Bouw en infrasector hebben ook begin 2020 last van de PFAS-norm

Eind 2019 werd duidelijk dat de stikstofwetgeving en de PFAS-norm voor problemen zou zorgen in de bouwsector en de infrasector. Bouwprojecten liepen vertraging op vanwege het feit dat verschillende bouwvergunningen opnieuw werden beoordeeld. Een deel van de bouwprojecten en infraprojecten kon in het geheel niet doorgaan omdat de stikstofnorm of de PFAS-norm werd overschreden. De overheid heeft daarom besloten om de stikstofnorm en de PFAS-soepeler te maken. De norm voor de aanwezigheid van PFAS in de bouwgrond werd in december 2019 aangepast.

Toch zijn de gevolgen van de strenge normen ook in 2020 goed merkbaar. De vertragingen hebben voor hogere kosten gezorgd. Dit werd bekend gemaakt door de brancheorganisatie Bouwend Nederland. Deze organisatie hield een enquête onder ruim 350 bedrijven. Uit dit onderzoek werd duidelijk dat de bouw en infrasector last hebben van de vertragingen en hogere kosten die voortkomen uit de nieuwe PFAS-norm. De nadelige effecten zijn volgens Bouwend Nederland vooral merkbaar in lopende projecten. Het verplaatsen van grond kost meer maar deze hogere kosten kunnen niet altijd worden doorberekend aan de opdrachtgevers. Vaak zijn de prijzen voor het verwijderen van bouwgrond al in offertes vastgelegd en moeten bouwbedrijven en infrabedrijven de hogere kosten zelf dragen. Dat kan voor problemen zorgen.

Wat is PFOA?

PFOA oftewel perfluoro octanoic acid of in het Nederlands perfluoroctaanzuur is een kunstmatig gemaakte chemische stof die in oorsprong niet uit de natuur afkomstig is. Deze kunststof heeft unieke eigenschappen die er voor zorgt dat bepaalde producten zijn beschermd. Het gaat daarbij om coatings voor verpakkingen die van karton zijn gemaakt maar ook voor behandeling van bijvoorbeeld kleding en tapijten. PFOA valt onder de verzamelnaam PolyFluorAlkylStoffen (PFAS). Het is bekend dat deze stoffen geen goede uitwerking hebben op de gezondheid van mens en milieu. Toch is er eind 2019 nog niet heel veel bekend over de schadelijke effecten van deze eeuwige stoffen. Uit eerdere onderzoeken is wel naar voren gekomen dat PFOA wel de eigenschap heeft dat het zich ophoopt in het lichaam. Dit wordt ook wel een bioaccumulerend effect genoemd. De Europese Unie onderschrijft de juistheid van dit effect. Ook heet de EU aangegeven dat PFOA inderdaad niet afbreekbaar is in het milieu.

Verder heeft PFOA reprotoxisch effect. Dat wil aangeven dat deze kunststoffen een negatief effect hebben op de voortplanting van mensen en dieren. Verder zijn er ook effecten bekend van PFOA op de werking van de lever. Tot slot zijn stoffen die behoren tot PFOA mogelijk kankerverwekkend. Er worden nog meer onderzoeken gedaan naar de schadelijke effecten van PFOA. Het is duidelijk dat men voorzichtig moet zijn met deze stoffen. De overheid heeft eerder al restricties ingevoerd met betrekking tot de aanwezigheid van PFAS in bouwgrond. Deze restricties zijn later aangepast en verruimd. Mogelijk worden er definitieve restricties ingevoerd in 2020. Veel is hierover nog onduidelijk. Het RIVM zet haar onderzoeken voort met betrekking tot de werking van deze chemische stoffen.

Wat is PFOS?

PFOS is een afkorting die staat voor perfluoroctaansulfonaten en is een chemische verbinding die valt onder de Per- en PolyFluorAlkylStoffen (PFAS). De perfluoroctaansulfonaten zijn chemische verbindingen die niet kunnen worden afgebroken door het menselijk lichaam maar ook niet door het milieu. PFOS zijn niet oplosbaar in water en zijn daarnaast vuilafstotend. Ook zijn PFOS vetafstotend. Om die reden worden perfluoroctaansulfonaten vaak gebruikt in producten waarbij deze eigenschappen een belangrijke meerwaarde hebben. Hierbij kun je denken aan regenkleding, zoals de bekende regenjassen en regenbroeken. Ook in Tefalpannen en pizzadozen en andere verpakkingen van etenswaren zijn PFOS aanwezig. Ook in schuimblussers zitten hoge concentraties PFOS. Al deze producten en verpakkingen zijn door de aanwezigheid van PFOS schadelijk voor het milieu.

