker maakt wapeningen voor funderingen, kolommen, wanden, vloeren en lateien. Het basismateriaal dat de betonstaalvlechter verwerkt zijn wapeningsstaven. Deze wapeningsstaven hebben verschillende lengtes en doorsnedes. De betonstaalvlechter maakt de wapeningsstaven op de juiste afmeting door ze te knippen. Daarnaast buigt de vlechter de staven in bochten om een stevig geheel te krijgen en er voor te zorgen dat het betonstaal op zijn plaats blijft tijdens het betonstorten. Het buigen van wapeningsstaven kan ook door een buigcentrale worden gedaan. In een buigcentrale kunnen de staven eveneens op de juiste maat worden gemaakt en in de juiste vorm worden gebracht.

Een betonbewapening kan op de bouw zelf worden gemaakt. Daarnaast kan een wapening ook in een werkplaats worden gemaakt en naar de bouw worden getransporteerd om daar in de juiste positie te worden gebracht. Het assembleren en in positie brengen van betonstaalelementen is werk van de betonstaalvlechter. Doormiddel van bindstaal/ ijzerdraad worden de wapeningsdelen aan elkaar bevestigd. Hierbij wordt gebruik gemaakt van tekeningen. Meestal werken de betonstaalvlechters op de bouw samen met betontimmermannen die de betonbekisting maken waarin het beton wordt gestort. Voordat het beton wordt gestort wordt de wapeningsconstructie in de betonbekisting of vlak daarboven geplaatst. Dit kan met de hand gebeuren maar voor zwaardere betonbewapeningen wordt meestal gebruik gemaakt van een bouwkraan.

Opleiding voor betonstaalvlechters
Betonstaalvlechters moeten de betonbewapening zorgvuldig aanbrengen omdat een verkeerde of ondeugdelijke bewapening grote gevolgen kan hebben voor de constructieve stevigheid van een betonelement, fundering of een andere betonconstructie. Voor mensen die geïnteresseerd zijn in deze werkzaamheden is er een opleiding Betonstaalvlechter. Dit is een niveau 2 mbo-opleiding die onder andere op een regionaal opleidingscentrum (ROC) kan worden gevolgd.

De opleiding Betonstaalvlechter kan door een leerling of deelnemer worden gevolgd via de beroepsbegeleidende leerweg (bbl) en de beroepsopleidende leerweg (bol). Over het algemeen wordt de opleiding Betonstaalvlechter via de bbl-variant gevolgd. Dit houdt in dat de deelnemer gemiddeld vier dagen per week bij een bedrijf werkzaam is en één dag per week naar school gaat. Uiteraard dient het bbl-traject wel gevolgd te worden bij een bedrijf dat gericht is op het maken en plaatsen van betonbewapeningen. Hierdoor kan de aankomend betonstaalvlechter de theorie meteen in de praktijk toepassen. De opleiding betonstaalvlechter duurt over het algemeen twee jaar. Soms is het mogelijk om de opleiding sneller af te ronden. Dit is onder andere afhankelijk van de vooropleiding. Na het succesvol  afronden van de opleiding betonstaalvlechter niveau twee kan een deelnemer doorleren voor een niveau 3 opleiding: Allround betonstaalverwerker bouwplaats.

Wat is een passiveringslaag en waarvoor dient deze?

De term passiveringslaag wordt onder andere gebruikt voor de wapening in gewapend beton. Deze wapening is vrijwel altijd gemaakt van staal, daarom spreekt men ook wel van betonstaal of betonstaalmatten. Betonstaal heeft een stoef oppervlakte en is roestig tenzij het gegalvaniseerd betonstaal is. Als betonstaal eenmaal op de juiste manier in beton is aangebracht roest de wapening niet verder. Als beton wel verder zou doorroesten zou de roestvorming er voor zorgen dat rondom het betonstaal druk wordt uitgeoefend op het beton. Roest kan er voor zorgen dat een te dunne betonlaag gaat barsten. Dit proces noemt men ook wel betonrot en is zeer schadelijk voor een fundament of constructie.

Betondekking
Betonstaal roest onder normale omstandigheden niet. Het roesten kan worden voorkomen door een minimale laag beton aan te brengen over de wapening. Dit wordt ook wel betondekking genoemd. De betondekking moet voorkomen dat er zuurstof en chloriden bij het wapeningstaal kunnen komen. Zuurstof en chloriden zorgen er voor dat er een roestproces kan plaatvinden rondom het betonstaal.

