Hoe worden EPS parels in de spouwmuur aangebracht?

EPS parels zijn kleine bolletjes polystyreen en kunnen worden gebruikt als spouwmuurisolatie. Daarvoor worden deze parels in de spouw gepompt. De spouwmuur bestaat uit twee delen die ook wel bladen worden genoemd. Tussen deze twee delen is een ruimte, de zogenaamde spouw. Op zich zorgt de stilstaande lucht in de spouw al voor isolatie maar de isolatie kan nog optimaler. In nieuwe woningen wordt de spouw al extra geïsoleerd met spouwmuurisolatie maar bestaande woningen kunnen indien gewenst extra geïsoleerd worden. Dat wordt ook wel na-isolatie genoemd. Na-isolatie kan op verschillende manieren worden aangebracht en er zijn ook verschillende materialen die voor na-isolatie worden gebruikt. EPS parels zijn een voorbeeld van spouwmuurisolatie die vrij gemakkelijk kan worden aangebracht door een gespecialiseerd bedrijf.

Voordat EPS parels worden aangebracht
Allereerst zal een erkend isolatiebedrijf moeten beoordelen of het aanbrengen van spouwmuurisolatie mogelijk is en niet voor bijvoorbeeld vochtproblemen gaat zorgen. Soms is de ruimte tussen de spouwmuurbladen te klein. Voor EPS parels moet de ruimte tussen de spouwmuurbladen in ieder geval 3 centimeter groot zijn. Deze ruimte is nodig om de EPS parels goed te verspreiden in de spouw.

Als er te weinig ruimte is voor het verspreiden van EPS parels ontstaan er kleine proppen EPS parels. Deze proppen samengeklonterde EPS parels zorgen er voor dat bepaalde delen in de spouw niet goed gevuld kunnen worden. Ook een spouw die vervuild is met bouwafval of cementbaarden is niet altijd geschikt voor EPS. Om er zeker van te zijn dat de spouw geschikt is voor EPS parels wordt een onderzoek gedaan doormiddel van een endoscoop. Met een endoscoop kan een specialist goed beoordelen of de spouw schoon genoeg is. Dan kan ook worden gekeken of er misschien oud isolatiemateriaal aanwezig is en wat de staat daarvan is.

Het aanbrengen van EPS parels gebeurd doormiddel van een spuitsysteem. Om bij de spouw te komen worden veel kleine gaten geboord in het buitenblad van de spouwmuur. Dit kunnen soms wel meer dan 200 gaten zijn. Deze gaten hebben een doorsnee van 18 mm tot 22 mm. De boorgrootte die gekozen wordt is afhankelijk van de voeg. De gaten worden op een afstand van 80 cm van elkaar aangebracht. Rondom ramen worden vaak meerdere gaten aangebracht zodat de EPS parels goed worden verspreid. Door een goede spreiding van de EPS parels worden koudebruggen voorkomen en is de isolatiewaarde van de spouwmuurisolatie zo optimaal mogelijk.

Aanbrengen van EPS parels

Het aanbrengen van EPS parels gebeurd doormiddel van een spuitmond waarop een slang is aangesloten. Door de slang worden de EPS parels onder luchtdruk de spouw ingeblazen. De luchtdruk word doormiddel van een compressor gerealiseerd. De isoleerder vult de ruimte in de spouw totdat er niets meer bij kan daarna wordt de spouw via het volgende gat verder gevuld. De gaten die geboord zijn in de voeg worden vervolgens dichtgestopt. De kleine EPS parels kleven aan elkaar doormiddel van een lijm. Deze lijm zorgt er voor dat er kleine luchtkamertjes ontstaan tussen de EPS parels. Deze luchtkamertjes zorgen voor extra isolerende werking. Bovendien zorgen de kamertjes er voor dat er ook vocht weg kan raken doormiddel van damp. Juist de vochtdoorslag kan een probleem vormen waar men goed over na moet denken als men een spouwmuur wil gaan isoleren.

Soorten EPS parels en polystyreen parels voor spouwisolatie

EPS parels zijn kleine ronde balletjes geëxpandeerd polystyreen die worden gebruikt om de ruimte tussen spouwmuren op te vullen. EPS parels worden gemaakt van aardolie en worden in verschillende benamingen op de markt gebracht. Zo worden de korrels ook wel termoparels, thermoparels, polystyreen parels of in de volksmond piepschuim bolletjes genoemd. Daarnaast zijn er nog verschillende merknamen die worden gebruikt. Tot slot zijn er ook nog aanduidingen waarmee de isolatiewaarde van de EPS parels inzichtelijk wordt gemaakt.

Isolatiewaarden
EPS parels hebben een zogenaamde lambdawaarde van van 0,033 – 0,042 W/mK. Dat betekent dat de een hoog thermisch isolatievermogen hebben. Dat betekent dat deze korreltjes goed warmte tegenhouden. Er zijn verschillende isolatiewaarden die worden gehanteerd voor EPS parels. Zo heb je de aanduiding HR, HR+ en HR++. HR staat voor hoog rendement net zoals bij de bekende HR ketels het geval is.

Een HR++ EPS korrel biedt het hoogste rendement en dus de beste weestand tegen warmte. Deze korreltjes zorgen er voor dat er zo weinig mogelijk warmte uit de woning via de spouw verdwijnt. Ook aan de buitenkant van de EPS korrels kan men het verschil goed zien. De witte EPS parels zijn over het algemeen het goedkoopste maar zijn ook het minst rendabel op het gebied van thermisch isolatievermogen.

