Wet Arbeidsmarkt in Balans en ketenbepaling

De wet Arbeidsmarkt in Balans heeft als belangrijkste doelstelling het scheppen van een balans tussen het aantal vaste werknemers en het aantal flexwerkers op de arbeidsmarkt. Flexwerker is echter een breed begrip. Uitzendkrachten zijn flexwerkers maar payrollers, gedetacheerden en werknemers met een tijdelijk contract of nul-urencontract worden ook tot de flexwerkers gerekend. Voor de werknemers die op flexibele basis werken bij een bedrijf is de zogenaamde ketenbepaling van belang.

Deze ketenbepaling bepaalt hoeveel tijdelijke contracten een werknemer kan ontvangen van een werkgever voordat een vast contract verstrekt zou moeten worden. Deze ketenbepaling wordt met de invoering van de Wet Arbeidsmarkt in Balans verruimd. In 2019 kan een werkgever nog in een periode van twee jaar in totaal drie aansluitende tijdelijke contracten aanbieden. Deze periode wordt langer gemaakt. Vanaf 1 januari 2020 kan een werkgever drie contracten aanbieden in een periode van drie jaar. Dit is in de Wet Arbeidsmarkt in Balans vastgelegd.

Het is echter mogelijk dat men in de collectieve arbeidsovereenkomsten van bedrijven gaat afwijken van deze regel. Dat betekent bijvoorbeeld dat in sommige cao’s het mogelijk is dat werknemers eerder in aanmerking komen voor een vast contract. Dat is afhankelijk van de afspraken die werkgevers en vakbonden zijn overeengekomen tijdens de totstandkoming van een cao. Het is daarom altijd belangrijk om navraag te doen bij een bedrijf over de collectieve arbeidsovereenkomst waar het bedrijf onder valt. Dan kan ook worden uitgezocht hoe de ketenbepaling precies is vertaald in deze cao.

Wet Arbeidsmarkt in Balans en transitievergoeding

De Wet Arbeidsmarkt in Balans treed in werking vanaf 1 januari 2020 en zorgt voor een aantal grote veranderingen in het arbeidsrecht en ontslagrecht. Een belangrijke verandering heeft te maken met de zogenaamde transitievergoeding. De transitievergoeding is een andere benaming voor een ontslagvergoeding. Er is gekozen voor het woord transitie omdat de werknemer een transitie zal moeten ondergaan naar een andere baan bij een andere werkgever wanneer hij of zij ontslagen wordt. De term ontslagvergoeding wordt om die reden niet meer gehanteerd, ook niet in het kader van de Wet Arbeidsmarkt in Balans.

De WAB heeft een bepaling waarin staat de werknemer of werkneemster indien zijn of haar dienstverband door de werkgever wordt beëindigd recht heeft op een transitievergoeding voor de periode dat er werkzaamheden zijn verricht. In de praktijk betekent dit dat een werknemer vanaf de eerste werkdag recht heeft op een transitievergoeding.

Transitievergoeding en de proeftijd
Een werknemer bouwt vanaf de eerste werkdag transitievergoeding op. Dat betekent ook dat vanaf de eerste dag van de proeftijd een transitievergoeding wordt opgebouwd. Als een werknemer tijdens de proeftijd wordt ontslagen of zijn of haar dienstverband om andere redenen wordt stopgezet dan zal de werkgever een transitievergoeding moeten betalen.

Hoogte van de transitievergoeding
De hoogte van de transitievergoeding is 1/3de van een maandsalaris per gewerkt jaar. Als een werknemer korter dan een jaar heeft gewekt zal de werknemer een transitievergoeding moeten ontvangen naar ratio. Het wordt voor werkgevers dus per 1 januari 2020 duurder om werknemers met een kort dienst verband te ontslaan. Er wordt echter geen extra transitievergoeding berekend over de jaren dat iemand extra heeft gewerkt bovenop een tien jarig dienstverband. Dat was in het verleden wel het geval. Daarom wordt het ontslaan van werknemers met een langdurig dienstverband in de toekomst minder duur voor een bedrijf.

Wet Arbeidsmarkt in Balans maakt flexibel werk duurder vanaf 1 januari 2020

De Wet Arbeidsmarkt in Balans zal een grote invloed gaan hebben op de arbeidsmarkt van Nederland. Deze wet die ook wel afgekort wordt met WAB treed in werking vanaf 1 januari 2020 en bevat maatregelen die onder andere in het Regeerakkoord waren aangekondigd. In dit Regeerakkoord werd al duidelijk dat de overheid de balans tussen flexibele en vaste krachten op de arbeidsmarkt wil bevorderen. Het huidige kabinet is namelijk van mening dat de arbeidsmarkt niet in balans is en dat er te veel flexwerkers werkzaam zijn in Nederland. Daarom wil de overheid met de Wet Arbeidsmarkt in Balans het evenwicht herstellen op de arbeidsmarkt.