Als PFOS in het milieu terecht komen is dat schadelijk. Het voorkomen van de aanwezigheid van PFOS in het milieu is belangrijk. Toch zijn er veel gebieden waar PFOS in het milieu terecht zijn gekomen. Hierbij kun je denken aan de grond van industriële bedrijven. Ook op locaties waar grote branden zijn geweest en veel blusschuim is gebruikt met PFOS er in verwerkt. Hierbij kun je ook denken aan vliegvelden zoals Schiphol. De PFOS die daar bijvoorbeeld door blusschuim op de grond zijn terechtgekomen worden niet biologisch afgebroken. In plaats daarvan verdwijnen de PFOS in het grondwater of in het water van slootjes. Zo kan het water in het bagger van deze slootjes terecht komen of zich verder verspreiden naar grotere sloten en andere oppervlaktewateren. Omdat PFOS eeuwige stoffen zijn komen er alleen maar meer van deze schadelijke stoffen bij. Het water of de bodem raakt dus steeds meer vervuild.

PFOS zijn net als vele andere chemische stoffen die onder de verzamelnaam PFAS vallen schadelijk voor mens en milieu. Toch kan men eind 2019 niet met zekerheid vaststellen hoe schadelijk deze stoffen precies zijn. Onder de verzamelnaam PFAS vallen duizenden chemische verbindingen waaronder PFOS, GenX en PFOA. Onderzoekers van onder andere het RIVM doen in 2019 en de daarop volgende jaren onderzoek naar de schadelijkheid van deze stoffen. Dat heeft ook gevolgen voor de normen en richtlijnen die worden gehanteerd voor de aanwezigheid van PFAS in de grond. In 2019 werd in eerste instantie een norm van 0,1 microgram PFAS gehanteerd per kilo grond. Als men boven deze norm uitkwam mocht de grond niet afgegraven worden. Ook het verplaatsen van grond was dan niet mogelijk. Tegen het einde van 2019 werd de norm versoepeld naar 0,8 microgram PFAS. Ook deze norm kan worden aangepast. Daarom is het belangrijk om de berichtgeving hierover goed in de gaten te houden. Op technischwerken.nl proberen we onze lezers zo goed mogelijk op de hoogte te houden over de ontwikkelingen op het gebied van PFAS.

PFAS-norm versoepeld maar grondverzetbedrijven nog niet gerust eind 2019

PFAS is een verzamelnaam voor verschillende kunststoffen die niet door de natuur of door het menselijk lichaam kunnen worden afgebroken. Deze eigenschap zorgt er voor dat deze kunststoffen schadelijk kunnen zijn voor mensen, dieren en de samenstelling van de bodem. Hoe schadelijk PFAS precies zijn is echter nog onduidelijk. De overheid heeft in 2019 een norm ingevoerd voor de aanwezigheid van PFAS in de bodem. Als 1 kilo grond meer dan 0,1 microgram PFAS bevatte mocht deze grond niet worden afgegraven en niet worden verplaatst naar schonere grond. Inmiddels is deze norm verhoogd naar 0,8 microgram per kilogram grond.

Dit is acht keer zo hoog waardoor veel bouwprojecten door kunnen gaan. Toch zijn veel grondverzetbedrijven niet gerust over de ontwikkelingen met betrekking tot PFAS. Er worden nog verschillende onderzoeken uitgevoerd met betrekking tot de schadelijke effecten van PFAS. Het grote probleem met PFAS is dat dit een grote groep kunststoffen is met allemaal verschillende eigenschappen. Sommige kunststoffen hebben een schadelijker effect op de gezondheid dan andere kunststoffen. Een aantal kunststoffen die onder PFAS zouden zelfs kankerverwekkend zijn terwijl andere kunststoffen minder schadelijke effecten opleveren voor de gezondheid. In ieder geval is duidelijk dat PFAS niet gezond zijn.