Passiveringslaag
Naast de betondekking is ook de passiveringslaag rondom het wapeningstaal een beschermlaag die er voor zorgt dat verdere corrosie van het wapeningsstaal wordt tegengegaan. De passiveringslaag is een laagje ijzeroxide en wordt ook wel hematiet (4 Fe + 3 O2 → 2 Fe2O3 ) genoemd. Deze laag is zeer dun en de dikte daarvan bevindt zich in de nanometerschaal.

De passiveringslaag ontstaat onder andere rondom het wapeningsstaal door de hoge pH-waarde die het poriënwater in het beton bevat. Zoals eerder genoemd is de passiveringslaag hematiet. Dit hematiet wordt gevormd door een reactie tussen de ijzerionen uit het staal (Fe2+) en hydroxylionen (OH-). Door een hoge pH-waarde in het beton zijn er zeer veel hydroxylionen aanwezig. De grote hoeveelheid hydroxylionen zorgen er voor dat de nieuw gevormde ijzeroxide op het staaloppervlak van het wapeningsstaal wordt vastgeslagen. Deze passiveringslaag is vrijwel ondoordringbaar en zorgt er voor dat het oplossen van ijzerionen wordt verhindert. Voor het ontstaan van een passiveringslaag moet de betondekking wel voldoende zijn rondom het wapeningsstaal.

Nut van de passiveringslaag
De passiveringslaag is belangrijk voor de bescherming van betonstaal die als wapening in beton is aangebracht. Betonstaal moet voldoende worden beschermd door beton. Daarnaast moet men er voor waken dat beton niet beschadigd wanneer het eenmaal is uitgehard. Als er scheuren in het beton ontstaan of als er gedeeltes van het beton worden weggebroken kan er alsnog water en zuurstof bij het beton komen en kan de corrosie er voor zorgen dat er betonrot optreed. Betonrot is schadelijk voor de constructieve stevigheid van beton.

Wat zijn stelconplaten en waar worden deze platen voor gebruikt?

Stelconplaten zijn grote rechthoekige platen die gemaakt zijn van beton. Deze betonplaten zijn voorzien van een niet constructieve betonbewapening.  Stelconplaten zijn gemaakt van C50/60 beton. Dit is constructieve beton die zeer goed bestand is tegen druk. Voor het bevorderen van de slijtvastheid van de toplaag zijn stelconplaten voorzien van een deklaag. Deze deklaag is gemaakt van graniet of kwarts. Deze steensoort is zeer hard en slijtvast. Daarom zijn stelconplaten zeer slijtvast en duurzaam.

Men kan er voor kiezen om gladde stelconplaten te gebruiken of stelconplaten die ruwer zijn. De ruwe stelconplaten worden ook wel platen genoemd met een gebezemd oppervlak. De hoeken van stelconplaten kunnen afbrokkelen. Om dit tegen te gaan kunnen  stelconplaten worden voorzien van een stalen hoekrand. Stelconplaten die geen hoekrand hebben worden over het algemeen voorzien van vellingkanten.

Voor het verplaatsen van stelconplaten zijn hijslussen aangebracht. Hieraan kunnen de platen worden opgetild, getransporteerd en op de plaats worden gelegd.

Welke stelconplaten zijn er?
Stelconplaten zijn er in verschillende soorten en maten. Over het algemeen zijn de volgende afmetingen gebruikelijk:

  • 199,5 x 199,5
  • 199,5 x 149,5
  • 199,5 x 99,5

De dikte van de stelconplaten bepaald in belangrijke mate de druk die de plaat kan dragen. De druk wordt aangegeven in aslast. Stelconplaten van 14 cm dik kunnen bijvoorbeeld een aslast van 15 ton dragen. De aslast is afhankelijk van het beton, de wapening en de dikte van de stelconplaat. Daarnaast is de aslast ook afhankelijk van andere factoren zoals de ondergrond waarop de stelconplaten worden gelegd. Daarom zijn er legvoorschriften voor het plaatsen stelconplaten.

Waar worden stelconplaten voor gebruikt?
Stelconplaten worden in de bouw op verschillende manieren gebruikt. Het feit dat de druk die stelconplaten kunnen verdragen in aslast wordt aangegeven maakt duidelijk dat deze betonplaten vooral worden gebruikt in situaties waarin er (vracht)auto’s overheen kunnen rijden. Stelconplaten worden daarom vaak gebruikt als bestrating van treinen bij bedrijventerreinen, fabrieken en bouwplaatsen. Ook voor parkeerplaatsen kunnen stelconplaten goed worden gebruikt. Stelconplaten kunnen met een kraan vrij snel worden verwijdert. Daarom worden stelconplaten ook wel gebruikt als tijdelijke bestrating voor bouwverkeer.

