Wat zijn PFAS?

PFAS is een afkorting die staat voor poly- en perfluoralkylstoffen, een verzamelnaam voor kunstmatig geproduceerde stoffen. Er zijn verschillende stoffen die onder de PFAS vallen. Zo wordt perfluoro octanoic acid oftewel perfluoroctaanzuur (PFOA) gerekend, maar ook perfluoroctaansulfonaat (PFOS) en HFPO-DA (GenX). Er wordt op dit moment veel onderzoek gedaan naar de schadelijke effecten van PFAS. Deze kunststoffen werden en worden veel gebruikt in verschillende artikelen. Daarbij kun je denken aan kleding, kookgerei, cosmetica, pannen, blusschuim en verf. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van toepassingen van PFAS.

Het grote probleem van PFAS is dat deze stoffen niet kunnen worden afgebroken door het milieu. Dat zorgt er voor dat PFAS in het milieu aanwezig blijven ook wanneer het oorspronkelijke artikel niet meer in gebruik wordt genomen. Doormiddel van emissies of calamiteiten zoals grote branden kunnen nog meer PFAS in de natuur en atmosfeer terecht komen. Daar kunnen ze de bodem vervuilen en in het oppervlaktewater terecht komen. Ook kunnen PFAS op de bodem van oppervlakte water belanden en later tijdens baggerwerkzaamheden weer naar boven worden gehaald.

PFAS is een omvangrijke groep van verschillende kunststoffen en chemische stoffen die op de lijst met (potentieel) zeer zorgwekkende stoffen (ZZS) zijn vermeld. Hoewel er nog nauwkeurig onderzoek wordt gedaan naar deze stoffen is al wel duidelijk geworden dat de stoffen persistent, mobiel en in meer en mindere mate schadelijk zijn voor de gezondheid van mensen en dieren. Mensen en dieren kunnen op verschillende manieren in aanraking komen aan PFAS. Dat kan bijvoorbeeld door voedsel en drinken. Ook via het milieu en de atmosfeer kunnen mensen en dieren deze stoffen binnen krijgen. Verder worden mensen door verschillende consumentenproducten blootgesteld aan PFAS. Het gebruik van een aantal PFAS-verbindingen is inmiddels verboden door internationale verdragen (bijvoorbeeld het Verdrag van Stockholm) en Europese regelgeving.

Hoe wordt plastic gerecycled?

Plastic afval is een groot probleem in de wereld. In de oceanen en wereldzeeën is zoveel plastic afval aanwezig dan men spreekt over een plastic soep. De productie, het gebruik en het wegwerpen van plastic verpakkingen is op steeds meer plaatsen verboden. Toch is er nog steeds veel plastic afval. Het hergebruiken en recyclen van plastic afval wordt steeds belangrijker. Door plastic te hergebruiken hoeft er minder ‘nieuw’ plastic te worden gemaakt. Op die manier worden stappen gezet in de circulaire economie waarin afval als grondstof wordt beschouwd. Hieronder kan men lezen hoe plastic flessen bijvoorbeeld kunnen worden ingeleverd en verwerkt tot andere producten.

Recyclen van plastic flessen
Veel plastic afval bestaat uit plastic flessen. Daarom zijn er voor deze plasticafvalproducten specifieke recyclingsmethoden ontwikkeld. In sommige gemeenten worden plasticafvalproducten en dan met name plastic flessen apart van het huisvuil gescheiden. Met plastic statiegeldflessen is dat in heel Nederland het geval. De stappen van het recyclen van plastic flessen zien er als volgt uit.

  1. Plastic afval wordt in een aparte bak gegooid.
  2. Vervolgens wordt het plastic afval opgehaald door de vuilnisman.
  3. Het plastic afval wordt naar een plasticfabriek gebracht.
  4. Daar wordt het plastic nog een keer gescheiden omdat niet alle soorten plastic goed gerecycled kunnen worden. Bovendien wordt er een selectie gemaakt welk plastic kan worden verwerkt tot een veilige voedselverpakking en welk plastic een andere doel moet krijgen.
  5. Het plastic wordt versnipperd tot kleine stukjes.
  6. Dan worden de plastic snippers gewassen.
  7. Papier en andere materialen drijven bovenin het water waarin het plastic wordt gewassen. Dit materiaal wordt verwijderd.
  8. Vervolgens wordt het water gekookt om de plastic stukjes opnieuw te wassen.
  9. Daarna worden de plastic stukjes in een tank met water gegoten. Zwaardere dingen die niet bij het plastic mengsel horen dalen dan naar beneden. Hierbij kun je denken aan metalen flessendopjes. Deze worden er uitgefilterd.
  10. Het schonen pure plastic wordt vervolgens omgesmolten. Soms worden nieuwe grondstoffen toegevoegd aan het mengsel van gerecycled plastic.
  11. Van het gesmolten vloeibare plastic worden andere producten zoals nieuwe plastic flessen gemaakt.