Zwarte parels die in grafiet gedrenkt zijn hebben de hoogste isolatiewaarde. Deze EPS parels worden ook wel grafietparels genoemd en de isolatiewaarde hiervan ligt hiermee zo’n 20% hoger dan de standaard witte EPS parels.

Biofoam parels
Naast EPS parels zijn er ook duurzamere isolatieparels op de markt. Dit zijn de zogenaamde biofaom parels. Deze worden gemaakt van organische materialen. Dat zorgt er voor dat het eindproduct ook recyclebaar is. de biofoam parels hebben ook een groene kleur zodat ze duidelijk herkend kunnen worden ten opzichte van EPS parels.

Wat bedoelt men in de civiele techniek met grondverbetering?

In de civiele techniek wordt met grondverbetering het verbeteren van slappe grond bedoelt. Slappe grond heeft weinig draagvermogen daardoor is de grond niet geschikt om zware objecten of constructies te dragen. In de civiele techniek tracht men deze grond te verbeteren zodat het draagvermogen wordt geoptimaliseerd. Aan de slappe grond worden in de civiele techniek meestal andere grondsoorten en mengsels toegevoegd zoals klei en veen. Deze toevoegingen verbeteren het draagvermogen van de grond. Het verbeteren van grond kan op verschillende manieren gebeuren.

Samendrukken
Slappe grond kan worden verbeterd door het laten consolideren van de slappe grondlagen. Uit de grond wordt grondwater geperst. Hierdoor worden de slappe grondlagen tegen elkaar samengedrukt. Dit zorgt er voor dat de lagen gezamenlijk tot een stevige grond worden gemaakt met een groter draagvermogen.

Het samendrukken van grond kan een langdurig proces zijn. De snelheid van dit grondverbeteringsproces is afhankelijk van de grondsoort. Sommige grondsoorten laten slecht water door zoals klei en veen. Het laten weglopen van water is bij consolideren zeer belangrijk. Dit proces kan worden versneld door het forceren van consolidatie. Het consolideren kan worden versneld door het aanbrengen van drainage. Deze drainage wordt in de wegenbouw verticaal geplaatst. Hierdoor kan water van hogere grondlagen naar lagere grondlagen naar beneden stromen. Verticale drainage bestaat uit waterdoorlatende strips die verticaal in de grond worden geplaatst.

Een andere manier om grondwater naar lagere grondlagen te krijgen is het tijdelijk plaatsen van extra gewicht op de grond. Dit kan bijvoorbeeld een zandlaag zijn. Deze laag zand wordt ook wel een zandlichaam genoemd. Het zand zelf laat uitstekend water door. Door het gewicht van het zand worden de lagen daaronder samengeperst. Hierdoor wordt het consolidatieproces versneld.

Grondvervanging
Grond die niet draagkrachtig is kan worden vervangen door bijvoorbeeld zand. Kleigrond en veengrond worden in de praktijk vaak vervangen door zand. Hierbij wordt de klei of het veen afgegraven. Dit afgraven gaat soms tot op de onderliggende zandlaag die reeds in de bodem aanwezig is. Die zandlaag moet dan echter niet te diep zijn. Als men zand aanbrengt moet deze laag echter wel verdicht worden. Dit wordt gedaan doormiddel van aandrukken en trillen.

Veranderen van de bodemsamenstelling
Grondverbetering kan ook worden gerealiseerd door het wijzigen van de bodemkarakteristieken. Dit gebeuren door slappe grond te injecteren met grout of andere stoffen. Verder kan men kalk toevoegen aan leem of klei om een betere grond te krijgen. Een andere vorm is simulatie van bacteriën. Hierbij worden bacteriën die in de grond aanwezig zijn bewerkt zodat ze hun verkittende werking versnellen.

Ontlasten van de ondergrond
Men kan er ook voor kiezen om de slappe lagen in de bodem te vervangen door een deel daarvan op te hogen met lichtgewicht materiaal. Dit lichtere materiaal kan bijvoorbeeld Geëxpandeerd polystyreen (EPS) zijn of puimsteen (bims). Verder kan men palen gebruiken in bijvoorbeeld een paalmatras. Hierdoor wordt de belasting van de bovenkant van de grond gedragen door de palen. Deze palen dienen dan zo diep in de grond door te dringen dat ze op een stevige grondlaag staan. een bekend voorbeeld hiervan zijn de heipalen die in de grond geheid worden voor woningen en andere gebouwen.

Wapenen van grond
Net als beton kan men ook grond wapenen. Doormiddel van wapenen kan de grond worden verstevigd en kan de grond draagkrachtiger worden. het verstevigen van grond kan doormiddel van natuurlijke materialen gebeuren zoals riet, wilgentenen, taken, wiepen en dierenhuiden. Deze materialen werden vooral vroeger gebruikt. Tegenwoordig maakt men bij het wapenen van grond vooral gebruik van zogenoemde geokunststoffen. Dit kan bijvoorbeeld een geotextiel of geogrid van bijvoorbeeld polyester zijn. Daarnaast kan men ook gebruik maken van stalen strippen om de grond te wapenen.

Grondbevriezing
Door het bevriezen van grond kan een tijdelijke grondverbetering ontstaan. Het bevriezen van grond kan men realiseren door bijvoorbeeld de grond te injecteren met vloeibare stikstof. De bevroren grond is hard en daardoor stevig. Deze stevigheid is echter zeer lokaal en van korte duur omdat de warmte van de omringende grond en de omgevingstemperatuur er voor zorgen dat de grond langzaam maar zeker gaat ontdooien.