Wat is een lintzaag en waar wordt een lintzaag voor gebruikt?

Een lintzaag is een machine die een zaag bevat. Deze zaag is lintvormig en is eindloos. Dit houdt in dat het zaaglint in een cirkel aan elkaar bevestigd is. De totale lengte van het zaagblad is enkele meters. Deze lintzaag is om twee wielen van de lintzaagmachine heen gespannen. Het onderste wiel van de lintzaagmachine wordt zo aangedreven dat het zaaglint van boven naar beneden wordt getrokken. Het zaaglint draait dus naar beneden.

Een lintzaag bevat ook een zaagtafel waarop men het werkstuk kan leggen. Het werkstuk kan dan voorzichtig tegen de lintzaag aan worden geduwd. Omdat de lintzaag naar beneden beweegt wordt het werkstuk tegen het zaagtafelblad aangeduwd. Eventueel maakt men gebruik van een geleideliniaal of mal om de zaag op de juiste manier door het werkstuk heen te begeleiden.

Tegenwoordig worden lintzagen over het algemeen elektrisch aandreven met een elektromotor. Vroeger werden lintzagen ook wel met waterkracht aangedreven door gebruik te maken van een waterrad. De kracht van het water bracht het waterrad dan in beweging en zorgde er voor dat de lintzaag werd aangedreven. Op die manier werden boomstammen tot planken verzaagd.

Toepassing van lintzaag
Een lintzaag heeft net als een cirkelzaag een unieke vorm. Deze vorm maakt de lintzaag zeer geschikt om lange zaagsneden te maken. daardoor kunnen materialen met een grote dikte worden doorgesneden. Verder is een lintzaag vanwege het dunne zaagblad geschikt om bochten te maken in een werkstuk. Hoe smalle het zaagblad van de lintzaag hoe scherper de bocht in het werkstuk gemaakt kan worden.

Er zijn verschillende soorten lintzagen ontwikkelt. Er zijn bijvoorbeeld lintzagen die geschikt zijn voor het verzagen van hout. Daarnaast zijn er lintzagen voor metaal of kunststof. Hoe harder het materiaal is hoe lager de zaagsnelheid is. Bij het zagen van metaal dient men koelvloeistof toe om er voor te zorgen dat het zaagblad niet te heet wordt. Daardoor wordt voorkomen dat het zaagblad gaat vervormen tijdens het zagen.

Onderhoud van de lintzaag
Lintzagen moeten goed onderhouden worden. Als een lintzaag bot is kan het zaaglint kapot breken met een flinke kracht. Daardoor kan materiaal worden beschadigd maar kan bovendien ook iemand ernstig gewond raken. Bij grote lintzagen kan een zaaglint met de hand worden geslepen. Men kan er ook voor kiezen om de zaaglinten van de wielen aft te halen en geheel te vervangen.

De wielen van de lintzaag zijn over het algemeen voorzien van een rubberen rand. Dit dient ter bescherming van het zaagblad. Als men het zaaglint gaat vervangen moet het bovenste wiel van de lintzaagmachine weer opnieuw worden gesteld. Dan wordt het bovenste zaagwiel in hetzelfde vlak gebracht als het onderste wiel. Dit zorgt er voor dat de zaagspanning optimaal blijft en het zaaglint niet van de wielen af gaat draaien.

Wat is het verschil tussen een verspanende bewerking en een niet-verspanende bewerking?

Vormgevingstechnieken zijn technieken die worden gebruikt om een basismateriaal te vervormen tot een gewenst product. Het hiervoor benodigde basismateriaal kan uit verschillende grondstoffen bestaan, bijvoorbeeld uit hout, kunststof, glas, steen  of metalen. Vervormingstechnieken worden ingedeeld in verschillende bewerkingen. Een voorbeeld van deze indeling is de scheiding tussen verspanende bewerkingen en niet-verspanende bewerkingen. Vooral in de metaalbranche/ metaaltechniek wordt deze onderverdeling gehanteerd. Hieronder zijn de verschillen tussen deze vormgevingstechnieken beschreven.

Verspanende bewerking
Verspanende bewerkingen worden veel toegepast in de werktuigbouwkunde. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van verschillende werktuigmachines. Werktuigmachines die verspanende bewerkingen uitvoeren hebben als gemeenschappelijk kenmerk dat er kleine deeltjes van het werkstuk of uitgangsmateriaal worden weggenomen. Voorbeelden van verspanende bewerkingen zijn draaien, boren, frezen en zagen. Ook slijpen en schaven kunnen tot de verspanende bewerkingen worden gerekend. Bij deze bewerkingen worden kleine deeltjes van het werkstuk verwijdert om het werkstuk de gewenste vorm of afmeting te geven. Deze kleine deeltjes hebben meestal de vorm van een spaantje of spanen, daarom wordt de bewerking van deze werktuigmachines ook wel verspanende bewerking genoemd. Verspanende bewerkingen worden vooral uitgevoerd in de werktuigbouwkunde bij bijvoorbeeld het maken van matrijzen of onderdelen van machines zoals lagers.