Dat staat in elk geval vast. Het is goed mogelijk dat de norm voor PFAS in de toekomst strenger wordt. Toch zijn grondverzetbedrijven niet verantwoordelijk voor de aanwezigheid van PFAS in de grond. De aanwezigheid van PFAS in de bodem kan door de jaren heen zijn ontstaan door bijvoorbeeld het storten van vuilnis of vervuild baggerslib. Het verwijderen van PFAS uit de bodem is ook een hele moeilijke klus. Ook hier is voorkomen beter dan genezen. Men moet voorkomen dat er meer PFAS in de grond komen. Als deze kunststoffen eenmaal in de grond zitten kunnen ze er moeilijk uitgehaald worden.

Hogere WW-premie voor flexkrachten door WAB

De WW-premie die werkgevers moeten afdragen aan voor flexkrachten gaat omhoog per 1 januari 2020. Vanaf die datum wordt namelijk de Wet Arbeidsmarkt in Balans van kracht (WAB) van kracht. Deze wet heeft naar verwachting een grote invloed op de arbeidsmarkt van Nederland. De overheid wil met de Wet Arbeidsmarkt in Balans zorgen voor meer evenwicht tussen vaste krachten en flexibel personeel. De doelstelling is dat de WAB flexpersoneel duurder maakt en vast personeel goedkoper. Hoe is dit in de WAB precies vastgelegd zal je jezelf misschien afvragen. Een groot deel van de extra kosten voor flexibel personeel zitten in de hogere WW-premies die werkgevers moeten betalen voor flexibel personeel.

Hogere WW-premie
De WW-premie gaat voor flexkrachten met vijf procent omhoog ten opzichte van de WW-premie die werkgevers moeten betalen voor werknemers met een vast contract. Dit wordt door de overheid de WW-premiedifferentiatie genoemd. Dat is een mooi woord voor het verschil in WW-premie die door werkgevers betaald moet worden voor vaste krachten en tijdelijke krachten. De overheid hoopt dat werkgevers door het verschil in WW-premieafdracht er voor kiezen om meer vaste krachten aan te nemen. Dat is echter fictie. Bedrijven zijn in 2019 en 2020 gericht op het beperken van risico’s in plaats van het vergroten van risico’s. De WW-premiedifferentiatie zorgt er voor dat flexkrachten duurder worden. Dat betekent niet dat bedrijven sneller vaste contracten zullen verstrekken. In plaats daarvan zullen ze juist sneller beslissen om afscheid te nemen van flexwerkers. De overheid verstrekt dan helemaal geen vast contract maar laat werknemers verstrekken om risico’s te beperken.

Cumulatiegrond voor ontslag vast personeel
De overheid zal echter beweren dat in de Wet Arbeidsmarkt in Balans er voor heeft gezorgd dat vaste krachten door bedrijven eenvoudiger ontslagen kunnen worden. Dat lijkt natuurlijk wel zo. Er is een cumulatiegrond ingevoerd waardoor bedrijven in hun dossieropbouw meerdere redenen aan elkaar kunnen verbinden om een ontslag mogelijk te maken. Tot het einde van 2019 moest een ontslagdossier zeer nauwkeurig worden opgebouwd en gericht zijn op minimaal 1 ontslaggrond die zeer duidelijk aangetoond kon worden. Hierbij kun je denken aan bedrijfseconomische redenen of disfunctioneren. Dit moest echte bewezen worden in het ontslagdossier. Door de cumulatiegrond hoeft dit niet meer zo nauwkeurig en uitvoerig. De cumulatiegrond zorgt er voor dat er meerdere ontslaggronden gedeeltelijk aangetoond moeten worden in het ontslagdossier. Dan kan alsnog een ontslag worden verstrekt vanuit de kantonrechter. Dit klinkt gunstiger voor werkgevers. Toch is het nog maar de vraag hoe precies de nieuwe ontslagdossier zullen worden beoordeelt. Het lijkt er niet direct op dat werkgevers bijvoorbeeld disfunctionerende werknemers makkelijker kunnen ontslaan.