Plastic is minder eenvoudig te recyclen dan men eigenlijk zou willen. Er zijn verschillende soorten plastic in kleur en in samenstelling. Dat maakt het niet makkelijk om nieuwe producten te maken van oud plastic. Er zijn in de praktijk honderden soorten plastic. De overheid wil dat de diversiteit in plastic wordt beperkt zodat plastic makkelijker kan worden hergebruikt en gerecycled. Dat zou een grote sprong zijn in de circulaire economie

Wat is The Ocean Cleanup?

The Ocean Cleanup is een groot opvangsysteem waarmee plastic afval uit een gedeelte van de oceanen en zeeën van de wereld kan worden opgevangen. Dit schoonmaaksysteem is specifiek ontwikkeld voor grote wateroppervlakten waarin veel plastic afval aanwezig is. Boyan Slat (1994), een Nederlands uitvinder en milieuactivist, heeft The Ocean Cleanup bedacht en grotendeels ontwikkeld.

Plastic soep
Meestal worden er pas oplossingen bedacht als er problemen worden geconstateerd. Zo is in feite het verhaal van de ontwikkeling van The Ocean Cleanup ook gestart. Net als veel andere mensen stoort ook Boyan Slat zich aan de grote hoeveelheid plastic die hij tegen komt als hij in het water duikt. Dit plastic afval in het water wordt ook wel de ‘plastic soep’ genoemd. Boyan Slat ging toen hij nog vwo-scholier was op vakantie naar Griekenland en daar kwam hij tijdens het duiken heel veel plastic afval tegen. Hij stoorde zich aan dit afval en bedacht dat er een manier moest zijn om de natuur en de wereld van dit afval te verlossen. Na zijn vakantie stelde hij een profielwerkstuk over dit probleem op. Dit werkstuk werd beoordeeld met een tien en was het begin van het ontwikkelen van een concretere oplossing. Het begin van de ontwikkeling van The Ocean Cleanup was een feit. Slat was toen zestien jaar oud en leerling op het Grotius College in Delft.

Ontwikkeling van The Ocean Cleanup
Vanaf dat moment bedacht Boyan Slat verschillende oplossingen en methodes waarmee plastic afval kon worden opgeruimd uit oceanen. In 2012 had de jonge uitvinder een drijvende installatie ontwikkeld die bestond uit lange drijvende armen die in de vorm van een V op strategische plekken in zee zouden kunnen worden geplaatst. De opvangsystemen kunnen worden geplaatst in een gedeelte van de zee of oceaan waar veel stroming is zodat er veel plastic afval de opvangarmen binnen komt. Dit plastic afval wordt vervolgens opgehaald met een grote tanker die het aan wal brengt zodat het plastic afval weer kan wordt gerecycled. Met dit plan won Boyan de prijs voor Best Technical Design aan de Technische Universiteit Delft.

The Ocean Cleanup
De plannen werden steeds beter en concreter. In 2013 werd The Ocean Cleanup door Boyan Slat opgericht. Dit is een stichting waarmee The Ocean Cleanup verder werd ontwikkeld met als uiteindelijke doel de implementatgie. In eerste instantie was er niet veel interesse in The Ocean Cleanup. Door een speech van Boyan bij TEDxDelft, genaamd How the Oceans Can Clean Themselves, nam de interesse in zijn oplossing toe. Via crowdfunding haalde Boyan de benodigde twee miljoen dollar binnen. Dit geld was nodig op een pilot uit te voeren. In november 2014 won Slat de Champions of the Earth-prijs. Dit is een prijs die wordt verstrekt in het kader van het VN-Milieuprogramma (UNEP). De Earth-prijs is een prijs voor inspirerende initiatieven op het gebied van milieu. Slat werd de jongste winnaar van de Earth-prijs ooit. In juni 2016 werd een prototype van The Ocean Cleanup geplaatst bij de kust van Scheveningen In 2017 zou de eerste pilot voor de kust van Tsushima draaien.