Wat is gewapend beton en waarmee wordt beton gewapend?

Beton wordt tegenwoordig vrijwel overal toegepast op de bouw. In zowel het fundament, de vloeren als de muren van woningen en utiliteit wordt beton gebruikt. Beton kan goed drukkrachten weerstaan maar heeft een geringe trekkracht. Beton bestaat onder andere uit korrels van grind en zand die bij elkaar worden gehouden door cement.  Het cement vormt als het ware het bindmiddel of de lijm van het betonmengsel. De sterkte van de lijm bepaalt tevens de trekkracht van het beton. Voor bepaalde (dragende) constructies heeft normaal beton te weinig trekkracht. Daarom kan men er voor kiezen om beton te wapenen. Gewapend beton is beter bestand tegen trekkrachten.

Beton bewapening
De wapening die in beton wordt aangebracht bestaat meestal uit betonnetten die gemaakt zijn van betonstaal. Staal is geschikt voor betonbewapening omdat staal goed trekkrachten kan opnemen. Voor een goede cohesie tussen staal en beton wordt het beton doormiddel van walsen voorzien van ribbels. Hierdoor ontstaat ‘torstaal’ of ‘torwastaal’. Deze stalen staven bevatten spiraalvormige ribbels, waardoor torstaal eengroter oppervlak heeft dan glad betonstaal. Dit grotere spiraalvormige oppervlak zorgt er tevens voor dat het beton beter aan het staal hecht.

Betonstaal is meestal roestig waardoor het een stoef oppervlak heeft ter bevordering van de hechting met beton. Men kan er echter ook voor kiezen om gegalvaniseerd staal te gebruiken voor de bewapening.  Gegalvaniseerd staal is weliswaar gladder maar is beter bestand tegen roesten. Hierdoor kan betonrot beter worden voorkomen. Om de hechting te optimaliseren kan men grote ronde of rechte haken buigen aan de uiteinden van de stalen staven. Deze haken zorgen er voor dat de staven niet uit het beton getrokken kunnen worden wanneer er trekkrachten op het beton worden uitgeoefend.

De diameter van de wapeningsstaven is verschillend en varieert tussen de 6 mm en 40 mm. Dit gebeurd in stappen van 2 mm.

Drukwapening
Naast het opvangen van trekkrachten kan betonbewapening ook worden gebruikt voor het opvangen van drukkrachten. Dit wordt ook wel drukbewapening genoemd. Drukbewapening wordt meestal toegepast in dunne constructiedelen die van beton zijn gemaakt. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij kolommen die van beton zijn gemaakt.

Hoeveelheid betonbewapening
Over het algemeen hoeft men niet veel bewapening te gebruiken om de gewenste treksterkte van betonelementen te realiseren. Als men een betonelement loodrecht doorsnijd kan men zien hoeveel betonbewapening daadwerkelijk is gebruikt. Deze doorsnede gebruikt men ook als uitgangspunt voor het bepalen van de hoeveelheid betonbewapening voor een element. Gemiddeld is de betonbewapening voor de meeste platen en balken 1 procent ten opzichte van het beton in de loodrechte doorsnede. Dit percentage kan oplopen tot wel 6 procent voor bepaalde dragende kollommen.

Wat is bekisting en waar wordt betonbekisting voor gebruikt?

Bekisting is een vorm of mal die onder andere kan worden gebruikt bij het storten van beton. De bekisting wordt gemaakt voordat het beton wordt gestort. De bekisting vormt de begrenzing waarbinnen het beton kan vloeien. Hierdoor houdt de bekisting het vloeibare beton op zijn plaats tijdens het uitharden. Het beton wordt in vloeibare toestand gestort in de bekisting. Het uithardingsproces kan echter enkele uren, dagen, weken of zelfs maanden in beslag nemen.

Voor de stevigheid kan men in de betonbekisting betonbewapening plaatsen. Dit zijn meestal netten die van betonstaal zijn gemaakt. Deze betonbewapening wordt in de bekisting op zijn plaats gehouden zodat de wapening tijdens het gieten en uitharden goed op zijn plaats blijft.