WAB is negatief voor flexwerkers
De kans is dus groot dat de rekening van de Wet Arbeidsmarkt in Balans volledig bij de flexwerkers komt te liggen. De flexwerkers zullen duurder worden en men zal sneller beslissen om afscheid te nemen van flexibele krachten om personeelskosten te beperken. De WAB zal daardoor in 2020 een zeer negatief effect hebben op de flexibele arbeid terwijl het aantal werknemers in vaste dienst nauwelijks zal toenemen. Bedrijven hebben in 2020 te maken met een vertraagde economische groei met als logisch gevolg minder omzet en minder afzet. Er moeten dus kosten worden bespaard. Ook de onzekerheden in de wereldhandel zorgen er voor dat bedrijven liever geld willen sparen dan uitgeven. Geen wonder dat een groot deel van het spaargeld op Nederlandse banken afkomstig is van ondernemers in het MKB-segment. Bedrijven zullen ook op het gebied van personeel hun kosten willen drukken. Vooral in sectoren zoals de bouw, de agrarische sector en de civiele techniek zijn er veel onzekerheden. Stikstofcrisis en PFAS-problematiek zijn veel gehoorde termen. De overheid heeft het voor ondernemers in deze sectoren al moeilijk genoeg gemaakt. De Wet Arbeidsmarkt in Balans zal het laatste zetje geven om zoveel mogelijk flexwerkers op straat te zetten.

Hoe gevaarlijk zijn PFAS?

PFAS hebben een schadelijk effect op de gezondheid en het milieu. Jacob de Boer, hoogleraar milieuchemie en toxicologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam heeft aan de NOS bekend gemaakt dat PFAS voor bepaalde vormen van kanker kunnen zorgen. Over PFAS zegt hij: “Het zijn stoffen die nierkanker kunnen veroorzaken en teelbalkanker. Het kan zelfs een effect hebben op de vaccinaties bij kinderen, die kunnen minder effectief worden.”

Toch is er nog een hoop onduidelijk over de schadelijkheid van PFAS. Met name op het gebied van de concentratie van PFAS in bijvoorbeeld de grond of het oppervlaktewater is veel onduidelijk. Bij hoeveel microgram PFAS kan men spreken over een schadelijke dosis? Er wordt nog veel onderzoek over gedaan. Opvallend is wel dat in oktober 2019 nog een richtlijn werd vastgesteld van 0,1 microgram PFAS per kilo vervuilde grond terwijl men tegen het einde van november 2019 een nieuwe norm kreeg te horen. Toen stelde de RIVM de norm bij naar 0,8 microgram.

Hoeveel is 0,8 microgram?
De vraag die men zich zou kunnen stellen is: ‘hoeveel is nu eigenlijk 0,8 microgram?’ Dit is minder dan een miljoenste deel van een gram. Dat maakt duidelijk hoe weinig PFAS eigenlijk in de grond aanwezig mogen zijn. Ook bij de nieuwe norm is dat dus nog steeds een hele kleine hoeveelheid. PFAS zijn chemische kunstmatige stoffen die onder andere in pannen zitten met een antiaanbaklaag maar ook in waterafstotende kleding. Het worden eeuwige stoffen genoemd omdat de niet door het milieu afgebroken kunnen worden. Ook in het menselijk lichaam kunnen ze niet afgebroken worden.

Er zijn echter verschillende soorten PFAS. Omdat het een verzamelnaam is voor vele kunststoffen zijn ook de eigenschappen van deze kunststoffen verschillend. “De laagste risicogrens geldt voor GenX” zegt Arjen Wintersen van het RIVM. “Daarvan zijn er tot 8 microgram PFAS per kilo grond geen risico’s voor de mens” zegt Wintersen tegen de NOS. Eerder in 2019 heeft het RIVM bepaald hoeveel PFAS schadelijk zijn en welke dosis nog geen schadelijke effecten heeft op de mens. Daarvoor werden literatuurstudies gebruikt. Deze studies gingen echter over dierproeven waarbij dieren werden blootgesteld aan hoeveelheden PFAS. In 2020 wordt verder gegaan met onderzoek naar PFAS. Dan wordt ook een nieuwe norm verwacht. De norm van 0,8 microgram is dus een tijdelijke norm.

Bouwsector wil ook demonstreren tegen stikstofbeleid in 2019

De bouwsector van Nederland heeft ernstige zorgen over het stikstofbeleid dat door de regering wordt gehandhaafd. Het stikstofbeleid heeft eerder geleid tot stevige protesten vanuit boeren maar de agrarische sector is niet de enige sector die de gevolgen van de stikstofcrisis zal merken. In 2019 zijn al rui m 18.000 bouwprojecten stilgelegd zodat deze opnieuw beoordeeld kunnen worden op het gebied van stikstof. Een aantal projecten zal naar verwachting niet hervat kunnen worden en loopt mogelijk meer vertraging op of zal moeten worden stopgezet.

