Wat is het woningwaarderingsstelsel (WWS)?

Het woningwaarderingsstelsel (WWS) is een landelijk systeem waarmee de kwaliteit van een huurwoning aan de hand van punten wordt bepaald zodat men een redelijke huurprijs voor een huurwoning kan vaststellen. Het woningwaarderingsstelsel wordt ook wel een puntensysteem genoemd en dat is niet verwonderlijk want het stelsel is grotendeels gebaseerd op het toekennen van punten aan huurwoningen.

Het gaat hierbij over zelfstandige woonruimten die een eigen toegang hebben, een eigen keuken en een toilet en badkamer. Hoe meer voorzieningen hoe groter het woongenot voor de huurder. Een hoog puntenaantal betekent dat de verhuurder meer huur voor de woning mag vragen. Het woningwaarderingsstelsel kan door de Huurcommissie worden gebruikt als er een geschil met betrekking tot de huurprijs ontstaat tussen de huurder en de verhuurder.

Woningwaarderingsstelsel en de vrije sector
Volgens de website van de Rijksoverheid is het puntensysteem van het woningwaarderingsstelsel niet van toepassing voor huurwoningen in de vrije sector. Bij huurwoningen in de vrije sector kunnen de huurder en verhuurder samen bepalen wat een redelijke huurprijs is. In de vrije sector is geen sprake van een maximale huurprijs die de verhuurder mag vragen voor de huurwoning.

Woningwaarderingsstelsel en verhuurders
Het woningwaarderingsstel kan door verhuurders worden toegepast. Zo kunnen verhuurders aan de hand van dit puntensysteem bepalen wat een redelijke huurprijs is voor de huurwoning. Daarnaast kunnen ze ook bij bestaande contracten met huurders aan de hand van het puntenstelsel bepalen wat een redelijke huurverhoging is.

Woningwaarderingsstelsel en huurders
Ook voor huurders is het woningwaarderingsstelsel een nuttig puntensysteem. Dit systeem maakt namelijk ook voor hen inzichtelijk wat een redelijke huurprijs is. Als de huurprijs die gevraagd wordt voor de huurwoning aanzienlijk hoger ligt dan de huurprijs die uit het woningwaarderingsstel naar voren komt dan zou de huurder bezwaar kunnen maken. Het puntensysteem kan dan een belangrijke grond zijn om het bezwaar bij de rechter neer te leggen als de verhuurder niet wil luisteren naar de huurder. Zo kan het woningwaarderingsstelsel worden gebruikt om huurverlaging te vragen.

Hoe werkt het woningwaarderingsstelsel?
Het woningwaarderingsstelsel werkt op basis van een puntenstelsel. De basis van dit stelsel is vrij eenvoudig namelijk hoe meer voor voorzieningen de huurwoning heeft en hoe groter de oppervlakte van de woning hoe hoger de huurprijs van een de woning zou mogen zijn. Deze zogenaamde WWS-punten worden in puntensystemen verwerkt. Er zijn aparte puntensystemen voor zelfstandige en onzelfstandige woningen. Zo wordt er in het puntensysteem voor de zelfstandige woning ook punten verstrekt voor de omgeving van de woning en de voorzieningen die hierin aanwezig zijn. Onzelfstandige woningen zoals studentenkamers krijgen voor deze omgevingsfactoren geen extra punten. De puntentelling voor zelfstandige en onzelfstandige huurwoningen is vastgelegd in het Besluit huurprijzen woningen in Bijlage I.

Energielabels en het woningwaarderingsstelsel
Het energiezuinig maken van de Nederlandse woningvoorraad vind niet alleen plaats bij koopwoningen, ook huurwoningen worden energiezuiniger gemaakt in Nederland. Dit wordt vanuit de overheid gestimuleerd. Een energiezuinige huurwoning zorgt er voor dat de huurder een lagere energierekening heeft dan een huurder die een minder energiezuinige woning heeft. Het investeren in de isolatie van een woning, zonnepanelen en andere voorzieningen waarmee de woning minder energie verliest en gedeeltelijk zelfstandig energie kan opwekken leveren echter ook voordelen op voor de verhuurder. De verhuurder krijgt namelijk voor een energiezuinige woning meer punten in het woningwaarderingsstelsel (WWS). Sinds 2011 wordt het energielabel van een huurwoning namelijk meegenomen in de puntentelling waarmee de maximale toegestane huurprijs wordt bepaalt.

Wat kost een energielabel voor een woning?

