Wat is het verschil tussen een bedrijfsarts en Arboarts?

Als een werknemer ziek is kan hij of zij te maken krijgen met een bedrijfsarts of een Arboarts. De deskundigheid van een bedrijfsarts of Arboarts wordt meestal geraadpleegd wanneer men verwacht dat een werknemer langer dan een paar weken ziek zal zijn. Voor een verkoudheid of griep worden deze artsen meestal niet ingezet. Deze twee benamingen kunnen verwarrend zijn. Een bedrijfsarts en een Arboarts zijn namelijk niet precies hetzelfde.

Wat is een bedrijfsarts?
Een bedrijfsarts is een arts die is afgestudeerd in Geneeskunde. Daarnaast heeft deze persoon een aanvullende geneeskundige studie van vier jaar gevolgd. Hierdoor is de bedrijfsarts meer gespecialiseerd dan de Arboarts. Niet iedereen mag zich bedrijfsarts noemen. Deze titel is beschermd. In Nederland zijn erkende bedrijfsartsen geregistreerd in het zogenoemde BIG-register. Het BIG-register maakt inzichtelijk wat de bevoegdheid is van een bepaalde zorgverlener, in dit geval de bedrijfsarts.

Bedrijfsartsen moeten zich iedere vijf jaar opnieuw registeren in dit BIG-register. Daarnaast hebben ze de verplichting om zich regelmatig te scholen. Naast nascholing is ook visitatie en kwaliteitsborging verplicht om in aanmerking te komen voor de titel bedrijfsarts.  Wettelijk is vastgelegd dat bedrijfsartsen de bevoegdheid hebben om zieke werknemers door te verwijzen naar medisch specialisten. Verder mag  alleen de bedrijfsarts een oordeel geven over de inzetbaarheid van de werknemer en het percentage waarvoor hij of zij is afgekeurd om bepaalde werkzaamheden uit te voeren.

Wat is een Arboarts?
Arboartsen worden ook wel basisartsen genoemd. Deze artsen werken onder toezicht van een bedrijfsarts. Een Arboarts kan de verzuimbegeleiding van een zieke werknemer uitvoeren. Daarnaast kan een Arboarts keuringen uitvoeren en de resultaten daarvan bijhouden. Ook kan de Arboarts meerdere voortgangsgesprekken voeren met de zieke werknemer. Een Arboarts is in dienst van een arbodienst. In tegenstelling tot een bedrijfsarts mag een Arboarts niet zelfstandig zieke werknemers doorverwijzen naar medisch specialisten. Dit zal een Arboarts altijd in overleg moeten doen met een bedrijfsarts. De bedrijfsarts is uiteindelijk de beslisser.

Wat is ziekteverzuim?

Ziekteverzuim is een woord dat bestaat uit twee delen: ‘ziekte’ en ‘verzuim’. Als men ziekteverzuim letterlijk zou vertalen dan betekend het verzuimen of niet uitvoeren van werk vanwege ziekte. Een werknemer komt zijn of haar arbeidsovereenkomst niet na omdat hij of zij ziek is. In geval van ziekte is de werknemer (tijdelijk) ongeschikt voor het uitvoeren van het werk.

Ziekte of ziekteverzuim
Ziekte en niet hetzelfde als ziekteverzuim. Ziekte kan welk ziekteverzuim tot gevolg hebben. Het is namelijk afhankelijk van het soort ziekte en het soort werkzaamheden of ziekte tot ziekteverzuim leidt. Men kan bijvoorbeeld wel ziek zijn vanwege een verkoudheid maar dat is voor het uitvoeren van bepaalde werkzaamheden nog geen reden om te verzuimen om op het werk te komen. Als men echter te kampen heeft met buikloop of ander griepverschijnselen is het in veel gevallen onmogelijk om werkzaamheden naar behoren uit te voeren.

In dat geval zal men meestal de werkgever bellen om aan te geven dat men niet kan werken. Men komt dan in het ziekteverzuim terecht omdat men vanwege ziekte verzuimd te werken. Er is dan wel sprake van zogenoemde ‘overmacht’. Men kan geen werk uitvoeren in plaats van dat men geen werk wil uitvoeren.

Oorzaken ziekteverzuim
De oorzaken voor ziekteverzuim kunnen van lichamelijke en psychische aard zijn. Lichamelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld griepklachten, rugpijn, gewrichtspijn en verwondingen die al dan niet tijdens de uitvoering van werkzaamheden zijn ontstaan. Psychische oorzaken zijn meestal moeilijker in kaart te brengen. Een voorbeeld van psychische problemen die kunnen leiden tot ziekteverzuim zijn stressklachten, burn-out en angststoornissen.

Naast medische oorzaken van ziekteverzuim is het ook mogelijk dat er niet-medische verklaringen zijn voor het ziekteverzuim. Een verklaring met een niet-medische oorsprong heeft vaak te maken met de omgeving van de werkenemer. Hierbij kan men denken aan een onstabiele thuissituatie of privéomstandigheden.