Verschil tussen voorlopig en definitief energielabel voor woningen?

Aan het begin van het jaar 2015 kregen ongeveer 5 miljoen woningeigenaren in Nederland een voorlopig energielabel. Dit voorlopige energielabel was gebaseerd op het type woning en het bouwjaar van de woning. Ook de woonoppervlakte werd bij het verstrekken van dit voorlopige energielabel in de beoordeling meegenomen. Daarnaast werd gebruik gemaakt van gegevens uit het WoonOnderzoek uit 2006. Het voorlopige energielabel is niet gebaseerd op de specifieke eigenschappen van de woning die later zijn aangebracht. Met dit voorlopige energielabel kreeg de woningeigenaar een globale indruk van de verwachte energieprestaties van de woning. Het voorlopige energielabel werd vrijblijvend en kosteloos versterkt aan de woningeigenaren in Nederland.

Het definitieve energielabel
Het voorlopige energielabel is inmiddels verleden tijd. Woningen die tegenwoordig worden verkocht en verhuurd moeten worden voorzien van een definitief energielabel. Dit is een wettelijke verplichting. Dit houdt in dat men een boete kan riskeren al men zich niet aan deze verlichting houdt.

Het definitieve energielabel van een woning geeft een veel beter beeld van het energieverbruik van de woning. De energieprestaties van de woning worden door een erkend expert beoordeeld. Via een speciale website van de Rijksoverheid kunnen mensen een aanvraag indienen voor het definitieve energielabel. Deze aanvraag gebeurd dus digitaal. In een stappenplan kan men bewijzen aanleveren van de energiebesparende maatregelen die zijn gedaan om de woning energiezuiniger te maken. De indiener van de aanvraag voor een energielabel kan in de aanvraag zelf aangeven welke deskundige of expert de bewijzen voor de energiebesparing van de woning mag beoordelen.

Wie deelt de woning in een bepaalde energieklasse?
Een expert, die BRL9500-gecertificeerd is, beoordeeld in welke energieklasse de woning valt als men alle energiebesparende maatregelen afzet tegen het verwachte energieverbruik van de desbetreffende woning. Hierbij wordt onder andere gekeken of er voorzieningen zoals zonnepanelen, een warmtepomp of een zonneboiler aanwezig is. Ook wordt gekeken naar de kierdichtheid, circulatieleiding en de
Rc-waarde, U-waarde en de ZTA-waarde. Ook HR-beglazing zoals HR+-glas of HR++-glas worden meegenomen in de beoordeling van de expert. De expert beoordeeld de woning op al deze aspecten en deelt de woning vervolgens in een bepaalde energieklasse. Deze energieklasse staat op het definitieve energielabel. Het definitieve energielabel geeft dus een veel beter beeld van de energieklasse dan het voorlopige energielabel.

Wie mag een energielabel voor een woning afgeven?

Een energielabel aanvragen is verplicht als men een woning in Nederland wil verkopen of verhuren. Een verkoper of een verhuurder van een woning vraagt een energielabel aan via de website die ontwikkelt is in opdracht van de Rijksoverheid. In een digitaal stappenplan kan men stap voor stap een energielabel aanvragen voor de desbetreffende woning.

Men moet onder andere aangeven welke energiebesparende voorzieningen zijn getroffen in de woning. Daarvoor dient men bovendien ‘bewijzen’ te verstrekken. Deze bewijzen worden gekeurd door deskundigen of experts. De deskundige of expert die de energiebesparende voorzieningen moeten controleren kan men echter zelf aanklikken. Echter niet iedereen mag zichzelf een deskundige of expert noemen op het gebied van energiebesparing.

Wie mogen de keuring voor het definitief energielabel doen?
De inspecteurs en installateurs die de energiebesparende maatregelen en verbouwingen controleren bij de aanvraag voor een energielabel dienen BRL9500-gecertificeerd te zijn. Als ze op deze wijze gecertificeerd zijn ontvangen ze een EPA certificaat. Met dit certificaat voldoet men aan de Richtlijn Energy Performance Buildings Directive (EPBD).

Het certifiaat heeft een geldigheid van minimaal drie jaar. Na het eerste half jaar van het behalen van het certificaat wordt er een controle uitgevoerd of de installateur nog aan de eisen van het certificaat voldoet. Na dit half jaar vinden jaarlijks controles plaats. Op die manier tracht de overheid te waarborgen dat alle installateurs die BRL9500-gecertificeerd aan de eisen blijven voldoen.

Hoe vraag je een energielabel aan voor een woning?

Het aanvragen van ern energielabel is verplicht als men een woning verkoopt of verhuurt.  Het energielabel maakt voor de potentiële koper of potentiële huurder inzichtelijk hoe energiezuinig of miliebelastend een woning is. De verkoper of verhuurder moet dit inzicht bieden aan geïnteresseerden. Daarom moet hij of zij een energielabel aanvragen.

Het aanvragen van een energielabel kan men doen bij de Rijksoverheid. Als men het energielabel niet verstrekt bij de verkoop of verhuur van een woning dan kan men een boete krijgen. De boete kan oplopen tot 405 euro. Bovendien is het natuurlijk als verkoper of verhuurder niet bepaald klantvriendelijk om potentiële kopers en potentiële huurders informatie over de energiezuinigheid van een woningen te onthouden. Daarnaast kost het aanvragen van een energielabel slechts een paar tientjes.

Hoe kun je een energielabel aanvragen?

Een energielabel moet men aanvragen bij de Rijksoverheid. Dit kan op de website energielabelvoorwoningen.nl. Het aanvragen van een energielabel gaat in zes stappen.

