Wat is niet-ioniserende straling?

Niet-ioniserende straling is een verzamelnaam voor straling die bestaat uit elektromagnetische golven. Deze EM golven bevatten een energie die te laag is om te ioniseren. In tegenstelling tot ioniserende staling heeft niet-ioniserende straling onvoldoende energie om een elektron uit een atoom te verwijderen. In deze tekst worden kort een aantal verschillende soorten niet-ioniserende straling benoemd en wordt daarnaast een korte beschrijving gegeven van de schadelijke effecten van deze straling.

Soorten niet-ioniserende straling
Er zijn verschillende soorten straling die niet ioniserend zijn. Een voorbeeld hiervan is ultraviolette (Uv) straling. Uv-licht is elektromagnetische straling die onder andere vrijkomt tijdens het elektrisch booglassen en uit verschillende kunstmatige verlichtingsbronnen zoals halogeenlampen, gasontladingslampen maar ook de natuurlijke verlichtingsbron: de zon.

Daarnaast vallen ook EM-velden onder de niet-ioniserende straling. Deze EM-velden worden veroorzaakt door mobiele telefoons, elektrische apparaten, hoogspanningslijnen, WiFi en straling vanuit zendmasten van radio en televisie. EM-velden worden onderverdeeld in extreem-laagfrequente (ELF) velden en radiofrequente (RF) velden.

Schadelijkheid van niet-ioniserende straling
Er is schadelijke niet-ioniserende staling en er zijn niet-schadelijke varianten. Zelfs bij een hoge intensiteit van niet-ioniserende straling kan niet-ioniserende straling geen ionisatie in biologische systemen (lichaamscellen) veroorzaken. Er kan echter wel andere schade aan het menselijke lichaam ontstaan indien het lichaam wordt blootgesteld aan niet-ioniserende straling.

Uv-straling is bijvoorbeeld schadelijk en kan huidkanker en staar veroorzaken bij mensen. Er zijn echter verschillende soorten Uv straling. Uv A-straling is de schadelijkste variant van Uv straling veroorzaakt bijvoorbeeld melanoom. Dit is de dodelijkste vorm van huidkanker. Uv B veroorzaakt verschillende andere soorten huidkanker die gevaarlijk zijn maar minder schadelijk dan melanoom. Uv C is een vorm van Uv-straling die door de atmosfeer wordt tegengehouden. Naast Uv-staling is er ook niet-ioniserende straling vanuit EM-velden. Deze straling is van een heel ander soort dan Uv-straling.

Niet-ioniserende straling vanuit EM-velden is in een lage dosering niet schadelijk voor de gezondheid zolang men niet langdurig aan deze straling wordt blootgesteld. Over de exacte schade die deze niet-ioniserende staling uit EM-velden veroorzaakt bij de gezondheid van mensen is echter veel onduidelijk. Met name de effecten op lange termijn van EM-velden met een lage veldsterkte zijn wetenschappelijk nog nauwelijks in kaart gebracht. Bij EM-velden vinden wel elektrische stromen plaats die ook door het weefsel en de cellen van mensen bewegen. Daardoor bestaat de kans dat er wel een bepaalde mate van schade of veranderingen plaatsvinden. De schade aan het lichaam zal groter worden naarmate de concentraties van de straling ook hoger worden. Hoe hoger de intensiteit van de niet-ioniserende straling hoe schadelijker het is voor de mens.

Niet-ioniserende straling is een verzamelnaam voor straling die bestaat uit elektromagnetische golven. Deze EM golven bevatten een energie die te laag is om te ioniseren. In tegenstelling tot ioniserende staling heeft niet-ioniserende straling onvoldoende energie om een elektron uit een atoom te verwijderen. In deze tekst worden kort een aantal verschillende soorten niet-ioniserende straling benoemd en wordt daarnaast een korte beschrijving gegeven van de schadelijke effecten van deze straling.

Wat is een zendmast?

Een zendmast is een hoge constructie die voorzien is van antennes en andere zendapparatuur waardoor de mast signalen kan zenden en ontvangen. Een zendmast wordt ook wel een radiomast genoemd, een televisietoren of Tv-toren. Het zijn dikwijls zeer hoge constructies die ver boven de bestaande bebouwing uitsteken of bovenop hoge gebouwen zijn geplaatst. Hierdoor worden de signalen die worden verzonden en ontvangen niet gehinderd door gebouwen, constructies, bomen en andere objecten. Op een zendmast kunnen meerdere antenne-eigenaren een antenne laten plaatsen. Dit kunnen bijvoorbeeld telecombedrijven zijn. in de praktijk zijn zendmasten vaak voorzien van meerdere antenne-installaties.

Waarvoor dient een zendmast?
De zendmast is in de eerste plaats een constructie. Op deze constructie zijn antennes bevestigd. De zendmast dient er voor om deze antennes zo hoog mogelijk in de lucht te houden. Uiteindelijk gaat het om het verzenden en ontvangen van signalen. De zendmast is puur ter ondersteuning hiervan en wordt daarom ook wel een ondersteuningsconstructie genoemd. De antennes die op een zendmast zijn geplaatst worden gebruikt voor de transmissie van verschillende signalen van telefoons, radio of televisie. Als men gebruik maakt van langegolf- en middengolfzenders zal men over het algemeen kiezen voor een metalen mast die zelf ook als antenne wordt gebruikt. ook kan men meerdere masten gebruiken waartussen een antenne wordt aangebracht.

Waaruit bestaat een zendmast?
Een zendmast bestaat in hoofdzaak uit twee onderdelen namelijk de antenne of antennes en de mast die de ondersteuningsconstructie vormt voor deze antennes.

  • Mast: De mast is een hoge constructie die bestaat uit een aantal verbindingen die voor extra stevigheid zorgen. Een voorbeeld hiervan is de vakwerkmast die uit een raamwerk van verbindingen bestaat. Deze verbindingen zijn metalen buizen die in een driehoekvorm aan elkaar zijn verbonden voor extra stevigheid. De mast heeft meestal een witte of grijze kleur en is in de basis breder dan in de top van de mast. Soms bevat een zendmast een basis van beton of steen. Dit kan ook een gebouw zijn waarop een stalen mastvormige constructie is geplaatst. Veel zendmasten lopen uit op een punt.
  • Antennes: bovenaan de mast is een draad of dradenstelsel bevestigd aan de mast om als antenne te dienen. Daarvoor kan ook een stang of een stangenstelsel worden gebruikt. De delen zijn aan de zendmast bevestigd voor het ontvangen of uitzenden van elektromagnetische golven. Deze  antennes kunnen ook uitsteken ten opzichte van de rest van de constructie.