Woningen die in Nederland worden verkocht moeten voorzien zijn van een energielabel. Een energielabel geeft aan mogelijke huurders en kopers duidelijkheid over de energiezuinigheid van een woning. Het voorlopige energielabel dat in 2015 aan Nederlandse  woningeigenaren is verstrekt kostte geen geld. Het definitieve energielabel voor woningen kost echter wel geld.

Prijs energielabel ligt niet vast
Een definitief energielabel voor een woning kost geld. De hoogte van de prijs voor een definitief energielabel is niet wettelijk vastgesteld. Dit houdt in dat de prijs van een energielabel in de praktijk kan verschillen. Gemiddeld kostte een energielabel tussen de 150 en 250 euro exclusief btw. Dit bedrag was van toepassing op energielabels voor standaard woningen.

Wat kost een definitief energielabel voor een woning?
Er zijn bedrijven die energielabels verstrekken voor minder dan 150 euro. Daarnaast kan het aanvragen van een energielabel ook duurder zijn dan 250 exclusief btw. Tegenwoordig kan men al een energielabel ontvangen voor enkele tientjes tot bedragen zelfs onder de tien euro. In dat laatste geval moet men voorzichtig zijn omdat er vaak verborgen administratiekosten zijn waardoor de prijs van het energielabel alsnog hoger uitvalt. Het ministerie heeft aangegeven dat energiedeskundigen die mensen misleiden worden verwijder uit het Energielabel-systeem.

Waarom kost een energielabel aanvragen geld?
Het aanvragen van een energielabel kost geld. De kosten zijn voornamelijk administratiekosten. Bij het aanvragen van een energielabel dient de aanvrager een expert aan te klikken die de woning toetst op het gebied van energiezuinigheid. Deze expert rekent natuurlijk voor zijn expertise een bepaalde vergoeding.

Aanvragen energielabel voor woning verplicht?

Energielabels zijn verplicht voor woningen die te koop of te huur worden aangeboden.  Aan het begin van 2015 hebben veel woningeigenaren van de Rijksoverheid een voorlopig energielabel ontvangen. Dit is een vrij algemeen energielabel dat onder andere gebaseerd is op het bouwjaar van de woning en het type woning. Het voorlopige energielabel was bedoeld om woningeigenaren te laten nadenken over de energiezuinigheid van de woning. De overheid hoopte met dit energielabel de woningeigenaren te stimuleren om meer investeringen te doen in de energiebesparing van hun woning. Hierbij kan men denken aan dubbele beglazing,  muurisolatie, dakisolatie,  zonnepanelen en andere voorzieningen die een woning energiezuiniger maken. Na het voorlopige energielabel werd het definitieve energielabel ingevoerd. Dit energielabel moet verplicht worden vertoond als men een woning te huur of te koop aanbiedt.

Definitief energielabel voor woningen

Een voorlopig energielabel zegt weinig over de specifieke energiezuinige of energieverslindende eigenschappen van een woning. Daarom moet iemand als hij van plan is om een woning te verkopen of te verhuren een definitief energielabel aanvragen. Het definitieve energielabel is verplicht voor woningen die verkocht of verhuurd worden. In het definieve energielabel zijn wel alle technische en bouwkundige voorzieningen opgenomen en daarom biedt het energielabel waardevolle informatie aan de potentiële kopers of potentiële huurders. Bovendien zorgt het verplichten van energielabels er voor dat woningeigenaren beter gaan nadenken over het bevorderen van de energiezuinigheid van de woning. Omdat mensen meer op het milieu en kostenbesparing letten is het vaak verstandig om te investeren in isolatie en zonnepanelen. Deze aanpassingen zorgen er namelijk voor dat woningen in gebruik minder kosten en minder miliebelastend zijn. Dat voelt voor potentiële kopers en huurders goed. Daarom is men vaak bereid om meer te betalen voor een woning in een zuinige energieklasse.

Hoe ziet een energielabel er uit?

Een energielabel is de uitkomst van de som van verschillende energiebesparende en energieverslindende aspecten van een woning. Deze uitkomst wordt in een letter en een kleur aangegeven. De meest energiezuinige woningen krijgen een letter ‘A’ en een donkergroene kleuraanduiding. De letter ‘A’ loopt op tot de letter ‘G’. De letter ‘G’ is donkerrood en staat voor de meest energieverslindende woning. Een verkoper dient een energielabel aan te vragen bij de Rijksoverheid die daarvoor een speciale website heeft gemaajt. Het aanvragen van een energielabel is verplicht maar kost maar een paar tientjes.