Doel van de WAB
De benaming Wet Arbeidsmarkt in Balans maakt duidelijk wat het streven is van de overheid. Volgens de overheid maken veel bedrijven een afweging op het gebied van kosten. Als een vaste kracht meer geld kost dan een flexibele arbeidskracht dan zal een bedrijf sneller beslissen om een flexkracht aan te nemen. Daarnaast willen bedrijven ook graag hun risico’s beperken. Vaste krachten leveren meer risico’s op voor bedrijven omdat deze krachten moeilijker ontslagen kunnen worden en bedrijven ook meer risico’s dragen voor deze krachten met betrekking tot ziekte en re-integratie. Om die reden zijn bedrijven over het algemeen niet snel bereid om iemand een vast contract te bieden.

Wet Arbeidsmarkt in Balans
De overheid wil dat dit gaat veranderen. Daarom bevat de Wet Arbeidsmarkt in Balans een hoop maatregelen die er voor zorgen dat werkgevers het aantrekkelijker gaan vinden om werknemers een vast contract te bieden. Het is nog niet precies duidelijk hoeveel bedrijven precies meer gaan betalen voor flexkrachten. In ieder geval is wel helder dat flexkrachten duurder gaan worden voor bedrijven.
Flexwerkers krijgen door de wet recht op dezelfde beloning als vaste krachten die rechtstreeks bij bedrijven in dienst zijn. Dit noemt men ook wel equal pay. Deze verandering is vooral van toepassing op zogenaamde payrollers. Die zouden volgens de overheid nog niet altijd equal pay krijgen ten opzichte van vaste krachten. Door de Wet Arbeidsmarkt in Balans krijgen ook payrollers equal pay en krijgen zij bovendien ook dezelfde arbeidsvoorwaarden als vaste krachten met uitzondering van de pensioenregeling.

Transitievergoeding
Daarnaast verandert er iets in de transitievergoeding. Deze ontslagvergoeding wordt vanaf de eerste dag berekend. Dat zorgt er voor dat ook voor werknemers met een kort durend dienstverband een transitievergoeding van toepassing is. De opbouw van het aantal jaren dat wordt meegenomen in de hoogte van de transitievergoeding loopt tot tien jaar. Iemand met een langer dienstverband dan tien jaar zal voor de jaren die hij of zij bovenop de tien jaar heeft gewerkt geen extra transitievergoeding ontvangen.

Wat is de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB)

De Wet Arbeidsmarkt in Balans is een Nederlandse wet waarmee de overheid de balans tussen flexibel en vast personeel op de arbeidsmarkt wil vergroten vanaf 1 januari 2020. De Wet Arbeidsmarkt in Balans wordt afgekort met de letters WAB en bevat maatregelen die eerder al in het Regeerakkoord waren bekend gemaakt. De overheid vind het invoeren van de WAB belangrijk omdat de arbeidsmarkt volgens hen juist uit balans is geraakt tot en met 2019.

Balans tussen vast en flexibel werk
Werkgevers zouden in Nederland er bewust voor kiezen om flexibel personeel in te zetten. Een groot deel van de werkgevers kiest voor flexibel personeel omdat ze kosten willen besparen en hun risico’s willen beperken. Dat vind de overheid een verkeerde ontwikkeling. Volgens de overheid moet de keuze om iemand vast of flexibel in te zetten meer gebaseerd zijn op de aard en de periode van het werk. Tegenwoordig wordt veel personeel flexibel ingezet omdat bedrijven bang zijn dat ze het dienstverband van vaste krachten niet of moeizaam kunnen beëindigen. In de WAB heeft de overheid daarom een aantal bepalingen opgenomen die er voor moeten zorgen dat bedrijven wel eerder geneigd zijn om werknemers een vast contract aan te bieden. De kloof tussen flexibele arbeid en vast werk moet door de Wet Arbeidsmarkt in Balans worden verkleind.

Wat staat er in de WAB
De Wet Arbeidsmarkt in Balans heeft bepalingen die er voor zorgen dat een vast contract, oftewel een contract voor onbepaalde tijd minder vast wordt. Daarnaast wil de overheid met deze wet flexibele arbeid minder flexibel maken. De proeftijd van tijdelijke contracten met een looptijd langer dan twee jaar en vaste contracten wordt aangepast en verlengd zodat werkgevers en werknemers langer aan elkaar kunnen wennen. Naast de proeftijd en het ontslagrecht zijn er in de WAB ook bepalingen opgenomen met betrekking tot de WW-premie.