Materiaal betonbekisting
Bekisting voor beton kan van verschillende materialen worden gemaakt. Veelgebruikte materialen zijn hout, staal en kunststof. Betontriplex of betonplex is speciaal plaatmateriaal dat is ontwikkelt voor betonbekisting. Betonplex bevat een epoxy afwerklaag die waterafstotend is. Hierdoor neemt de plaat geen water op uit het beton. Het beton blijft hierdoor langer zijn vochtigheid behouden. Dit komt het uithardingsproces ten goede. Als bekisting wordt gemaakt van betonplex is nabehandeling van beton in veel gevallen niet noodzakelijk.

Betontimmermannen
Op de bouw en de civiele techniek worden regelmatig constructies geplaats van beton. Deze constructies zijn meestal voorzien van betonbewapening die doormiddel van ijzervlechters of betonstaalvlechters is aangebracht. De bekisting wordt op bouwprojecten meestal aangebracht door gespecialiseerde timmerlieden. Deze timmerlieden worden ook wel betontimmermannen genoemd. Deze timmermannen hebben verstand van verschillende bekistingsmaterialen en bevestigingsmethodes. Daarnaast weten betontimmermannen ook goed hoe beton in de bekisting wordt aangebracht. Ze houden rekening met de manier waarop beton zich in de bekisting verspreid. Ook zorgen ze er voor dat er voldoende opening in de bekisting aanwezig is om het beton in te brengen. Bekisting kan permanent zijn. Deze bekisting wordt na afloop van het betonstorten niet verwijdert. Permanente bekisting wordt ook wel verloren bekisting genoemd en wordt na het uitharden niet verwijdert door de betontimmermannen. Sommige betonbekisting kan ook worden hergebruikt. In dit geval demonteren de betontimmermannen de betonbekisting na het uitharden van het beton. De betonbekisting wordt dan door de betontimmermannen weer hergebruikt. Meestal is betonbekisting die wordt hergebruikt glad en niet of nauwelijks poreus zodat het beton zich niet goed hecht aan de bekistingelementen.

Toepassing betonbekisting
Betonbekisting wordt op verschillende manieren toegepast in de bouw. De toepassing van betonbekisting is afhankelijk van de eisen die aan het beton en de bekisting worden gesteld. Er wordt bekisting gebruikt voor fundamenten, vloeren, muren, parkeergarages en liftschachten. Ook voor bruggenhoofden en cellencomplexen worden betonbekistingsystemen gebruikt.

Verloren betonbekisting wordt onder andere gebruikt voor de bekisting van vloerranden. Ook voor paalkopbekistingen en bekisting voor stalen buispalen wordt gebruik gemaakt van verloren bekisting. Ook funderingsbekisting die van polystyreen (PS) schuim is gemaakt wordt niet hergebruikt en behoort daardoor tot de verloren betonbekisting.

Er zijn ook constructies op de bouw die worden voorzien van bekisting die hergebruikt kan worden. Voorbeelden hiervan zijn tunnelbekisting en rondbekisting. Systeembekisting en traditionele houten bekisting kan meestal ook weer opnieuw worden gebruikt. Voor sommige betonelementen worden ontkistinghoeken gebruikt.

Welke nabehandelingstechnieken worden toegepast bij beton?

Beton wordt in vloeibare toestand gegoten in een mal of bekisting. Nadat beton gegoten is in de gewenste vorm zal het beton uitharden. Tijdens het uitharden vormt zich cementsteen tussen de korrels. Het water raakt gedurende dit proces langzaam op. Het verhardingsproces verloopt enkele maanden. Tijdens deze periode wordt het beton steeds harder, sterker en dichter. Het harden van beton is daardoor zeer belangrijk voor de kwaliteit van het beton. Het uitharden van beton moet niet te snel gebeuren omdat daardoor de kwaliteit van beton achteruit kan gaan. Daarom worden na het storten van beton verschillende nabehandelingstechnieken toegepast.

Wanneer is nabehandeling van beton belangrijk?
Beton moet niet te snel drogen omdat daarmee het uithardingsproces te snel verloopt. Omgevingsfactoren kunnen het uithardingsproces versnellen. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan beton dat is gestort in een omgeving waar een hoge temperatuur aanwezig is. Ook beton in de felle zon zal verhoudingsgewijs te snel drogen. Een harde wind en een lage luchtvochtigheid zijn eveneens van invloed op de kwaliteit van het uithardingsproces van beton. Met deze omgevingsinvloeden is nabehandeling van beton noodzakelijk of zeer gewenst. Dit is afhankelijk van de kwaliteitseisen die aan het beton worden gesteld. Deze kwaliteitseisen worden op de bouw vaak bepaald door een bouwkundig constructeur.