Niet-verspanende bewerking
Een niet-verspanende bewerking is een bewerking of techniek die wordt gebruikt om uitgangsmateriaal of basismateriaal in een bepaalde vorm te brengen zonder dat daarbij spanen van het werkstuk worden verwijdert. Dit is het grote verschil met een verspanende bewerking of een verspanende techniek.

Lassen
Lassen is een voorbeeld van een niet-verspanende bewerking die veel in de metaaltechniek wordt toegepast. In de praktijk worden verschillende lasmethodes gebruikt om werkstukken te maken. Doormiddel van lassen kan een lasser een niet-uitneembare verbinding maken tussen metalen. Ook kunststoffen kunnen gelast worden. Voor het maken van een goede las moeten verschillende factoren op elkaar worden afgestemd. Allereerst moet het materiaal goed lasbaar zijn. Daarnaast moet men de juiste lasmethode kiezen en het juiste toevoegmateriaal. In de meeste gevallen hoeft de lasser deze aspecten niet zelf uit te zoeken en kan hij of zij navraag doen bij een lasbaas of lastechnicus. Een lastechnicus is iemand met een opleiding International Welding Specialist (IWT) of een opleiding Middelbaar Lastechnicus (MLT). Deze werknemers hebben veel ervaring op het gebied van lassen en alle kwaliteitsaspecten en theoretische aspecten die daarbij aan de orde komen.

Verder wordt bij veel laswerk een lasmethodebeschrijving (LMB) gegeven of een Welding Procedure Specification (WPS). Hierin staat informatie die de lasser moet gebruiken om de las vakkundig te maken conform de Europese of Internationale voorschriften. De lasmethodebeschrijving / Welding Procedure Specification is gekoppeld aan de lasmethodekwalificatie van het desbetreffende bedrijf waar de lasser werkzaam is.

Gieten
Sommige metalen en kunststoffen kan men ook in de juiste vorm gieten. Hierbij komen ook geen spanen aan de orde daarom is gieten een voorbeeld van een niet-verspanende bewerking. Gieten wordt tegenwoordig veel toegepast bij kunststoffen en kan op verschillende manieren worden gedaan. Een voorbeeld hiervan is spuitgieten. Ook extruderen wordt bij kunststoffen regelmatig als vormgevingstechniek toegepast. Naast kunststof wordt ook ijzer en staal in vormen gegoten. Hierdoor ontstaat gietijzer en gietstaal. Kenmerkend voor het gietproces is dat het kunststof granulaat, ijzer of staal eerst in vloeibare vorm moet worden gebracht voordat het gegoten of gespoten kan worden. Over het algemeen moet daarvoor het materiaal verhit worden. Het verhitte materiaal wordt door gieten of spuitgieten in de juiste vorm gebracht. Na afkoeling behoudt het materiaal zijn nieuwe vorm.

Overige niet-verspanende bewerkingen
Voor het plastisch vervormen van metalen platen kunnen ook verschillende niet-verspanende bewerkingen worden uitgevoerd. Hierbij kan men denken aan buigen, walsen, zetten en kanten. Ook dieptrekken, persbuigen, wikkelbuigen en explosief vervormen zijn vervormingstechnieken. Als men gaten wil maken in plaat kan men ook ponsen of snijden. Doormiddel van lasers kan men uitgangsmateriaal in een bepaalde vorm brengen.

Eroderen en vonken
Doormiddel van eroderen en vonken kunnen metalen ook vervormd worden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van elektrodes. Het werkstuk vormt een elektrode en daarnaast is er een vormgevende elektrode. Tussen de werkstukelektrode en de vormgevende elektrode wordt doormiddel van een machine een kortsluiting gemaakt. Hierbij ontstaan vonken tussen de elektrodes. Deze vonken zorgen er voor dat er deeltjes van het uitgangsmateriaal worden verwijdert. Deze deeltjes smelten tijdens het processen en lossen op in de hitte van de vonken. Vervolgens worden de restjes van de metaaldeeltjes verwijdert door het diëlektricum. Dit is een speciale olie die niet geleid. In de metaaltechniek wordt eroderen en vonken ingedeeld in de verspanende bewerkingen. Er zijn echter ook metaalbedrijven die eroderen juist een niet-verspanende bewerking noemen.