Wat is syngas of synthesegas?

Syngas of synthesegas is een gasmengsel dat bestaat uit waterstofgas en koolstofmonoxide, het wordt verkregen doormiddel van een speciaal vergassingsproductieproces. Door steenkool of biomassa te vergassen komt dit syngas vrij. Dit gas is duurzaam omdat het geproduceerd kan worden in tegenstelling tot aardgas dat een fossiele brandstof is. In Amerika past men het Transport Integrated Gassification (TRIG) toe als proces om syngas te verkrijgen. Tijdens dit proces kan men bij een lagere temperatuur vergassen.

Fischer-Tropsch-proces
Doormiddel van het Fischer-Tropsch-proces kunnen uit syngas synthetische koolwaterstoffen worden geproduceerd. Het Fischer-Tropsch-proces werd in het verleden door Duitsland in de Tweede Wereldoorlog gebruikt om motorbrandstoffen te maken. In de Tweede Wereldoorlog had Duitsland te maken met een tekort aan olie. Daarom moest men naar andere brandstoffen zoeken. Zo is het Fischer-Tropsch-proces in de jaren twintig in de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog ontstaan.

Tijdens het proces wordt koolstofhoudende brandstof, zoals steenkolen, zuurstofarm verbrand waarbij ijzer als katalysator wordt gebruikt. Door deze partiële oxidatie ontstaat koolmonoxide. Door het toevoegen van stoom aan dit proces en het transporteren van het gas langs de ijzer-katalysator ontstaat er, als men het eindproduct zuivert, een gasmengsel van koolmonoxide en waterstof synthesegas. Dit gas wordt ook wel syngas genoemd. Het proces noemt men ook wel reforming of de methaan-stoom-gasreactie.

Steenkooldiesel
Syngas is dus een synthesegas, een kunstmatig geproduceerd brandbaar gas. Hieruit kunnen synthetische koolwaterstoffen geproduceerd worden. Deze stoffen vormen de basis van steenkooldiesel en andere producten. Er zijn nog verschillende andere mogelijkheden die doormiddel van het Fischer-Tropsch-proces onderzocht kunnen worden. Er wordt bijvoorbeeld nog onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om uit water (H2O) en CO2 met behulp van zonne-energie brandstof te maken doormiddel van de Fischer-Tropsch methode. Op die manier kan men op een duurzame manier brandstoffen verkrijgen.

Door CO2 opnieuw te gebruiken kan men de CO2 emissie beperken al zal bij het verbranden van de brandstof altijd opnieuw CO2 vrij komen. Dat zou men kunnen oplossen door CO2 af te vangen. Ook het afvangen van CO2 is een proces dat nader onderzocht wordt. De vraag is dan natuurlijk wat men met het opgevangen CO2 moet doen. Als deze CO2 weer in combinatie met water doormiddel van de Fischer-Tropsch tot nieuwe brandstoffen zou kunnen worden verwerkt is men effectief bezig met het recyclen van CO2 en maakt men forse stappen in een circulaire economie.

Wat is een roetmeting en viergasmeting tijdens een APK?

De Algemene Periodieke Keuring voor voertuigen is in Nederland vooral bekend als afkorting APK. Deze keuring is vanuit Europa als verplichting opgelegd. De verplichte APK moet de verkeersveiligheid bevorderen en daarnaast moeten de voertuigen doormiddel van deze keuring gecontroleerd worden op een aantal milieutechnische aspecten.

De APK wordt gedaan door een keuringsbedrijf dat door de RDW erkend is. Deze bedrijven hebben een bord met daarop RDW erkend. De eisen aan auto’s worden steeds strenger. Dit heeft onder andere te maken met de strengere eisen die worden gesteld aan de verkeersveiligheid. Ook het milieu is wereldwijd een belangrijk aandachtspunt.

De CO2 uitstoot van auto’s moet zoveel mogelijk worden beperkt. Daarom worden ook de milieueisen die aan de orde komen bij de APK steeds strenger. Hierbij wordt onder andere aandacht besteed aan de roetmeting en de viergasmeting. Daarover is hieronder in twee alinea’s informatie weergegeven.

Wat is de roetmeting?
De roetmeting is sinds 1 januari 1997 ingevoerd. Deze meting wordt gedaan bij auto’s die een dieselmotor hebben en daarnaast een bouwjaar hebben van 1980 of later. Tijdens de roetmeting wordt door een APK-keurmeester de hoeveelheid roet gecontroleerd die een auto uitstoot. Hierbij wordt de motor van de auto aangezet en laat men de motor eerst onbelast draaien en vervolgens volgas. Tijdens de roetmeting meet men optisch de hoeveelheid roet die wordt uitgestoten. De roetmeting duurt maar een paar seconden. Desondanks moet de roetmeting wel goed worden uitgevoerd. Er zijn motoren die een Comprexlader bevatten deze motoren zijn uitgesloten van de roetmeting.

Veel auto’s hebben tegenwoordig een OBD. Deze afkorting staat voor On-Board Diagnostics. Dit is een systeem in de auto-elektronica en vormt het voertuigmanagementsysteem van de auto. Daarnaast vormen de On-Board Diagnostics een interface die gebruikt kan worden voor het uitlezen van verschillende technische aspecten van het voertuig. De OBD is ingevoerd in de jaren tachtig. De hoeveelheid informatie die in een OBD kan worden opgevraagd is sinds de invoering toegenomen. De nieuwste variant van OBD is OBD II. Een roetmeting hoeft niet te worden uitgevoerd wanneer een OBD de hoeveelheid roetuitstoot aangeeft. Als een OBD echter een foutmelding heeft moet de roetmeting alsnog worden gedaan.

Wat is een viergasmeting?
Auto’s met een bouwjaar van 1993 of later die zijn uitgerust met een benzinemotor of LPG-motor met een ‘geregelde’ katalysator moeten sinds 1 januari 1998 een zogenoemde viergasmeting ondergaan tijdens de APK. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een viergastester. Met behulp van dit instrument wordt door de APK keurmeester gecontroleerd of de uitlaatgassen niet de wettelijk vastgestelde percentages overschrijden. Als de viergastester aangeeft dat de percentages van bepaalde gassen worden overschreden kan de oorzaak daarvan liggen in een defecte katalysator. De katalysator van een voertuig zet namelijk de meeste schadelijke stoffen om die door de motor worden uitgestoten.

Met de viergasmeting worden vier verschillende gassen die uit de uitlaat komen gemeten. Dit zijn de gassen:

  • Koolmonoxide, dit wordt aangegeven met CO
  • Kooldioxide, dit wordt aangegeven met CO2
  • Koolwaterstoffen, dit wordt aangegeven met HC
  • Zuurstof, dit wordt aangegeven met O2

Door deze gassen te meten kan de APK keurmeester tevens controleren of de werking van de  lambdasonde, de katalysator en het regelsysteem goed is. In de huidige eisen voor de APK is een maximaal toelaatbaar CO2-gehalte vastgelegd dat gemeten wordt in het uitlaatgas. Dit CO2 gehalte wordt gemeten achter de katalysator. Daarnaast heeft men het bij de APK ook over een lambdawaarde. De lambdawaarde kan worden gepaald door het meten van meerdere uitlaatgascomponenten. Daarom is de APK keurmeester verplicht om een 4-gastester te gebruiken.