Nabehandelingstechnieken voor beton
Voor het nabehandelen van beton worden verschillende nabehandelingstechnieken gebruikt. Deze nabehandelingstechnieken hebben verschillende voordelen en nadelen. Hieronder volgen de meest gebruikte soorten nabehandeling voor beton.

  • Beton in bekisting laten zitten. Beton wordt op de bouw meestal in een bepaalde vorm gegoten. Deze vorm is gemaakt van een bekisting, dit wordt ook wel een betonbekisting genoemd. Voor betonbekisting worden verschillende materialen gebruikt zoals staal, hout en kunststof. Bij sterk drogend weer moeten onbeklede platen en planken voor het storen van beton goed nat worden gemaakt en gehouden. Het beton moet door krimp niet loskomen van de bekisting omdat daardoor uitdroging kan optreden.
  • Afdekken van beton met isolerende folie. Als beton eenmaal gestort is kan met beton ook tegen uitdroging beschermen door isolerend folie over het beton heen te spannen. Als men dit goed aan brengt kan er geen lucht stromen tussen het beton en afdekmateriaal. De folie moet goed afsluiten ook bij overlappingen van folie. Dit zorgt er voor dat het beton niet te snel droogt. Over het algemeen wordt folie van 0,05 mm het meeste toegepast bij deze nabehandelingstechniek.
  • Verneveling. De oppervlakte van beton kan ook vochtig worden gehouden door van buitenaf water op het beton aan te brengen. Dit kan bijvoorbeeld door met een tuinslang water te vernevelen op het beton. Dit moet continu gebeuren om te voorkomen dat door de omgeving teveel vocht wordt onttrokken aan het beton.
  • Curing compound. Dit is een dunne gesloten film die op de oppervlakte van het beton wordt aangebracht. Curing compound is echter nooit helemaal dampdicht. Er zal altijd een deel van het water uit het beton door de compound heen verdampen. Daarom moet de minimale dampdichtheid van de compound 70 procent zijn wanneer men het beton niet te snel wil laten drogen. Als er later nog nieuwe betonlagen over het bestaande beton worden aangebracht dient men een curing compound te gebruiken die de aanhechting van nieuw beton niet belemmert.

Waarom worden betonijzer en andere wapeningen toegepast in beton?

Voor het versterken van beton kan wapening worden aangebracht. Beton dat een wapening bevat wordt ook wel gewapend betond genoemd. Gewapend beton wordt op verschillende manieren toegepast in de bouw. Zo kan gewapend beton worden gebruikt voor funderingen, vloeren en betonelementen voor wanden. Een bekende wapening die veel wordt toegepast is betonijzer. Deze wapeningsvorm wordt in bijna alle gevallen toegepast. Er zijn verschillende materialen die gebruikt worden om beton te wapenen. Deze worden hieronder beschreven.

Betonijzer of betonstaal
Voor het wapenen van beton worden meestal matten gebruikt die zijn vervaardigd uit staal. Dit wordt ook wel betonijzer of betonstaal genoemd. Deze matten of netten bestaan uit staven die in elkaar kunnen worden gevlochten of aan elkaar worden gelast. De mazen in deze netten kunnen verschillen in groote. Ook de dikte van het gebruikte staal kan verschillen. Het staal van de matten kan voorzien zijn van structuur, dit is met name het geval bij dikkere stalen staven. Er kan gebruik worden gemaakt van netten die van te voren zijn vervaardigd en op de bouw in het beton worden geplaatst. Daarnaast kunnen deze betonijzernetten ook in een fabriek zijn aangebracht tijdens het vervaardigen van betonelementen. Bij het plaatsen van betonnetten moet rekening worden gehouden met de voorgeschreven dekking. Deze voorgeschreven dekking is vastgelegd in normen. De dekking is afhankelijk van de plaats en constructie waar het gewapend beton wordt toegepast. Tijdens de bouw kunnen betonstaalvlechters ook ter plaatse een wapening maken van betonijzer.

