Wat is een 3D-printer?

Een 3D-printer is een printapparaat waarmee men driedimensionale producten en objecten kan produceren op basis van tekeningen uit computerbestanden (CAD Computer Aided Design). Een 3D-printer bouwt als het ware een product laag voor laag op. Het 3D-printen behoort tot de rapid prototyping-industrie omdat je met deze printers zeer snel prototypes kunt maken. Daarom worden 3D-printers ook wel ingezet op een research and development r&d afdeling van een bedrijf. In de praktijk worden 3D-printers gebruikt door engineers, constructeurs, technisch tekenaars, ontwerpers en andere werknemers die producten, werktuigen en constructies ontwikkelen en produceren.

Ontwikkeling van 3D printers
3D printers bestaan al tientallen jaren. Net als andere technische producten en werktuigen is ook de 3D printen steeds verder verbeterd. Oorspronkelijk zou de Amerikaan Chuck Hull de ‘vader’ zijn van de 3D printer. Het driedimensionaal printen is als proces ontstaan uit een aantal projecten van het MIT. Deze projecten werden uitgevoerd het jaar 2000. Het 3D-printen werd een uitbreiding van rapid prototyping. Dit houdt in dat deze printers vooral werden gebruikt om in korte tijd een prototypemodel te produceren. Deze producten werden geproduceerd met een metaal als productiestof.

Door de technologische ontwikkelingen op het gebied van 3D printen kunnen niet alleen nauwkeuriger producten worden gemaakt men kan ook van verschillende materialen 3D objecten en producten produceren met een 3D printer. Zo kan men vormen maken die gemaakt zijn van metaal, plastic, gips, plantaardige stoffen en verschillende kunststoffen.

Oorspronkelijk werden 3D-printers vooral gebruikt door industrieel ontwerpers die nieuwe prototypes ontwikkelden en visualiseerden met behulp van deze vorm van rapid prototyping. Tegenwoordig zijn deze printers veel toegankelijker voor een breder publiek. Er zijn ook 3D printers die door mensen thuis gebruikt kunnen worden. Deze printers zijn veel kleiner en betaalbaarder. Zo kan men bijvoorbeeld met een desktop 3D printer producten maken van kunststof. Men kan daarvoor ABS kunststof gebruiken, dit is een harde kunststof. Daarnaast kan men ook kunststoffen gebruiken die afbreekbaar zijn zoals PLA.

Verschillende soorten 3D-printers
Door de jaren heen zijn er verschillende soorten 3D printers ontwikkeld. De meest verkochte 3D printer ter wereld is de Makerbot Replicator 2. Naast deze printer zijn er nog verschillende andere soorten en merken 3D printers. Hieronder volgen een aantal voorbeelden:

  • Cube is een 3D printer van het bedrijf 3D-systems.
  • De Ultimaker is een zelfbouw-kit, die eerst in elkaar moet worden gebouwd voordat deze gebruikt kan worden.
  • Builder 3D-printer is een printer die niet in elkaar gezet hoeft te worden. Deze printer bevat een stevige metalen behuizing. De Builder 3D-printer kan worden gebruikt voor de productie hoogwaardige kwalitatief deugdelijke producten.
  • Creatr is een 3D printer van het Nederlandse bedrijf Leapfrog, deze printer kan in twee kleuren tegelijk printen.
  • Form 1 is een 3D printer van een Amerikaans bedrijf met een unieke techniek.

Toepassing van 3D printers
Er zijn door de jaren heen veel verschillende 3D printers bedacht en geproduceerd. Hierboven staan slechts een aantal voorbeelden. Deze tekst is echter begin 2017 geschreven en de daarop volgende jaren zal bovenstaande lijst aanzienlijk worden verlengd. Deze printers worden gebruikt voor uiteenlopende processen. Het maken van prototypes doormiddel van rapid prototyping is daar een bekend voorbeeld van. Tegenwoordig worden 3D printers heel breed toegepast. Deze printers worden zelfs gebruikt als productiemiddel. Ook kan men bijvoorbeeld digitaal een bepaald ontwerp kopen om deze vervolgens thuis uit printen op deze printers. Zo kunnen bepaalde producten en prototypes in plaats van fysiek ook digitaal worden vervoerd.