Wet Arbeidsmarkt in Balans: proeftijd vast contract en tijdelijk contract

De Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB) is een werd die door de overheid is ontwikkeld om de arbeidsmarkt meer in balans te brengen. Daarmee wordt bedoelt dat er een betere balans moet ontstaan tussen vast en flexibel personeel. Tot en met 2019 is er sprake van een grote flexibilisering op de arbeidsmarkt. De overheid wil deze flexibilisering aanpakken doormiddel van nieuwe wetten en regels. Een voorbeeld van deze regels is het aanpassen van de proeftijd. Deze proeftijd mag volgens de overheid wel langer omdat daardoor de kans op een langdurig dienstverband wordt vergroot. Dat is tenminste de gedachte achter deze regel.

WAB proeftijd voor bepaalde tijd contracten
De overheid heeft in de WAB vastgelegd dat bij contract voor bepaalde tijd met een contractperiode van twee jaar of langer een proeftijd mag worden opgenomen van maximaal drie maanden in plaats van twee maanden die tot in 2019 als maximum gebruikelijk is. Bij bepaalde tijd contracten van korter dan twee jaar worden de regels echter niet aangepast en blijft de huidige wetgeving van kracht.

WAB proeftijd voor onbepaalde tijd contracten
De proeftijd voor contracten voor onbepaalde tijd wordt aanzienlijk verlengd in de Wet Arbeidsmarkt in Balans. Een contract voor onbepaalde tijd wordt ook wel een vast contract genoemd. Voor deze contracten wordt de proeftijd verlengd van twee maanden naar vijf maanden. Dat betekent dan wel dat er een vast contract moet worden verstrekt. Bij tijdelijke contacten is de proeftijd aanzienlijk korter zoals in de vorige alinea gelezen kan worden.

Waarom wordt de proeftijd aangepast?
De overheid heeft de proeftijd aangepast in de WAB zodat de werkgever en werknemer langer aan elkaar kunnen wennen. Tijdens de proeftijd kunnen werknemer en werkgever nog vrij eenvoudig afscheid van elkaar nemen als het dienstverband van één of beide kanten niet goed bevalt. Na afloop van de proeftijd wordt dit lastiger in verband met ontslagrecht.

Wet arbeidsmarkt in balans (WAB): werkgeversorganisaties reageren in april 2018

De arbeidsmarkt in Nederland is niet gezond. Vraag en aanbod lopen sterk uiteen in verschillende sectoren. Zo is vanaf 2016 duidelijk een tekort ontstaan aan technisch personeel op de arbeidsmarkt. Ook is er een groot tekort aan personeel in de zorgt. Desondanks zijn er nog veel mensen werkloos en kunnen ze met moeite aan een baan geholpen worden door reguliere bedrijven en door uitzendbureaus. Bovendien werken veel werknemers nog op flexibele basis bijvoorbeeld op basis van een nul-uren contract, tijdelijk contract of op uitzendbasis. De overheid en de vakbonden willen deze flexibilisering op de arbeidsmarkt minder aantrekkelijk maken voor werkgevers. De Wet Werk en Zekerheid van Lodewijk Asscher (PvdA) moest hier verandering in brengen maar dat is volgens verschillende partijen onvoldoende gelukt. Nu is het de beurt aan minister Koolmees van Sociale Zaken om de arbeidsmarkt hervormen. Daarvoor heeft de minister de Wet Arbeidsmarkt in balans (WAB) ontwikkeld.

Wet arbeidsmarkt in balans wil flexibilisering duurder maken voor werkgevers

Volgens de vakbonden CNV en /FNV zorgt de Wet arbeidsmarkt in balans er zeker niet voor dat er meer balans ontstaat tussen het aantal werknemers dat op flexbasis werkt en het aantal werknemers dat op basis van een vast contract werkt. Werkgeversorganisaties geven echter aan dat alle vormen van tijdelijke arbeid duurder worden. Bovendien zijn er sectoren afhankelijk van tijdelijke krachten. Den hierbij aan sectoren die seizoensgebonden werken zoals horeca, landbouw, tuinbouw en detailhandel. In deze sectoren wordt de Wet arbeidsmarkt in balans “onhanteerbaar”, zeggen de werkgeversorganisaties in een gezamenlijke reactie.