  1. De eerste stap is het bezoeken van de website en inloggen met je DigiD.
  2. Vervolgens kan men de gegevens van de woning controleren en aanpassen. Er mogen maximaal tien gegevens worden ingevoerd.
  3. Daarna gaat men bewijzen toevoegen aan het woningdossier.
  4. Dan dient men deskundigen te selecteren die het bewijs over de energiebesparende voorzieningen van de woning gaan controleren.
  5. Tot slot kan men de gegevens versturen.
  6. Dan krijgt men het energielabel ontvangen. Dit gebeurd automatisch via de Rijksoverheid.

 

Aanvragen energielabel voor woning verplicht?

Energielabels zijn verplicht voor woningen die te koop of te huur worden aangeboden.  Aan het begin van 2015 hebben veel woningeigenaren van de Rijksoverheid een voorlopig energielabel ontvangen. Dit is een vrij algemeen energielabel dat onder andere gebaseerd is op het bouwjaar van de woning en het type woning. Het voorlopige energielabel was bedoeld om woningeigenaren te laten nadenken over de energiezuinigheid van de woning. De overheid hoopte met dit energielabel de woningeigenaren te stimuleren om meer investeringen te doen in de energiebesparing van hun woning. Hierbij kan men denken aan dubbele beglazing,  muurisolatie, dakisolatie,  zonnepanelen en andere voorzieningen die een woning energiezuiniger maken. Na het voorlopige energielabel werd het definitieve energielabel ingevoerd. Dit energielabel moet verplicht worden vertoond als men een woning te huur of te koop aanbiedt.

Definitief energielabel voor woningen

Een voorlopig energielabel zegt weinig over de specifieke energiezuinige of energieverslindende eigenschappen van een woning. Daarom moet iemand als hij van plan is om een woning te verkopen of te verhuren een definitief energielabel aanvragen. Het definitieve energielabel is verplicht voor woningen die verkocht of verhuurd worden. In het definieve energielabel zijn wel alle technische en bouwkundige voorzieningen opgenomen en daarom biedt het energielabel waardevolle informatie aan de potentiële kopers of potentiële huurders. Bovendien zorgt het verplichten van energielabels er voor dat woningeigenaren beter gaan nadenken over het bevorderen van de energiezuinigheid van de woning. Omdat mensen meer op het milieu en kostenbesparing letten is het vaak verstandig om te investeren in isolatie en zonnepanelen. Deze aanpassingen zorgen er namelijk voor dat woningen in gebruik minder kosten en minder miliebelastend zijn. Dat voelt voor potentiële kopers en huurders goed. Daarom is men vaak bereid om meer te betalen voor een woning in een zuinige energieklasse.

Hoe ziet een energielabel er uit?

Een energielabel is de uitkomst van de som van verschillende energiebesparende en energieverslindende aspecten van een woning. Deze uitkomst wordt in een letter en een kleur aangegeven. De meest energiezuinige woningen krijgen een letter ‘A’ en een donkergroene kleuraanduiding. De letter ‘A’ loopt op tot de letter ‘G’. De letter ‘G’ is donkerrood en staat voor de meest energieverslindende woning. Een verkoper dient een energielabel aan te vragen bij de Rijksoverheid die daarvoor een speciale website heeft gemaajt. Het aanvragen van een energielabel is verplicht maar kost maar een paar tientjes.

Wanneer is het energielabel ingevoerd?

Energielabels zijn bijna niet meer weg te denken uit de schappen van de elektronicawinkels en de showrooms van autodealers. Op elektrische apparaten en auto’s wordt doormiddel van energielabels informatie verstrekt over de zuinigheid van het desbetreffende apparaat of auto. Bij de verkoop van woningen worden tegenwoordig ook energielabels verstrekt. Met een energielabel wordt duidelijk hoe energiezuinig, milieuvriendelijk en/of energiebesparend het product, voertuig of gebouw is. Daarnaast staat er op het energielabel vaak informatie over de prestaties van het product. Een energielabel kan bovendien gegevens verstrekken over de materialen die zijn gebruikt bij de productie van de machine of het apparaat.

Invoering van het energielabel
In Nederland is in 2012 de richtlijn voor Energielabels geïmplementeerd als het:

Besluit van 25 februari 2012, houdende regels betreffende de etikettering van het energieverbruik van energiegerelateerde producten (Besluit etikettering energieverbruik energiegerelateerde producten).

Uit bovenstaand besluit komt duidelijk naar voren dat men het heeft over energiegerelateerde producten. Hierbij kan men denken aan elektrische machines en apparaten. Veel machines en apparaten worden gevoed met elektrische stroom. Deze elektrische stroom biedt een bepaald vermogen om arbeid te verrichten. Sommige machines hebben meer elektrisch vermogen nodig om dezelfde arbeid of prestaties te verrichten dan energiezuinige machines. Het energielabel zorgt er voor dat bedrijven geprikkeld worden om voortdurend hun machines en apparaten te verbeteren op het gebied van energiezuinigheid.

Invoering definitief energielabel voor woningen
Voor woningen is ook een specifiek energielabel ingevoerd. In 2013 werd het toemalige systeem voor energielabels van woningen door de Tweede Kamer te ingewikkeld en te duur bevonden. Daarnaast bleek ook de handhaving van de wettelijke energielabelplicht bij woningen te moeilijk uitvoerbaar in de praktijk. Daarom moest de Nederlandse overheid op zoek naar een beter systeem waarmee ze wel konden voldoen aan de Europese richtlijn (EPBD). Het systeem moest eenvoudiger en goedkoper. Dit zorgde er voor dat er een definitief energielabel werd ontwikkeld. Dit definitief energielabel is op 1 januari 2015 ingevoerd in Nederland. Het definitief energielabel is verplicht bij de verkoop en het verhuren van woningen in Nederland.