Zelfs voor de bouw gebruikt men 3D printers. Men is er in geslaagd om een complete woning te bouwen met behulp van een 3D printer. Zo kunnen zeer snel woningen worden gebouwd van verschillende materialen.

Hobbyisten zoals modelbouwers en architecten kunnen zelfs schaalmodellen van woningen en voertuigen vervaardigen met 3D printtechniek. Ook onderdelen en behuizingen kunnen worden gemaakt met deze printers. Daardoor kunnen dus ook halffabricaten worden gemaakt in zeer korte tijd. De toepassingen voor 3D printers zullen in de toekomst alleen maar omvangrijker worden.

Wat is top-down design?

Voordat men een product, machine of werktuig gaat ontwerpen bepaald men meestal eerst de ontwerpmethodes. Er kunnen in de praktijk verschillende ontwerpmethodes worden toegepast. Top-down design is een ontwerpmethode die in de praktijk veel wordt toegepast. Bij deze ontwerpmethode start men met het bepalen van algemene principes en kaders met betrekking tot de functionaliteit en vormgeving van het product.

Met top-down bedoelt men in dit geval dat er wordt begonnen met een algemeen idee. Dit algemene idee bevat algemene principes waaraan het product moet voldoen. Men kan hierbij omschrijven welke functies het product moet hebben en welke bewerking deze moet kunnen uitvoeren. Ook algemene esthetische aspecten kunnen aan de orde komen evenals de beoogde doelgroep. Vanuit deze abstracte omschrijving werkt men gedurende het top-down ontwerpproces steeds meer naar concrete aspecten van het ontwerpproces. Het ontwerp wordt steeds technischer en de componenten worden uiteindelijk duidelijk beschreven. Hierdoor ontstaat een overzicht van de technische details en kunnen aan het einde van het top-down ontwerpproces stuklijsten worden gemaakt van de onderdelen die benodigd zijn voor de fabricage of assemblage van het product of de machine.

De fases van het top-down designproces
Het top-down design heeft een aantal verschillende fasen. Deze zijn als volgt:

  • De eerste fase van top-down designproces start met een algemeen principe. Er wordt benoemd wat er ongeveer gemaakt moet worden. Deze fase is nog erg abstract.
  • De tweede fase bestaat uit het maken van een eenvoudige schets van het beoogde product of machine. Deze schets is de basis voor het lay-outmodel.
  • Het lay-outmodel is de basis voor het verder ontwerpproces. Hieruit worden deelproducten ontworpen via logische referentievlakken.
  • Er kunnen meerdere deelsamenstellingen worden gemaakt vanuit het lay-outmodel. Daarnaast kan men ook gebruik maken van één model dat verband houdt met andere modellen. Dit hoofdmodel wordt ook wel het “skeleton”-model genoemd. Het woord “skeleton” is Engels en kan in het Nederlands worden vertaald met “skelet”. Dit skeletonmodel is het raamwerk van het ontwerp.
  • Aan het einde van het proces worden technische details duidelijk. De verschillende onderdelen worden benoemd en er kunnen stuklijsten worden opgesteld. Ook de verrichtingen die dienen te worden gedaan worden in het eindstadium van het top-down proces.

Top-down design en bottom-up design
Het top-down proces begint algemeen en eindigt concreet. Dit is het grote verschil met bottom-up design. Het bottum-up designproces start met concrete technische gegevens en specificaties en eindigt juist abstracter. Door dit grote verschil kunnen deze twee ontwerpvarianten niet met elkaar worden gecombineerd. Tijdens het top-down design kan echter wel een bottom-up designfase intreden. Deze fase treed in werking wanneer individuele componenten worden samengesteld tot één product.

Wat is bottom-up design?

Ontwerpen van producten of software kan op verschillende manieren gebeuren. Één van de manieren waarop een product of software ontworpen kan worden is bottom-up design. Deze manier van ontwerpen is gericht op het ontwerp ‘van onder naar boven’. De basis van bottom-up design zijn de technische en mechanische eigenschappen en details. Deze details en eigenschappen zijn concreet en meestal goed meetbaar. Vanuit deze technische basis gaat men het ontwerp verder uitbouwen tot een hoger abstractieniveau. Er komen gedurende het ontwerpproces steeds meer abstracte eigenschappen bij van het product, werktuig of programma.

