Wat is de cao Metaal en Techniek of de kleinmetaal cao?

De cao Metaal & Techniek wordt ook wel kleinmetaal cao genoemd en bevat collectieve arbeidsvoorwaarden voor werknemers en bedrijven die actief zijn in vijf verschillende sectoren. In de cao Metaal & Techniek staan afspraken over het salaris, de werktijden, toeslagen, overwerk, pensioen en vakantie. Deze afspraken zijn gemaakt tussen werkgevers en werkgeversorganisaties in de kleinmetaal en werknemers die meestal vertegenwoordigd worden door vakbonden.

CAO Metaal & Techniek deel A en deel B
De cao Metaal & Techniek bevat twee verschillende delen, het A-deel en een B-deel. Het A-deel bevat bepalingen die voor alle cao’s gelden die onder Metaal & Techniek vallen. In feite kan men het A-deel als een algemeen deel beschouwen waaraan alle werkgevers en werknemers zich in de praktijk zullen moeten houden in de naleving van de cao.

Het B-deel van de cao Metaal & Techniek is gericht op een specifieke bedrijfstaksector. De cao Metaal & Techniek is namelijk een hele brede cao die voor verschillende technische bedrijven wordt gehanteerd. Omdat technische bedrijven onderling sterk verschillen zijn er specifieke arbeidsvoorwaarden vastgesteld die voor de desbetreffende bedrijfstaksector gelden. Dit B deel van de cao bevat dus specifieke arbeidsvoorwaarden ter aanvulling op het A deel van de cao. Het A deel is dus voor alle cao’s die onder de Metaal & Techniek vallen gelijk. Het B deel bevat afspraken die werkgevers en werknemers in een specifieke bedrijfstaksector hebben opgesteld. Deel B worden ook wel de deelcao’s genoemd

Deelcao’s van de Metaal & Techniek
De Metaal en Techniek bevat in totaal vijf deelcao’s. Deze cao’s zijn specifiek gericht op een bepaalde sector. De deel cao is deel B. De volgende vijf deelcao’s vallen onder de Metaal & Techniek:

  • Cao Metaal en Techniek: Technisch Installatiebedrijf A-B deel 2017-2019
  • Cao Metaal en Techniek: Metaalbewerkingsbedrijf B A-B deel 2017-2019
  • Cao Metaal en Techniek: Isolatiebedrijf A-B deel 2017-2019
  • Cao Metaal en Techniek: Goud- en zilvernijverheid A-B deel 2017-2019
  • Cao Metaal en Techniek: Carrosseriebedrijf A-B deel 2017-2019

Ondernemings-cao en bedrijfstakcao
Naast de deelcao’s zijn er ook specifieke bedrijfstakcao’s en cao’s die specifiek zijn opgesteld voor bedrijven. Deze laatste cao wordt ook wel een ondernemings-cao genoemd. een ondernemings-cao word gesloten met één werkgever en de vakbonden die het personeel van dat bedrijf vertegenwoordigen. Een ondernemings-cao bevat alleen arbeidsvoorwaarden die zijn overeengekomen tussen het personeel van het bedrijf en de leiding van het bedrijf. Daarin verschilt een ondernemings-cao van een bedrijfstakcao. Een bedrijfstakcao is namelijk van toepassing op alle bedrijven die actief zijn in de bedrijfstak van de Metaal & Techniek cao.

Moeten reiskosten conform cao Metaal en Techniek 2015-2017 vergoed worden?

Een cao is een collectieve arbeidsovereenkomst. In deze collectieve arbeidsovereenkomst zijn schriftelijk afspraken vastgelegd die tussen sociale partners, dit zijn de werkgevers en werknemersorganisaties. In een cao staan de arbeidsvoorwaarden, die zijn de voorwaarden waaronder werknemers die onder de cao vallen arbeid verrichten. De arbeidsvoorwaarden kunnen aan over verschillende onderwerpen. In ieder geval is in een cao vastgelegd welke beloning een werknemer dient te ontvangen.  De beloning in de vorm van loon is rechtstreeks gekoppeld aan het werk er zijn echter ook andere beloningsvormen en vergoedingen. Een voorbeeld daarvan is de reiskostenvergoeding.

Wat is reiskostenvergoeding?
Een reiskostenvergoeding is een financiële vergoeding die door werkgevers aan werknemers worden verstrekt indien de werknemers kosten moeten maken om zich naar het werk te verplaatsen. Veel werknemers wonen niet in hetzelfde dorp of stad waar hun werkgever is gevestigd. Daarom moeten ze reizen om op hun werkplek te komen. Dit reizen kan op verschillende manieren gebeuren:

  • te voet,
  • met de fiets,
  • brommer, scooter
  • openbaar vervoer (trein/ bus/ tram)
  • motor
  • auto

Op de eerste twee manieren van verplaatsen na worden altijd kosten gemaakt door de werknemers om zich te verplaatsen. Deze kosten worden reiskosten genoemd. Als een werkgever hiervoor een vergoeding betaald wordt deze vergoeding reiskostenvergoeding genoemd. Niet alle werkgevers betalen een reiskostenvergoeding. Of een reiskostenvergoeding door een werkgever betaald moet worden is meestal bepaald in de cao waaronder het bedrijf valt. Hieronder is weergegeven of de cao Metaal en Techniek 2015-2017 voorschrijft of er reiskosten betaald moeten worden.