Andere wapeningsmaterialen voor beton
Naast staal kunnen ook andere materialen worden gebruikt om beton te wapenen. Staal kan roesten en dat kan uiteindelijk leiden tot betonrot. Daarom zijn er ook wapeningen die worden gemaakt van koolstofvezels. Deze zijn ook sterk en kunnen daardoor worden toegepast in elementen die aan extreme invloeden bloot staan. Ook glasvezels worden gebruikt voor toepassingen waar staal niet gewenst is. Koolstofvezels en glasvezels hebben daarnaast nog het voordeel dat ze geen elektriciteit geleiden. Dit kan een voordeel zijn in bepaalde constructies. Ondanks deze gunstige eigenschappen hebben koolstofvezels en glasvezels maar een klein aandeel als het gaat om materiaal dat voor betonwapening wordt gebruikt.

Waarom wordt beton gewapend?
Beton is een hard materiaal dat goed bestand is tegen drukkrachten. Met het materiaal  kunnen hoge sterktes worden bereikt maar het is echter niet geschikt om trekkrachten te weerstaan. Door deze trekkrachten kunnen scheuren in het beton ontstaan waardoor een constructie op den duur in elkaar kan storten. Om beter bestand te zijn tegen trekkrachten wordt beton gewapend. De wapening die in beton wordt aangebracht moet goed bestand zijn tegen trekkrachten. Daarom wordt vaak gekozen voor betonstaal. In vrijwel allen constructies waarin beton is verwerkt komen naast drukkrachten ook trekkrachten voor. Betonstaal en andere wapeningen worden daarom in de bouw veel gebruikt.

Wat is cement en waarvoor kan cement worden gebruikt?

Cement word veel gebruikt op de bouw. Het woord cement is afgeleid van het Latijnse woord caementum. Dit Latijnse woord heeft te maken met het verbinden van stenen die uitgehouwen zijn. Cement is een bindmiddel dat gebruikt wordt voor verschillende bouwwerken. Het is een steenachtig materiaal en wordt in een deegachtige vorm aangebracht. Wanneer cement eenmaal de juiste hoeveelheid water heeft moet het in beweging worden gehouden anders word het snel hard. Wanneer cement op de juiste plaats is aangebracht kan het een aantal uren duren voordat het cement goed hard is geworden en in een steenachtige massa is veranderd.

Hoe wordt cement hard?
Het uitharden van cement gebeurd doordat het fijngemalen mengsel na het toevoegen van water een plastische massa vormt. Er ontstaat door de ingrediënten van cement tijdens dit proces een chemische reactie die tot verharding leid. Wanneer deze massa niet in beweging wordt gehouden doormiddel van roeren zal het cement hard worden. Dit hardingsproces gebeurd zowel in de buitenlucht als onder water. Wanneer cement hard word moet men niet denken dat door toevoegen van extra water het cement weer vloeibaarder kan worden gemaakt. Dit is namelijk niet juist. Het toevoegen van extra water houdt het verhardingsproces niet tegen. Daarnaast word door het toevoegen van een teveel aan water de ideale verhouding tussen de ingrediënten van cement verstoord. Hierdoor gaat de kwaliteit van het cement achteruit.

Waarvoor wordt cement gebruikt?
Cement wordt veel op de bouw gebruikt omdat het een stabiele steenachtige massa wordt onder zowel droge als vochtige omstandigheden. Met cement kunnen verschillende materialen zoals bakstenen aan elkaar verbonden worden. Cement word in dat geval gebruikt als grondstof voor metselspecie. Ook voor mortel of specie wordt cement tegenwoordig gebruikt. In het verleden bestonden mortels hoofdzakelijk uit mengsels van kalk en zand. Cement zorgt er voor dat de mortel steviger is wanneer het uithard. Mortel is wanneer het de juiste verhoudingen heeft zelfs sterker dan de meeste bakstenen. Naast de toepassing in mortel en specie kan cement ook worden toegevoegd aan een mengsel voor beton.

Cement is als grondstof voor beton een belangrijk bindmiddel. In combinatie met water zorgt cement er voor dat beton uithard. Hierdoor kunnen stevige vloeren en elementen worden gegoten. Beton wordt veel gebruikt in de woningbouw en utiliteit. Het toepassen van beton gebeurd veel in de traditionele woningbouw. Bij deze woningbouw is de vloer op de begane grond van beton en zijn daarnaast vaak ook de verdiepingsvloeren van beton gemaakt. Doordat cement ook wordt gebruikt voor het aan elkaar hechten van stenen is bij traditionele bouw een groot deel van de woning vervaardig met cement als belangrijk bestandsdeel. De tegenhanger van deze bouwstijl is houtskeletbouw. Hoewel in houtskeletbouw minder beton wordt toegepast is ook deze bouwstijl voor een groot deel afhankelijk van cement. Bijvoorbeeld voor de buitenmuren of de vloer op de begane grond.