Voorbeeld van bottom-up design
Een bottom-up design begint heel concreet. Dit kan bijvoorbeeld door het benoemen/ definiëren van de verschillende componenten waaruit het product of werktuig moet bestaan. Deze componenten kunnen in een later stadium worden samengebracht tot een gezamenlijk model. Dit samenvoegen kan tegenwoordig meestal in een virtuele omgeving worden gedaan.

Door het samenvoegen van componenten wordt duidelijk uit welk onderdelen een werktuig, machine of product moet worden samengesteld. Al deze componenten vormen gezamenlijk een stuklijst van het ontwerp. Deze stuklijst maakt ook duidelijk welke onderdelen dienen te worden gemaakt of aanschaft voordat men het product, werktuig of machine daadwerkelijk kan samenstellen.

Machines, apparaten en andere producten bestaan soms ook uit deelsamenstellingen. Dit zijn onderdelen die samengevoegd worden tot een groter onderdeel die geïmplementeerd worden in de machine.

Bottom-up design en top-down design
Het bottom-up design begint met concrete details. Dit is de tegenovergestelde werkwijze van top-down design. De top-down design ontwerpmethode begint namelijk met het bepalen van algemene kaders en algemene principes. Dit ontwerpproces eindigt bij de details. Omdat de top-down design methode in de tegengestelde richting wordt uitgevoerd ten opzichte van het bottom-up design methode worden deze ontwerpmethodes niet gecombineerd in de praktijk toegepast.

Wat is een ontwerpspecificatie en waar wordt deze voor gebruikt?

Voordat men een product of dienst levert is het belangrijk dat er een duidelijk ontwerp wordt gemaakt. Dit ontwerp moet als basis dienen voor de vormgeving en specificaties van het product of de dienst. Meestal wordt hiervoor een document gebruikt, dit document is de ontwerpspecificatie.

Binnen de techniek en de bouw worden uiteenlopende producten, werktuigen, apparaten en gebouwen ontworpen en gebouwd. De ontwerpen, eisen, normen, functies en wet en regelgeving omtrent deze objecten zijn divers. Dit zorgt er voor dat elke vakrichting een eigen raamwerk of manier heeft om van een ontwerp een duidelijke specificatie te maken. In de werktuigbouwkunde en dan met name de machinebouw en apparatenbouw worden over het algemeen tekeningen gebruikt met daarbij een omschrijving.

In de bouw is de ontwerpspecificatie een bestek. Ook het Programma van Eisen (PvE) kan als een variant van een ontwerpspecificatie worden beschouwd.

Hoe is een ontwerpspecificatie opgebouwd?
Het is belangrijk dat een ontwerpspecificatie een logische opbouw heeft. De lezers van deze specificatie moeten goed kunnen nagaan hoe een ontwerp tot stand is gekomen. Over het algemeen heeft een ontwerpspecificatie de volgende opbouw.

  • Het document begint met een opsomming van de randvoorwaarden waaraan het product of de dienst moet voldoen. Hierbij kan onder andere aandacht worden besteed aan de ontwikkeltijd, het productieproces, de duur van de productie en de kosten van de productie. Ook de doelgroep van het product of de dienst kan aan de orde komen.
  • Daarna volgt een opsomming van de functies. Met het opsommen van de functies wordt duidelijk gemaakt waarvoor het product of de dienst precies gebruikt kan worden. Zo is de functie van een spaarlamp het verlichten van een omgeving.
  • Het derde deel van de ontwerpspecificatie beschrijft de eisen die aan het product of dienst worden gesteld. Het kan hierbij bijvoorbeeld gaan om de sterkte of het vermogen. Ook de slijtvastheid, corrosiebestendigheid kunnen aan de orde komen. Dit zijn mechanische eisen die aan de producten en werktuigen worden gesteld. Deze eisen zijn in de meeste gevallen fysische meetbare grootheden. Verder kan men ook de kostprijs aangeven in de gewenste valuta.
  • Het laatste onderdeel van de ontwerpspecificatie bestaat uit een opsomming van wensen. Deze wensen hebben onder andere te maken met esthetische aspecten. Deze aspecten zijn nauwelijks meetbaar.

Wat is een Building Information Model BIM en waarvoor wordt dit gebruikt?