Stikstofwetgeving
De wetgeving met betrekking tot stikstof is duidelijk tijdens het bouwen en de ingebruikname van het bouwwerk mag de hoeveelheid stikstof rondom natuurgebieden niet toenemen. Een toename van de hoeveelheid stikstof kan er voor zorgen dat er natuur schade wordt toegebracht en de biodiversiteit achteruit gaat. Dat zijn legitieme redenen volgens de overheid en milieuorganisaties om bouwprojecten stil te leggen als de hoeveelheid stikstof daardoor niet groter wordt.

Demonstratie

Bouwondernemers vinden de stikstofregels niet in alle gevallen logisch en effectief. Zo kunnen er bijvoorbeeld ook geen windmolens en zonnevelden worden aangelegd. Tijdens de aanleg van deze projecten wordt namelijk veel CO2 uitgestoten. Daar staat echter wel tegenover dat na de bouw de hoeveelheid stikstof en de winst voor de natuur groter is. Bouwbedrijven hebben aangegeven dat ze net als de boerenorganisaties willen gaan protesteren in Den Haag. De stichting Grond In Verzet heeft een oproep gedaan om op woensdag 30 oktober op het Malieveld in Den Haag te demonstreren. Deze oproep heeft al veel bijval gekregen aldus initiatiefnemer Klaas Kooiker op zondag 20 oktober 2019.

PFAS
In tegenstelling tot boerenbedrijven komt er voor de bouwsector nog een extra probleem bij namelijk PFAS. Ook de PFAS-regelgeving is namelijk van toepassing op bouwprojecte. PFAS is een afkorting van poly- en perfluoralkylstoffen. Onder de verzamelnaam PFAS vallen ongeveer zesduizend kunststoffen behoren. Daarvan is een kwart kankerverwekkend. Wanneer bij bouwprojecten bouwgrond moet worden verplaatst moet deze grond worden getest op de aanwezigheid van PFAS.

Als 1 kilo grond van het bouwproject meer dan 0,1 microgram PFAS bevat, mag deze niet worden verplaatst naar grond die schoner is. Volgens bouwbedrijven zou veel bouwgrond boven deze norm zitten. Dat zorgt er voor dat veel bouwprojecten niet uitgevoerd kunnen worden. De afgelopen tijd zijn er ook verschillende bouwprojecten stil komen te liggen vanwege de aanwezigheid van PFAS. De bouwsector wil oplossingen hebben voor deze problemen en wil de overheid daartoe in beweging brengen door een demonstratie.

PFAS norm voor bouwsector in 2019

De PFAS norm is een wettelijke richtlijn die het gebruik en de aanwezigheid van zogenaamde Per- en PolyFluorAlkylStoffen in de grond, drinkwater en voedsel moet voorkomen en beperken. Dat betekent in de praktijk dat bij actieviteiten van bouwbedrijven maar ook bij civiele bedrijven moet worden nagegaan of de hoeveelheid PFAS in de bodem niet erger wordt. De grond en het oppervlaktewater mogen dus tijdens het bouwen maar ook tijdens baggerwerkzaamheden niet meer vervuild worden door PFAS.

Dat lijkt een eenvoudige opdracht maar in de praktijk is deze heel moeilijk te realiseren. Tijdens bouwen worden namelijk verschillende materialen gebruikt waaronder kunststoffen. PFAS is een verzamelnaam voor ongeveer 6000 kunststoffen. Dit zijn chemisch geproduceerde kunststoffen die ook wel eeuwige chemische stoffen worden genoemd. PFAS blijven namelijk een gigantische lange tijd aanwezig in de grond omdat ze niet biologisch afgebroken kunnen worden.

Een bouwbedrijf mag dus tijdens het bouwen geen enkele vorm van PFAS laten verdwijnen in de bodem of oppervlaktewater. Dat is lastig te realiseren want er worden bijvoorbeeld kunststof leidingen op maat gezaagd, folie gebruikt, isolatiemateriaal verwerkt en verschillende andere materialen gebruikt waarin PFAS aanwezig kunnen zijn. Het grote voordeel van PFAS is dat deze stoffen lang mee gaan. Dat is ook gunstig voor de duurzaamheid van een gebouw of bouwwerk. Om die reden worden veel materialen met PFAS gebruikt.

Toch kan men zich afvragen wat duurzaamheid in dit verband precies betekent. In sommige gevallen moeten bepaalde delen van een gebouw in de toekomst vervangen worden of gemoderniseerd. Als die delen PFAS bevatten ontstaan er al problemen. Wat doet men namelijk met materialen die PFAS bevatten maar niet meer gebruikt worden. Afvalstoffen met PFAS vormen een langdurige milieubelasting. Het verbranden van deze afvalstoffen is ook geen oplossing omdat de PFAS dan in de atmosfeer terecht komen. Voor PFAS moet dus een oplossing worden gevonden. Toch zijn er weinig alternatieven met dezelfde eigenschappen.