Reiskosten in cao Metaal en Techniek 2015-2017
In de cao Metaal en Techniek van periode 2015-2017 is niet aangegeven dat er woon-werk reiskosten verstrekt moeten worden door de werkgever. Dit is benoemd in de populaire versie van de cao Metaal en Techniek die is weergegeven op de website van de vakbond FNV. Op deze website is in de populaire versie van deze cao benoemd dat het wel mogelijk is dat werkgevers regelingen treffen met werknemers over reiskostenvergoedingen.

Reiskosten voor woon- werk verkeer zijn de kosten die werknemers te maken om op het werk te komen, kortom de kosten die een werknemer maakt om van zijn of haar huis te rijden naar de werkplek en weer terug. Hoewel over deze reiskosten geen afspraken zijn vastgelegd in de cao Metaal en Techniek 2015-2017 zijn er wel andere afspraken over reiskosten vastgelegd: als een werknemer in opdracht van de werkgever moet reizen met eigen vervoer onder werktijd dient daarvoor een vergoeding te worden verstrekt. Ook wanneer in dit geval gebruik wordt gemaakt van openbaar vervoer zal de werkgever daarvoor een vergoeding moeten verstrekken die ‘redelijk’ is.

Conclusie over reiskosten Metaal en Techniek 2015-2017
De reiskosten voor woon-werkverkeer hoeven dus niet vergoed te worden door de werkgever. Alleen als de werkgever de werknemer in opdracht van het bedrijf laat reizen in onder werktijd met openbaar vervoer of met het vervoer van de werknemer zullen de kosten van het openbaar vervoer volledig vergoed moeten worden. Indien met eigen vervoer wordt gereden dient de werkgever daar een redelijk vergoeding voor te betalen aan de werknemer.

Metaal en Techniek 2015-2017 en uitzendbureaus
Omdat uitzendbureaus zich dienen te houden aan de inlenersbeloning zullen ook uitzendbureaus dezelfde reiskostenvergoeding moeten verstrekken aan de uitzendkrachten als de werknemers ontvangen die rechtstreeks bij de inlenende partij werkzaam zijn. De uitzendbureaus dienen dus de beloningsmethodiek van de inlener(s) te hanteren. De inlener(s) baseren hun beloningsmethodiek vaak op de collectieve arbeidsovereenkomst die van toepassing is op hun sector. In dit geval is dit de cao Metaal en Techniek 2015-2017.

Veel werkgevers in de metaal en techniek wijken echter positief af van de cao en verstrekken daarom wel een reiskostenvergoeding voor woon-werk verkeer. Als dat het geval is zullen de uitzendkrachten die bij dat bedrijf werkzaam zijn ook dezelfde reiskostenvergoeding moeten ontvangen. Dit vormt namelijk een belangrijk component van de inlenersbeloning. Uiteraard dient het salaris en de andere beloningscomponenten ook overeenkomstig te zijn.

Wat is een algemeen verbindendverklaring (avv) van een cao?

Algemeen verbindendverklaring is een term die men gebruikt als men het heeft over collectieve arbeidsovereenkomsten. Deze termen worden ook wel afgekort. Deze afkorting ziet er als volgt uit:

  • Avv: Algemeen verbindendverklaring
  • Cao: collectieve arbeidsovereenkomst

Bovengenoemde afkortingen worden in de rest van dit artikel gebruikt. Een cao wordt afgesloten tussen werkgevers en werknemers. In een cao staan de voorwaarden waaronder een werknemer aan de slag kan bij een bedrijf die actief is binnen de desbetreffende cao. De meeste cao’s zijn sectorgebonden. Een voorbeeld hiervan zijn de Cao voor Metaal en Techniek of de Cao voor de Grootmetaal. Bedrijven die onder deze cao’s vallen dienen zich te houden aan de inhoud van de cao. Daarom moet de cao een rechtsgeldigheid hebben.

Avv van een cao
Een cao kan pas als uitgangspunt dienen als deze algemeen verbindend wordt verklaard. Pas als dit gedaan is zijn alle cao-afspraken rechtsgeldig. Werkgeverspartijen en werknemerspartijen die de desbetreffende cao-afspraken zijn overeengekomen dienen zich na de avv aan de inhoud van deze cao te houden. De regels gelden echter niet alleen voor deze bedrijven, ook de overige bedrijven in de desbetreffende sector, die aan de definitie van de algemeen verbindend verklaarde cao voldoen, dienen zich aan de cao-afspraken te houden.

Waar wordt de avv aangevraagd?
De avv wordt aangevraagd door de cao-partijen die de cao hebben afgesloten. Deze aanvraag wordt ingediend bij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW). Als de partijen die de aanvraag hebben ingediend samen een meerderheid vormen van het aantal werknemers in de bedrijfstak besluit de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om de cao algemeen verbindend te verklaren. De cao heeft echter wel een bepaalde looptijd. Die looptijd is de geldigheidsduur van de cao. Zoals eerder genoemd moeten alle bedrijven die onder de zelfde cao-omschrijving vallen zich houden aan de inhoud van de cao. Dit geldt dus ook voor bedrijven die niet in een werkgeversvereniging aan de onderhandelingen met de vakbond hebben deelgenomen.