Een Building Information Model of BIM wordt gebruikt in de bouw. Een BIM wordt in het Nederlands vertaald als Bouwwerk Informatie Model. Tekeningen die in een BIM worden gemaakt zijn informatiemodellen. Een BIM engineer of modelleur bouwt een 3D model in dit systeem op. Bij de bouw van een woning, gebouw of utiliteit zijn verschillende partijen betrokken. Vaak werkt een aannemer met verschillende onderaannemers samen. Deze partijen hebben allemaal specifieke informatie nodig om hun werkzaamheden goed uit te kunnen voeren. Het is belangrijk dat deze informatie op een centraal punt samenkomt. Daarvoor wordt het Building Information Model gebruikt.

BIM is een verzameling van informatie
Een BIM is project specifiek. Dit houdt in dat een BIM wordt ontworpen voor een bepaald project. Een BIM engineer zorgt er voor dat de informatie die voor dat project nodig is wordt verzamelt. Naast het verzamelen van deze informatie zorgt de BIM engineer er voor dat de informatie goed wordt beheerd en verwerkt in een 3D model. Dit 3D model is het daadwerkelijke model van het object dat gebouwd moet worden. Per ruimte kan worden aangegeven wat het doel of het nut is van de ruimte. In het Building Information Model kan een engineer informatie verwerken die nodig is voor de hoofdaannemer. Daarnaast staat er informatie in die belangrijk is voor elektrotechnische bedrijven en installatiebedrijven. Een BIM wordt gebruikt als een centraal informatiemodel. Alle informatie die nodig is voor de bouw van een bepaald project wordt hierin verwerkt. Hierbij komen alle aspecten die te maken hebben met het ontwerp, de uitvoering van het project en het gebruik of toepassing van het gebouw aan de orde.

BIM is een eenduidig centraal informatiemodel
De bouw van een gebouw bestaat niet alleen uit stenen, hout, cement en beton. Voor een bouwproject zijn verschillende documenten vereist. Hierbij kan gedacht worden aan ontwerpen, tekeningen, rapporten, begrotingen, calculaties en omschrijvingen van materialen. Ontwerpen die bijvoorbeeld in AutoCAD of andere CAD programma’s zijn gemaakt kunnen door een BIM engineer worden verwerkt in een 3D model. Het is de bedoeling dat het BIM als centraal informatiemodel zo volledig mogelijk is gemaakt en gevuld. Hierdoor kunnen alle betrokkenen van het bouwproject de gewenste informatie uit het BIM halen. Hiermee tracht men eenduidigheid te creëren voor alle betrokkenen bij een bepaald bouwproject. Als er informatie wordt aangepast in het BIM dan wordt dit voor alle partijen die te maken hebben met deze aanpassing zichtbaar. Daarnaast worden de aanpassingen ook in een database bijgehouden. Door dit systeem probeert men het aantal fouten dat ontstaat tijdens de communicatie over een bepaald project zoveel mogelijk te reduceren.

Het Building Information Model is een ideaal
Het idee en de doelstelling van Building Information Model is een ideaalbeeld. In de praktijk blijkt dit echter lastig te verwezenlijken. Ondanks het gebruik van een BIM wordt bij veel projecten nog niet alle informatie van een bouwproject effectief samengevoegd op één plaats. Dit heeft te maken met verschillende factoren. Soms zijn het de onderlinge disciplines die te veel verschillen van elkaar. Het kan ook zijn dat onderaannemers nog niet weten hoe ze informatie vanuit een BIM kunnen halen of informatie kunnen aanbrengen. Daarnaast is niet elke betrokkene even goed met computersoftware en begaafd in digitalisering. Het is ook mogelijk dat de informatie door één partij wordt verzamelt en in het BIM gezet. De zorgvuldigheid van deze partij heeft dan een grote invloed op de informatie die in het BIM wordt verwerkt. Daarnaast kunnen verschillende andere betrokkenen vaak geen wijzigingen aanbrengen in het BIM zonder eerst contact op te nemen met degene die het BIM beheert en vult. Ook zijn de meeste BIM-pakketten nog niet geschikt om zeer gedetailleerde en specialistisch ontwerpen en aanpassingen in het algemene 3D ontwerp te verwerken. Hierdoor kunnen de betrokken partijen alsnog eigen tekeningen, ontwerpen, calculaties en andere documenten opstellen zonder deze toe te kunnen voegen aan het BIM.