Wat zijn PFAS?

PFAS is een afkorting die staat voor poly- en perfluoralkylstoffen, een verzamelnaam voor kunstmatig geproduceerde stoffen. Er zijn verschillende stoffen die onder de PFAS vallen. Zo wordt perfluoro octanoic acid oftewel perfluoroctaanzuur (PFOA) gerekend, maar ook perfluoroctaansulfonaat (PFOS) en HFPO-DA (GenX). Er wordt op dit moment veel onderzoek gedaan naar de schadelijke effecten van PFAS. Deze kunststoffen werden en worden veel gebruikt in verschillende artikelen. Daarbij kun je denken aan kleding, kookgerei, cosmetica, pannen, blusschuim en verf. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van toepassingen van PFAS.

Het grote probleem van PFAS is dat deze stoffen niet kunnen worden afgebroken door het milieu. Dat zorgt er voor dat PFAS in het milieu aanwezig blijven ook wanneer het oorspronkelijke artikel niet meer in gebruik wordt genomen. Doormiddel van emissies of calamiteiten zoals grote branden kunnen nog meer PFAS in de natuur en atmosfeer terecht komen. Daar kunnen ze de bodem vervuilen en in het oppervlaktewater terecht komen. Ook kunnen PFAS op de bodem van oppervlakte water belanden en later tijdens baggerwerkzaamheden weer naar boven worden gehaald.

PFAS is een omvangrijke groep van verschillende kunststoffen en chemische stoffen die op de lijst met (potentieel) zeer zorgwekkende stoffen (ZZS) zijn vermeld. Hoewel er nog nauwkeurig onderzoek wordt gedaan naar deze stoffen is al wel duidelijk geworden dat de stoffen persistent, mobiel en in meer en mindere mate schadelijk zijn voor de gezondheid van mensen en dieren. Mensen en dieren kunnen op verschillende manieren in aanraking komen aan PFAS. Dat kan bijvoorbeeld door voedsel en drinken. Ook via het milieu en de atmosfeer kunnen mensen en dieren deze stoffen binnen krijgen. Verder worden mensen door verschillende consumentenproducten blootgesteld aan PFAS. Het gebruik van een aantal PFAS-verbindingen is inmiddels verboden door internationale verdragen (bijvoorbeeld het Verdrag van Stockholm) en Europese regelgeving.

PFAS naast stikstof ook probleem voor de bouwsector in 2019

PFAS is een verzamelnaam voor giftige stoffen die niet afgebroken kunnen worden in de natuur. De afkorting PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen. Dit zijn kunstmatig gemaakte stoffen die niet in de natuur voorkomen maar wel veel in producten worden verwerkt. Deze kunststoffen zijn schadelijk omdat ze aanwezig blijven in bijvoorbeeld de grond of op de bodem van een meer of sloot. Ook in bagger komt het voor. PFAS vormt een nieuw onderwerp waarover milieuorganisaties en de overheid met elkaar in conflict zijn. De vraag is hoeveel PFAS er in de grond of in de natuur aanwezig mag zijn. Het ministerie voor Infrastructuur en Waterstaat heeft sinds kort aangegeven dat in de natuur en landbouwgrond niet meer dan 0,1 microgram PFAS per kilo grond aanwezig mag zijn. In andere gebieden is die norm hoger. Door incidenten en emissies kan de hoeveelheid PFAS aanzienlijk hoger zijn. Wanneer de hoeveelheid PFAS hoger is dan de limiet mag de grond niet worden afgegraven en ook niet getransporteerd. Volgens een onderzoek van de RIVM is meer dan 85 procent van de geteste grond boven die norm zit. Het is echter nog een tijdelijke norm. Op dit moment is echter niet duidelijk hoe schadelijk PFAS zijn. Staatssecretaris Van Veldhoven geeft aan dat PFAS echt rotzooi is en dat ze zich aan de norm wil houden. Toch bestaat de kans dat PFAS er voor zorgt dat er weer projecten worden stilgelegd in de bouw. PFAS is na stikstof een nieuwe bedreiging voor bouwprojecten en onderhoud van infrastructuur.