Wat is betonrot en hoe ontstaat betonrot?

Beton is een mengsel van verschillende bestandsdelen. Het bestaat uit cement, zand, grind, puin, kalk en water. De toevoeging van water zorgt er voor dat beton een deegachtig mengsel wordt dat gegoten kan worden of gestort. Het storten van beton wordt meestal in een bepaalde vorm gedaan. Daarvoor wordt een bekisting gebruikt. Een bekisting kan van hout of andere elementen worden gemaakt. Om beton extra stevigheid te bieden kan gebruik worden gemaakt van stalen matten of stalen saven. Deze matten en staven zorgen er voor dat er een stevige structuur in het beton aanwezig is. Wanneer de stalen maten echter niet goed zijn aangebracht bestaat er de kans dat het beton ernstig word beschadigd. Er is dan een kans op betonrot. Hierover is hieronder meer te lezen.

Wat is betonrot?
Betonrot kan alleen voorkomen wanneer in het beton metalen elementen zijn geplaatst die kunnen roesten. Hierdoor komt betonrot alleen voor in beton dat gewapend is met ijzer of betonstaal. Het roestproces van deze metalen zorgt er voor dat er rondom het metaal een dikke roestlaag gevormd word. Roest zet uit en zorgt er voor dat er druk op het beton wordt uitgeoefend. Uiteindelijk zal het beton barsten. Wanneer betonrot eenmaal de wapening van beton heeft aangetast heeft dit gevolgen voor het betonelement waarin de aangetaste bewapening aanwezig is. Wanneer één betonelement is aangetast heeft dat echter weer gevolgen voor de gehele betonconstructie. Betonrot komt voor in betonelementen die door geweld van buitenaf zijn beschadigd of door een jarenlang slijtageproces. Ook het onjuist samenstellen van beton kan de kans op betonrot vergroten. Het ontwerp van beton moet echter ook goed zijn. Beton moet een minimale dekking hebben rondom het wapeningsstaal. Wanneer deze dekking om wat voor reden dan ook te dun is kan betonrot door inwerking van onder andere CO2 ontstaan. In de volgende alinea is meer informatie weergegeven over het ontstaan van betonrot.

Hoe ontstaat betonrot?
Betonrot begint met het roesten van de ijzeren wapening die in het beton is geplaatst. Dit roestproces kan worden veroorzaakt doordat kooldioxide CO2 van de lucht indringt in het beton. Dit gebeurd via de poriën van beton. Wanneer beton in water staat kan CO2 moeilijker in beton doordringen omdat de poriën dan vol water staan. Ook de inwerking van chloriden kunnen het roesproces bevorderen. Chloriden zijn zouten. Deze komen voor in een omgeving in de buurt van de zee. Ook het strooien van zout in bijvoorbeeld de winter kan zorgen voor de indringing van chloriden in beton.

Verhardingsversneller
Wanneer in bepaalde betonsoorten de hoeveelheid verhardingsversneller word overschreden kan ook betonrot ontstaan. Een verhardingsversneller is calciumchloride, dit word ook wel aangeduid met CaCl2. Dit is feitelijk ook een chloridesoort. De toepassing van calciumchloride is nu verboden in de bouw. Hierdoor duurt het uithardingsproces van beton wel langer maar is het beton wel van betere kwaliteit.

Carbonatatiediepte
Door de inwerking van chloriden en CO2 word de ijzeroxide die rondom de betonbewapening aanwezig is afgebroken. Er ontstaat roest waardoor er druk in het beton word opgebouwd en er barsten ontstaan in het beton. Om dit te voorkomen moet er voldoende beton rondom de bewapening aanwezig zijn. Dit word ook wel de carbonatatiediepte genoemd. Hier zijn richtlijnen voor. De omgeving die de grootste kans geeft op doordringen van CO2 is in de buitenlucht en beschut tegen regen.

Wanneer er voldoende beton rondom de bewapening is aangebracht en er rekening is gehouden met carbonatatiediepte zal het beton er voor zorgen dat de bewapening is beschermd. De basische omgeving die door het beton word gecreëerd zorgt er voor dat de bewapening voldoende word beschermd. Wanneer er veel CO2 in beton aanwezig is word ook wel gesproken van  gecarbonateerd beton. In beton met teveel koolstof daalt de ph waarde. Hierdoor word de beschermlaag rondom de metalen bewapening aangetast. Chloriden zorgen er voor dat de beschermlaag van de bewapening oplost en uit beton verdwijnt als FeCl3 oftewel ijzerchloride.