Wat is CAD en waar worden CAD-systemen gebruikt?

CAD is een afkorting die je regelmatig kunt tegenkomen in de techniek. Zo spreekt men van CAD tekenprogramma’s en CAD/CAM systemen. Ook het programma AutoCAD is heel bekend onder tekenaars en ontwerpers in de techniek. De afkorting CAD wordt zo vaak gebruikt in de techniek dat de afkorting ‘ingeburgerd’ is en veel mensen niet weten waar deze afkorting voor staat. CAD werd oorspronkelijk voluit geschreven als Computer-Aided Drafting. Tegenwoordig wordt CAD vertaald als Computer-Aided Design. In het Nederlands wordt Computer-Aided Design vertaald met de omschrijving: het maken van tekeningen en ontwerpen door gebruik te maken van computers.

Waar wordt CAD gebruikt?
CAD wordt gebruikt door ontwerpers, engineers en constructeurs in verschillende vakgebieden. Zo wordt Computer-Aided Design toegepast in de bouwkunde, civiele techniek, stedenbouw en de architectuur. In de architectuur wordt ook wel gesproken over Aided Architectural Design CAAD. Naast de toepassing in de bouw wordt CAD ook gebruikt in de werktuigbouwkunde, metaaltechniek, industrieel ontwerp en het bedenken en tekenen van staalconstructies. In de elektronica en elektrotechniek kan men ook gebruik maken van computers om technische ontwerpen en tekeningen te maken. Omdat er zoveel verschillende technische vakgebieden zijn waar CAD wordt toegepast zijn er ook verschillende CAD programma’s ontwikkelt.

Verschillende CAD systemen
Er is op de markt een grote diversiteit aan CAD programma’s verkrijgbaar voor consumenten en technische bedrijven. Naast de specifieke technische vakgebieden waar CAD programma’s voor worden ontwikkelt wordt ook onderscheid gemaakt in de weergave / dimensie  van deze programma’s. Zo zijn er 2D-, 2½D- en 3Dimensionale systemen. De 2D-systemen zijn geschikt voor het maken van technische tekeningen. Doormiddel van deze 2D-systemen kunnen tekeningen worden gemaakt met verschillende aanzichten. Een voorbeeld van een bekend 2D CAD systeem is AutoCAD LT 2014 dit is een vereenvoudigde versie van AutoCAD en wordt ook wel AutoCAD Light genoemd.

CAD 2½D-systemen
De 2½D-systemen zijn CAD-systemen die zijn uitgebreid met diepte. Hierdoor zijn deze systemen geschikt voor ontwerpen die uitgevoerd moeten worden op CNC-gestuurde machines. Hierbij kan gebruik worden gemaakt van CAD-CAM systemen. Hierbij is CAD (Computer-Aided Design) verbonden aan CAM (Computer Aided Manufacturing). Het CAM-pakket van een machine kan worden gebruikt voor het inladen van CAD bestanden en ontwerpen. Deze informatie gebruikt de machine om het product te vervaardigen die in het CAD bestand is weergegeven, daarom wordt dit ook Computer Aided Manufacturing genoemd.

CAD 3D-systemen
CAD 3D-systemen worden gebruikt voor het maken van 3 dimensionale tekeningen. Dit kan in verschillende technische vakgebieden aan de orde komen. Zo kunnen machines in 3D CAD systemen worden getekend maar ook gebouwen en andere objecten. Binnen 3D-systemen wordt gewerkt met oppervlaktemodellen, volumemodellen, solidmodellen en draadmodellen. Binnen de civiele techniek, bouwkunde en installatietechniek wordt ook wel gebruik gemaakt van een Building Information Model. Hierover is in de volgende alinea meer informatie weergegeven.

BIM Building Information Model
Het Building Information Model wordt ook wel afgekort met een BIM en in het Nederlands vertaald met Bouwwerk Informatie Model. Door gebruik te maken van een BIM worden tekeningen informatiemodellen. Hierbij wordt ook gebruik gemaakt van een 3D model. Aan dit model zijn verschillende computerprogramma’s en databases gekoppeld. Deze programma’s zijn allemaal aan elkaar verbonden. Dit zorgt er voor dat wijzigingen in het model ook verwerkt worden in andere programma’s en systemen. Deze wijzigingen worden in een database bijgehouden. Een Building Information Model zorgt er voor dat er meer controle is op wijzigingen. Daarnaast worden deze wijzigingen over het algemeen beter verwerkt dan wanneer men gebruik maakt van traditionele systemen en ontwerpmodellen. Een BIM zorgt er voor dat het aantal fouten in de ontwerpfase worden gereduceerd.