Flexibilisering van de arbeidsmarkt is belangrijk
De plannen om de ontslagvergoeding te wijzigen voor werknemers wordt ook niet met enthousiasme door de werkgeversorganisaties begroet. Werkgevers zouden bij het ontslaan van werknemers voor elke dag dat de werknemer heeft gewerkt een vergoeding moeten betalen. De minpunten zijn voor werkgevers wel duidelijk maar de pluspunten voor werkgevers zijn volgens de VNO-NCW en MKB-Nederland niet goed uitgewerkt. Bovendien ligt de focus volgens de werkgeversorganisaties teveel op een vast contract. Het vaste contract is volgens de werkgevers in de huidige dynamiek en globalisering juist niet voor de hand liggend. Het is logisch dat er ook andere vormen van contracten en overeenkomsten worden afgesloten. Hierbij doelen de werkgevers op het belang van flexibele arbeidscontracten en de flexibilisering van de arbeidsmarkt. De tekst van de Wet arbeidsmarkt in balans is nog niet defintief. Zowel werkgeversorganisaties als vakbonden kunnen nog reacties geven. Deze reacties worden door de minister meegenomen in zijn besluit met betrekking tot de uiteindelijke tekst van de Wet arbeidsmarkt in balans.

Wet arbeidsmarkt in balans (WAB): vakbonden reageren in april 2018

Met nieuwe Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) wil minister Koolmees van Sociale Zaken de arbeidsmarkt hervormen. Deze hervorming is nodig want zowel werkgevers als werknemers zijn niet tevreden met betrekking tot de wetgeving rondom de arbeidsmarkt zoals deze nu is geregeld. De Wet Werk en Zekerheid heeft bijvoorbeeld veel werkgevers maar ook werknemers in een minder gunstige positie gebracht. Vakbonden reageerden dat vaste contracten vaster zijn geworden en dat de flexibilisering op de arbeidsmarkt geen halt toegeroepen is met de Wet Werk en Zekerheid.

Wet Arbeidsmarkt in balans en hervorming
De Wet Arbeidsmarkt in balans moet er voor zorgen dat er wel een betere balans ontstaat op de arbeidsmarkt. De nieuwe plannen van de minister werden op maandag 9 april 2018 openbaar gemaakt voor een zogenaamde internetconsultatie. De bekendmaking van de inhoud van de WAB maakte wel wat reacties los bij belangrijke organisaties op de arbeidsmarkt. Vakbonden en werkgeversorganisaties zijn bijvoorbeeld behoorlijk negatief over de plannen van minister Koolmees. De minister van Sociale Zaken zo verkeerde keuzes maken om de arbeidsmarkt te hervormen. Met de nieuwe Wet arbeidsmarkt in balans zou de minister werknemers meer zekerheid willen bieden. Echter wil de minister ook de mogelijkheden om flexibel te werken open houden. De komende tijd kan iedereen een reactie geven op de Wet Arbeidsmarkt in balans. Het commentaar kan door de minister worden gebruikt om misschien wat wijzigingen in de tekst van de WAB door te voeren.

Flexibilisering arbeidsmarkt wordt nauwelijks aangepakt
Vakbond FNV is in ieder geval nog niet te spreken over de Wet Arbeidsmarkt in balans. Volgens deze vakbond blijven werknemers straks langer in onzekerheid met betrekking tot het bemachtigen van een vast contract. Daarnaast wordt het ontslaan van vaste krachten eenvoudiger en goedkoper. FNV-voorzitter Han Busker geeft aan dat het kabinet regelmatig heeft benoemd dat de flexibilisering op de arbeidsmarkt is doorgeslagen. Ook erkent het kabinet de gevolgen van deze flexibilisering voor de arbeidsmarkt en economie. Maar met het wetsvoorstel voor de WAB “gaat daar echter niets aan verbeteren” aldus Han Busker. Volgens de FNV-voorzitter neemt de kans op een vast contract voor werknemers juist af. Daardoor zou de “toch al kwetsbare positie van werkenden verder onder druk komt te staan.”

Positieve punten van de Wet Arbeidsmarkt in balans
De vakbonden zijn kritisch maar zien ook positieve punten voor werknemers. Zo geven de vakbonden CNV en FNV aan dat het voornemen om de werkgever meer WW-premie te laten betalen voor werknemers die in dienst zijn op basis van flexibele contracten een goed voornemen. Ook het plan van de minister om de ontslagvergoeding voor een werknemer te wijzigen vinden ze verstandig. Zo zou een werkgever na het ontslaan van de werknemer vanaf de eerste dag een vergoeding moeten betalen voor iedere dag dat de werknemer in dienst was bij het bedrijf. De werkgeversorganisaties vinden deze voorstellen echter alles behalve positief.