The Ocean Cleanup wordt in gebruik genomen
Inmiddels is de organisatie uitgegroeid tot een serieuze onderneming met een kantoorgebouw dat sinds juni 2018 is gevestigd aan de Batavierenstraat 15 te Rotterdam. Na een testperiode van vijf jaar is Boyan Slat op 8 september 2018 gestart met The Ocean Cleanup. Daarmee startte hij met de zogenoemde Great Pacific Garbage Patch. Dit is een van de vijf gyren in de oceaan. Op zaterdag 8 september 2018 werd The Ocean Cleanup daadwerkelijk in gebruik genomen. Een installatie die bestaat uit een zeshonderdmeter lange U-vormige buis werd in de Stille Oceaan geplaatst om daar het plastic op te vangen. Daarvoor hangen onder aan de U-vormige buis een aantal grote repen stof die het plastic tegenhouden en transporteren naar een opvangsysteem. Over een aantal maanden kan men beoordelen hoeveel plastic doormiddel van dit systeem is opgevangen.

Wat is thermovormen?

Thermovormen is een vormgevingstechniek waarbij men gebruik maakt van hitte om materiaal gemakkelijker in een andere vorm te brengen. Thermovormen wordt in de praktijk ook wel vacuümvorming genoemd. Het is een vormgevingstechniek waarbij men geen verspanende technieken toepast. Bij verspaning haalt men kleine deeltjes van het basismateriaal af om een vorm te laten ontstaan. Bij thermovormen doet men dit niet maar maakt men gebruik van warmte zodat het materiaal vloeibaar of deegachtig wordt. Daardoor kan het materiaal makkelijker in de juiste vorm worden gedrukt, gebogen of getrokken.

Toepassing van thermovormen
Men past het thermovormen in de vormgevingstechniek toe op materialen die doormiddel van verwarming plastisch worden. In de praktijk wordt het thermovormen voornamelijk op kunststoffen toegepast. Kunststoffen die doormiddel van verwarming plastisch worden vallen onder de benaming thermoplasten en worden ook wel plastics genoemd. Het thermovormproces verschilt van het koudvormen omdat bij het koudvervormen het materiaal niet wordt verwarmd.

Men kan doormiddel van thermovormen verschillende producten maken. Denk hierbij aan de kunststofbehuizing van elektrische apparaten. Deze apparaten zijn door het kunststof geïsoleerd waardoor het kunststof een dubbele functie vervuld. Naast behuizing voor elektrische apparaten kunnen ook speelgoedproducten en een enorme hoeveelheid aan bakjes, kisten,  emmers, kuipjes en verpakkingsmaterialen doormiddel van thermovormen worden geproduceerd.

Voor welke materialen is thermovormen geschikt?
Thermovormen is geschikt voor zogenaamde thermoplasten. Dit zijn kunststoffen die doormiddel van warmte plastisch vervormbaar zijn. Een aantal voorbeelden hiervan zijn:

  • polyvinylchloride (PVC),
  • acrylonitril butadieen styreen (ABS),
  • polyetheen (PE),
  • polyethyleentereftalaat (PET),
  • polystyreen (PS)
  • polypropeen (PP).

Het is ook mogelijk om folies toe te passen die uit meerdere lagen bestaan van verschillende soorten kunststoffen. Dit zorgt er voor dat de kunststoffen elkaars eigenschappen aanvullen of versterken.

Hoe wordt het thermovormen gedaan?
Als men thermovormen toepast zal men in eerste instantie onderscheid moeten maken tussen het materiaal en de toepassing. Als men bijvoorbeeld dunne folie toepast van 0,2 mm dikt tot 1,5 mm dik is het proces iets anders dan wanneer men dikkere kunststoffen doormiddel van thermovormen wil vervormen. Dunne folies worden over het algemeen op een grote rol aangeleverd als halffabricaten. Dit wil zeggen dat het halffabricaat nog een bewerking of meerdere bewerkingen moet ondergaan voordat men kan spreken van een eindproduct. Als men gebruik maakt van dunne folies dan kan men vaak het halffabricaat in één machine integreren.