Wat is het tekenprogramma AutoCAD en waar wordt dit tekenprogramma voor gebruikt?

AutoCAD is een tekenprogramma dat ontwikkeld is door het bedrijf Autodesk. Dit Amerikaanse bedrijf heeft het programma AutoCAD in opdracht van het Amerikaanse Ministerie van Defensie vormgegeven. Hierbij werkte Autodesk samen met dit ministerie zodat het programma goed aan de wensen en eisen van het ministerie zou voldoen. Het programma AutoCAD wordt gebruikt om technische tekeningen te maken. Het is een bekend tekenprogramma dat sinds 1982 op de markt werd gebracht. Hierdoor kunnen sinds die tijd ook technische bedrijven gebruik maken van AutoCAD. Het tekenprogramma is al lang op de markt maar is in die tijd niet hetzelfde gebleven. Er zijn verschillende nieuwe releases en updates geweest waardoor AutoCAD geavanceerder is geworden. Hierdoor kan het tekenprogramma goed voldoen aan de nieuwe ontwikkelingen in de markt. De tekensoftware die door technische bedrijven wordt gebruikt moet van een hoog niveau zijn. De techniek staat niet stil. Engineers en tekenaars moeten beschikken over een goed programma om tekeningen en ontwerpen te visualiseren. Door de jaren heen heeft AutoCAD te maken gekregen met concurrentie van verschillende andere tekenprogramma’s. Ondanks dat is AutoCAD tot op de dag van vandaag een heel bekend tekenprogramma, misschien is het wel het bekendste tekenprogramma in de techniek.

Waarvoor wordt AutoCAD gebruikt?
AutoCAD is een CAD-programma, de letters CAD stonden in beginsel voor Computer-Aided Drafting, later is dit verandert in Computer-Aided Design. Dit kan in het Nederlands als volgt worden vertaald: doormiddel van computers ontwerpen en tekenen. AutoCAD is ontwikkelt voor het maken van technische tekeningen. De techniek is echter een algemene term waaronder verschillende technische vakgebieden, deelgebieden en technische richtingen vallen.

Het programma AutoCAD wordt in diverse technische vakgebieden gebruikt. Zo wordt het tekenprogramma gebuikt voor bouwkunde en architectuur. Daarnaast wordt het gebruikt voor civiele techniek en ruimtelijke ordening. Ook voor de landmeetkunde wordt het programma gebruikt. In de werktuigbouwkunde wordt AutoCAD ook toegepast met name in het tekenen van staalconstructie en het ontwerpen van frames, puiconstructies en andere statische objecten. Voor machines met veel draaiende delen (rotating equipment) worden meestal andere tekenprogramma’s gebruikt.

Omdat de verschillende technische vakgebieden te maken hebben met andere materialen en eisen heeft Autodesk verschillende uitvoeringen ontwikkelt. Zo heeft Autodesk het programma AutoCAD Mechanical voor de werktuigbouwkunde en mechanische techniek ontwikkeld. Daarnaast is de uitvoering AutoCAD Architecture speciaal ontwikkelt voor de architectuur zoals de naam al doet vermoeden. Voor ontwerpers en tekenaars in de civiele techniek is AutoCAD Civil 3D ontwikkelt.

Wat is AutoCAD LT en AutoCAD Light?
Het programma AutoCAD LT is een goedkope versie van AutoCAD. Dit programma is op de markt sinds 1993. De afkorting ‘LT’ staat voor Low Technology. AutoCAD LT wordt ook wel AutoCAD Light genoemd en is eenvoudiger dan het volledige AutoCAD programma, daarom is het ook goedkoper. Er ontbreken echter wel verschillende mogelijkheden die de volledige versie wel heeft. De scriptalen VBA en AutoLISP ontbreken. Daarnaast is er in de AutoCAD LT versie ook minder 3D ondersteuning aanwezig. Dit heeft de volledige versie wel meer. Van AutoCAD LT zijn sinds de invoering daarvan ook verschillende nieuwe versies op de markt gebracht. AutoCAD LT 2014 is een populaire tekensoftware en detailleringssoftware. Er wordt beweerd dat AutoCAD LT 2014 het meest populaire 2D tekenprogramma is dat wordt gebruikt voor beginnende en gevorderde tekenaars die technische 2D ontwerpen maken.