Wat is beton, waaruit bestaat beton en hoe word beton toegepast?

Beton word veel gebruikt op de bouw. Bijvoorbeeld voor vloeren en elementen. Het is niet verwonderlijk dat beton veel word toegepast. Beton is een zeer duurzame en harde bouwstof en is daarnaast gunstig geprijsd. Ook is beton eenvoudig te verwerken. Beton is een kunstmatig materiaal dat veel uiterlijke eigenschappen heeft van steen. Wanneer men beton extra stevigheid wil bieden kan er voor gekozen worden om beton te wapenen. Beton word veel toegepast in traditionele bouw. Hieronder is uitgelegd waarom beton een belangrijke rol inneemt bij traditionele bouw. Daarna is beschreven waar beton uit bestaat.

Wat is de rol van beton in traditionele bouw?
Traditionele bouw houd in dat een woning traditioneel en bijna volledig op de bouw word gebouwd. Hierbij word veel gebruik gemaakt van steen en beton. Er kunnen systeembouwelementen worden toegepast die bijvoorbeeld in een loods zijn vervaardigd onder optimale omstandigheden. Een traditioneel gebouwde woning bevat een betonnen vloer op de begane grond. Daarnaast worden de verdiepingen ook voorzien van betonnen vloeren. Deze verdiepingsvloeren moeten natuurlijk steunen op stevige muren. Daarom zijn deze tussenmuren vaak ook gemaakt van betonblokken. De betonelementen worden met grote vrachtwagens naar de bouw gebracht en doormiddel van grote kranen op de gewenste plaats gelegd.  

Een traditioneel gebouwde woning is zeer stevig en duurzaam gebouwd. De betonnen vloeren zorgen voor een goede isolatie tegen kou en tegen geluid. Een andere manier van bouwen is houtskeletbouw. Daarbij word meestal veel minder gebruik gemaakt van beton.

Waaruit bestaat beton?
Beton bestaat uit meerdere bestandsdelen. Een belangrijk onderdeel van het betonmengsel is cement. Dit vormt het bindmiddel. Daar wordt granulaat aan toegevoegd. Granulaat dat voor beton wordt gebruikt bestaat uit grind en zand. Ook gruis, puin en zelfs hoogovenslak kunnen aan het betonmengsel worden toegevoegd. Daarnaast is ook kalk een belangrijk vulmiddel voor het mengsel. De bovengenoemde stoffen zijn allemaal droge stoffen. Door de toevoeging van de juiste hoeveelheid water ontstaat een deegachtige substantie. Deze substantie moet van de juiste verhoudingen worden voorzien om optimaal beton te maken. Hoe deze verhouding er precies uitziet is afhankelijk van de eisen die aan het beton zijn gesteld en de toepassing van beton in een bepaalde omgeving. Uiteindelijk zal het water er ook voor zorgen dat de aaneengebonden substantie verhard tot een steenachtige massa.

Hoe word beton toegepast?
Beton kan op verschillende manieren worden toegepast. Voordat men beton gaat gebruiken moet men goed weten waarvoor men het wil gebruiken. Wanneer beton eenmaal op zijn plek is gebracht kan het niet eenvoudig meer worden verwijderd. Beton moet worden voorzien van de juiste verhoudingen van de eerder genoemde bestandsdelen. Het moet goed gegoten kunnen worden zodat er geen luchtbelletjes ontstaan tussen het grind. Daarnaast moet het beton goed gemengd worden. Daarvoor kan een mengwagen of betonmolen worden gebruikt. Beton word meestal in een vorm gegoten. Hiervoor kan men een bekisting maken van bijvoorbeeld hout. Een bekisting is in feite een met hout afgebakende vorm. Het vloeibare beton word in deze bekisting gegoten. Men kan er voor kiezen om beton te wapenen. Hiervoor gebruikt men ijzeren staven of gevlochten ijzeren matten. Deze structuren zorgen er voor dat beton nog sterker word. Nadat het beton gegoten is zorgt het chemische proces er voor dat beton uithard. Dit komt met name door het bestandsdeel cement. Het chemische proces van uitharding blijft oneindig lang voortduren. Dit zorgt er voor dat beton na verloop van tijd net zo duurzaam kan worden als sommige natuurlijke steensoorten.