Dikke folie wordt over het algemeen aangeleverd als losse plaat. Deze dikkere platen worden meestal in verschillende stappen binnen het proces in de juiste vorm gebracht. Een voorbeeld van een proces waarin men dikke folie in de gewenste vorm brengt is hieronder beschreven

  1. Het folie-materiaal wordt onder een infraroodstraler geplaatst
  2. De infraroodstraler verwarmt het materiaal. Deze verwarming kan van één kant zijn maar ook van twee kanten tegelijk. Dit is afhankelijk van het verdere bewerkingsproces.
  3. De verwarmde folie wordt op een mal geplaatst en ingeklemd. Daarna wordt lucht uit de ruimten van de mal wordt weggezogen. Hierdoor ontstaat een vacuüm en is vacuümvorming mogelijk. Het verwarmde folie zal namelijk door het wegtrekken van de lucht door het vacuümproces dicht tegen de mal worden aangetrokken.
  4. Vervolgens kan men door geforceerd afkoelen de vorm fixeren. Men kan ook met perslucht aan de andere kant van de verwarmde folie gaan blazen om het proces te versnellen.
  5. In de laatste stap worden de vormen die in de vorige stap zijn ontstaan uit de folie gesneden of gestanst.

Afval dat tijdens dit proces ontstaat kan dikwijls worden hergebruikt. Men brengt dan het kunststof afval weer in de machine die folie maakt. Zo is het thermovormen economisch verantwoord en ook nog zo milieuverantwoord mogelijk.

Minder plastic recyclen door lage olieprijs in 2016?

De lage olieprijs zorgt er voor dat de belangrijkste grondstof voor het maken van plastic aanzienlijk goedkoper is. Nu wordt het voor bedrijven die plastic produceren aantrekkelijker om olie te verwerken tot plastic dan het geproduceerde plastic afval in te zamelen en te recyclen tot nieuwe plastic producten. Inzamelaars van plastic en afvalbedrijven hebben dit bekend gemaakt aan de NOS.

Op dit moment neemt het gebruik van het gerecyclede plastic toe op de markt. Maar door de lage olieprijs wordt het voor plasticproducenten aantrekkelijker om nieuw plastic te maken dan gebruikte plastic flessen te recyclen. Directeur Gerben Schepers van petflessenfabrikant Ducona benoemt het gebruik van olie een prijsissue. Zijn bedrijf maakt petflessen van zowel nieuw als gerecycled kunststof

Plastic verbranden?
Door het gebruiken van olie voor het vervaardigen van nieuw plastic wordt plastic afval minder interessant. Veel inzamelaars en afvalbedrijven zijn bang dat ze met het ingezamelde plastic afval blijven zitten. Al dat plastic moet opgeslagen worden en dat kost ruimte. Hoe meer wordt ingezameld en hoe minder er wordt gerecycled hoe groter de plastic afvalberg wordt. Bernard Merckx van de branchevereniging voor de recyclebedrijven NKR schets een doemscenario waarin al het afval wat keurig is gescheiden wordt verbrand in afvalverbrandingsovens. Dit moet volgens de heer Merckx worden voorkomen.

Veel plastic afval wordt gescheiden ingezameld
In Nederland wordt veel plastic afval gescheiden ingezameld. Nederlandse huishoudens leveren evenveel gescheiden plastic afval in als bedrijven. In totaal wordt er jaarlijks 118.000 ton gescheiden plastic afval ingeleverd door huishoudens in Nederland. De bedrijven die deze hoeveelheid plastic inzamelen doen hun best om de plastic als grondstof te verkopen op de vrije markt. Het blijkt aan het begin van 2016 al moeilijk om de plastic te verkopen. China was altijd een belangrijke afzetmarkt. Maar de vraag naar plastic uit dat land is fors aan het dalen.

Reactie van Technisch Werken
Een overproductie aan olie op de wereldmarkt is niet voor iedereen een succes. Toen de olieprijs nog hoger stond gingen veel bedrijven en burgers zorgvuldiger om met olieproducten zoals fossiele brandstoffen. Nu de olieprijs lager staat lijken veel beslissingen minder gunstig voor het milieu uit te pakken. Het gebruik van olie wordt aantrekkelijker en de plastic afvalberg neemt toe. En dat terwijl de olieproductie niets anders is dan een prijzenoorlog. Olie kan en zal nog steeds opraken. Er is namelijk geen onbeperkte voorraad van. Het verbranden van plastic zorgt er daadwerkelijk voor dat olieproducten in vlammen opgaan. Wat verbrand is komt niet meer terug. Deze grondstoffen verdwijnen dus voorgoed van de aarde. Dat is verspilling in zijn puurste vorm. Bovendien zorgt het verbranden van plastic ook nog voor een hogere CO2 uitstoot. Dat is twee keer verlies voor de duurzaamheid.