Wat is CAD-CAM en wat kun je er mee?

CAD-CAM is een samenvoeging van twee afkortingen. CAD is een afkorting die staat voor “Computer Aided Design”. Hiermee wordt bedoelt dat producten worden ontwikkelt en vormgegeven doormiddel van een computersysteem.  De tweede afkorting ‘CAM’ staat voor “Computer Aided Manufacturing”. Met CAM wordt aangegeven dat producten daadwerkelijk worden gefabriceerd of geproduceerd doormiddel van software op de computer. CAD-CAM wordt als één term genoemd in automatisering in een productieomgeving. Hieronder wordt kort uitgelegd hoe CAD-CAM in de basis werkt en waar dit systeem wordt toegepast.

Hoe werkt een CAD-CAM systeem?
Doormiddel van een CAD-CAM systeem worden productiebestanden gegenereerd uit ontwerpbestanden op een computer die voorzien is van de daarvoor benodigde software. In het CAD systeem moet rekening gehouden worden met de machines die daadwerkelijk de producten moeten produceren. In feite moet in het CAD-systeem rekening houden worden met het CAM-systeem. Het CAM-pakket kan verschillende soorten CAD-bestanden inladen. Dit kunnen bijvoorbeeld STEP-, DWF, DXF of SLDPRT-bestanden zijn. Een CAM-pakket is behoorlijk uitgebreid. Daarnaast zijn in dit systeem verschillende bewerkingsstrategieën aanwezig die de gebruiksvriendelijkheid van het CAM systeem bevorderen. In een CAM systeem wordt de opspanning van een product geregeld en wordt vastgesteld welke gereedschappen moeten worden gebruikt voor de vormgeving en fabricage van het daadwerkelijke product. 

Waar worden CAD-CAM systemen toegepast
CAD-CAM systemen worden veel toegepast bij bedrijven die machineonderdelen ontwerpen en daarnaast ook verspanen. Hierbij kan gedacht worden aan machinefabrieken. Ook bedrijven die onderdelen fabriceren voor machines in opdracht van onderhoudsbedrijven maken als toeleveranciers regelmatig gebruik van CAD-CAM. Bedrijven die gebruik maken van een CAD-CAM systeem kunnen zowel grote series van producten fabriceren als enkelstuks. Wanneer er geen netwerk is aangelegd tussen de computer waar de ontwerpen op staan en de computergestuurde systemen in de productie, wordt ook wel gebruik gemaakt van een laptop of  Usb-stick. Hierop worden de ontwerpen, het CAD gedeelte, geüpload en vervolgens gedownload  op de machine.

Voordelen van CAD-CAM systeem
Het gebruik van een CAD-CAM systeem heeft veel voordelen voor een bedrijf. Er ontstaat een vermindering van fouten in de programmering van machines in de productie.  Hierdoor worden de productiemiddelen efficiënter gebruikt. De ontwerpen kunnen digitaal worden opgeslagen en eventueel per email worden verzonden naar andere computersystemen. De handelingen in de productie worden via een vastgestelde volgorde of systeem uitgevoerd. Dit werkt efficiënt en daarnaast zijn producten goed te reproduceren.  Wanneer een CAD-CAM systeem goed is doorgevoerd kan een organisatie de productie van machines snel en effectief aanpassen op het gebied van productievolume. Daarnaast kunnen ook sneller en eenvoudiger aanpassingen met betrekking tot de vorm en ontwerp van producten die gefabriceerd moeten worden doorgevoerd. Een bedrijf kan met een CAD-CAM systeem beter voldoen aan de wensen van een klant wanneer er aanpassingen moeten worden doorgevoerd aan de producten op het gebied van vormgeving en volume. Een CAD-CAM systeem vormt hiermee een belangrijk onderdeel van het Flexible Manufacturing System (FMS) van een organisatie.