Wat is LDPE kunststof?

Lagedichtheidpolyetheen (LDPE) is een thermoplastische kunststof die gemaakt is van olie. Thermoplastisch houdt in dat de kunststof doormiddel van warmte tot smelten of vloeibare toestand kan worden gebracht. LDPE is de eerste soort polyetheen die in 1933 door Imperial Chemical Industries (ICI) werd geproduceerd. Hierbij werd gebruik gemaakt van een hoge druk proces doormiddel van een vrije radicaal polymerisatie. Tot op de dag van vandaag wordt dit proces nog door Imperial Chemical Industries toegepast.

Eigenschappen van LDPE
Lagedichtheidpolyetheen is een taai en vrij zachte kunststof. Het materiaal is een goede isolator voor elektriciteit. Daarnaast is LDPE behoorlijk slagvast en waterafstotend. De kunststof kan constant temperaturen tot 80°C verdragen. Het verdragen van temperaturen tot 95 °C kan ook alleen dan voor korte tijd anders gaan de mechanische eigenschappen van deze kunststof achteruit. Het smeltpunt van LDPE is 120°C.

Bij kamertemperatuur reageert LDPE niet tenzij er sterk oxiderende stoffen op de kunststof inwerken. Over het algemeen is LDPE goed bestand tegen zuren en basen. Bepaalde oplosmiddelen kunnen er echter wel voor zorgen dat LDPE opgezwollen wordt.

Verschil tussen LDPE en HDPE
Polyetheen wordt op twee verschillende manieren tot kunststoffen verwerkt. Als men polyetheen verwerkt wordt onder lage druk ontstaat hogedichtheidpolyetheen oftewel HDPE. In deze kunststof zijn de polymeren in kristallijn aanwezig.

Als polyetheen onder hoge druk wordt gefabriceerd ontstaat lagedichtheidpolyetheen LDPE. Deze polymeren hebben een hoge vertakkingsgraad. Hierdoor is de kunststof minder kristallijn en is de dichtheid lager. De dichtheid is 0,91-0,94 g/cm³ en de treksterkte is 11,7 MPa.

Waar wordt LDPE toegepast?
Lagedichtheidpolyetheen wordt onder andere verwerkt tot blaasfolie. Deze blaasfolie kan vervolgens weer worden verwerkt tot verschillende soorten folie zoals krimpfolie, huishoudfolie en folie dat dient als verpakkingsmateriaal. Verder wordt LDPE verwerkt in plastic tassen en landbouwplastic. Ook wordt het gebruikt voor de productie van bouwmateriaal zoals waterkerende damp-open folie. LDPE kan ook worden gebruikt als extrusiecoating. Deze coating wordt onder andere gebruikt voor fotopapier en voor het coaten van karton voor bijvoorbeeld yoghurtpakken en melkpakken. LDPE wordt eveneens gebruikt als materiaal voor het beschermen en isoleren van kabels.

Wat is HDPE en wordt deze kunststof voor gebruikt?

Hogedichtheidpolyetheen is een kunststof die ook wel afgekort wordt met HDPE. Deze afkorting wordt ook wel in het Engels vertaal met High Density Polyetheen. Hogedichtheidpolyetheen is gemaakt van polyetheen dat uit aardolie wordt gewonnen. Polyetheen is de meest gebruikte kunststof of plastic en wordt ook wel  polyethyleen genoemd. Ongeveer vijfentwintig procent van het gefabriceerde polyetheen valt onder het HDPE-type.

De overige vijfenzeventig procent valt onder  lagedichtheidpolyetheen oftewel het LDPE-type. Dit is de zachte variant van polyetheen. Van HDPE worden over het algemeen harde kunststofproducten gemaakt zoals stevige vijvers voor bijvoorbeeld koikarpers. Daarnaast wordt HDPE ook gebruikt als grondstof voor de fabricage van flexibele kunststof producten zoals plastic tassen en vuilniszakken. HDPE is één van de meest duurzame kunststoffen. HDPE wordt voor verschillende producten gebruikt vanwege de lage kostprijs en de geringe belasting voor het milieu. Er worden ook leidingen, fittingen en appendages gemaakt van HDPE.

Fabricage van HDPE
HDPE wordt gefabriceerd bij een lage druk. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een katalysator. Bij de lage druk komen lineaire ketens tot stand. Hierdoor wordt de kunststof kristallijn opgebouwd. Lagedichtheidpolyetheen oftewel LDPE wordt daarentegen onder een hoge druk gefabriceerd van ongeveer 200 MPa (dit is 2000 bar). Door dit fabricageproces ontstaat een lagere dichtheid namelijk 0,91 tot 0,94 g/cm3. De polymeren gaan onder hoge druk een hoge vertakkingsgraad vertonen, hierdoor wordt de stof weinig kristallijn. De dichtheid van HDPE is ongeveer 0,95 tot 0,97 g/cm3, deze kunststof is wel kristallijn.

Voor de duidelijkheid:

  • HDPE heeft een hoge dichtheid maar wordt onder een lage druk gefabriceerd. De polymeren zijn kristallijn door de lage druk.
  • LDPE heeft een lage dichtheid en wordt onder een hoge druk gefabriceerd. De polymeren hebben een hoge vertakkingsgraad door de hoge druk.

LDPE kan worden tot een temperatuur van 70 graden Celsius worden belast en HDPE kan belast worden tot een temperatuur van 90 graden Celsius. HDPE kan worden gebruikt in temperaturen van –30°C tot +80°C.

Wat is recyclen en recycling?

Recycling is in Nederland een term die wordt gebruikt voor het opnieuw gebruiken van materialen en grondstoffen van producten. In  Vlaanderen wordt dit proces ook wel recyclage genoemd. In tegenstelling tot hergebruiken worden bij het recyclen geen producten of onderdelen van producten opnieuw gebruikt. in plaats daarvan wordt een afvalstof omgezet in een nieuw producten. Voor recycling heeft men dus afval nodig. Uit het afval worden grondstoffen gehaald die gebruikt kunnen worden voor de fabricage van nieuwe producten. Recyclen kan worden vertaald met het opnieuw in de omloop brengen van grondstoffen. Dit proces kan op verschillende manieren gebeuren. Grofweg kan men recycling verdelen in twee verschillende groepen:

  • Recycling van de grondstoffen voor een vergelijkbaar doel. Bij deze vorm van recycling verwerkt men grondstoffen zoals glas, papier en plastic  tot nieuwe producten die van deze materialen gemaakt zijn. Bij sommige producten die door deze vorm van recyclen ontstaan worden van lagere kwaliteit. Dit is bijvoorbeeld het geval bij producten die van gerecycled papier of plastic worden gemaakt. Als de kwaliteit van  gerecyclede producten lager is dan de kwaliteit van de oorspronkelijke grondstof dan spreekt men ook wel van downcycling.
  • Recycling van de grondstoffen voor andere doeleinden komt ook voor. Zo kan men bijvoorbeeld plastic maken van aardolie en vervolgens het plastic verbanden om energie te krijgen. Dit zou men bijvoorbeeld ook kunnen doen met hout. Houtpallets kunnen worden gebruikt in energiecentrales als bijstookhout of biomassa.

Inzamelen en sorteren van afval
Het is belangrijk dat de grondstoffen goed gescheiden zijn zodat men deze stoffen effectief kan gebruiken in productieprocessen voor nieuwe producten. Daarom is een goede recycling afhankelijk van het scheiden van afval. Dit scheiden van afval gebeurd op basis van de grondstoffen. Glas wordt in een glasbak gedaan, groente fruit en tuinafval in een GFT container en plastic wordt in speciale containers voor plastic gedaan. Ook papier wordt gescheiden ingezameld.

Afval wordt niet overal in Nederland op dezelfde manier gescheiden ingezameld. Bepaalde gemeenten zijn hierin verder ontwikkelt dan andere gemeenten. Hierdoor zijn er in Nederland een grote diversiteit aan containers. Deze containers kunnen zowel van particulieren zelf zijn als van bedrijven die het afval produceren. Daarnaast zijn er verschillenden afvalcontainers en afvalbakken die van de gemeente zijn en in straten of parken zijn geplaatst.

Afval kan het beste gescheiden worden in containers maar het is soms ook mogelijk om afval na inzameling te scheiden. Door bijvoorbeeld gebruik te maken van magneten kan men metalen uit het afval scheiden. Voor glas, papier en plastic is het scheiden na inzameling aanzienlijk moeilijker en arbeidsintensiever.