CE markering op persoonlijke beschermingsmiddelen

Een CE-markering staat op verschillende producten. Zo treft men de CE markering aan op machines die voldoen aan de Europese veiligheidsregels. Machines die voldoen aan de zogenaamde Machinerichtlijn (2006/42/EG) worden voorzien van het CE merk om duidelijk te maken dat de machine aan door Europa bepaalde veiligheidscriteria voldoet. Het is logisch dat machines veilig moeten zijn omdat deze vaak bewegende delen bevatten en worden aangedreven door motoren. Naast machines worden ook persoonlijke beschermingsmiddelen voorzien van het CE merkteken indien deze pbm’s voldoen aan de Europese richtlijnen en normen. Ook voor persoonlijke beschermingsmiddelen is het belangrijk dat men zeker weet dat het product veilig is. Deze pbm’s moeten namelijk de drager beschermen tegen letsel. Daarom zal de pbm van voldoende kwaliteit moeten zijn.

Persoonlijke beschermingsmiddelen
Werkgevers zijn in Nederland verplicht om hun uiterste best te doen om de werkplek voor werknemers zo veilig mogelijk te maken. Naast het risico Inventarisatie en Evaluatie (RI&E) zijn werkgevers ook verplicht om werknemers de juiste instructies te verstrekken met betrekking tot veilig werken. Daarnaast worden door de werkgever de vereiste persoonlijke beschermingsmiddelen verstrekt. Uiteraard dienen die persoonlijke beschermingsmiddelen wel over voldoende kwaliteit te beschikken. Een veiligheidshelm of gehoorbescherming moet daarom voorzien zijn van een CE markering. De CE markering maakt duidelijk dat het desbetreffende persoonlijke beschermingsmiddel voldoet aan de eisen die men in Europa stelt aan persoonlijke beschermingsmiddelen. Naast de CE markering is het persoonlijke beschermingsmiddel ook aangegeven in welke mate de pbm bescherming biedt tegen een bepaald risico.

Waar staat CE voor?
De CE markering maakt duidelijk dat een bepaald product zoals een pbm voldoet aan de regels binnen die de Europese Economische Ruimte (EER: de Europese Unie plus Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen en IJsland) aan een dergelijk product worden gesteld. De letters CE zijn een afkorting. Deze afkorting staat voor de Franse aanduiding: Conformité Européenne. Dit betekent ongeveer het volgende, het product is ‘in overeenstemming met de Europese regelgeving.

CE-merk geen garantie voor veilige en gezonde producten in 2017

Een CE-markering is op veel Europese producten te vinden als klein merkje. De CE-markering maakt duidelijk dat het product voldoet aan de daarvoor geldende regels binnen de Europese Economische Ruimte (EER). De landen die tot de EER behoren zijn de landen van de Europese Unie plus Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen en IJsland. De letters CE vormen een afkorting die staat voor de Franse woorden Conformité Européenne, dit kan worden vertaald met in overeenstemming met de Europese regelgeving. Volgens de Nederlandse Algemene Rekenkamer is de CE-markering “geen waterdicht systeem”.

Consumenten die een product met een CE-merkje kopen zouden er vanuit moeten kunnen gaan dat het product veilig en gezond gebruikt kan worden. De Algemene Rekenkamer geeft echter aan dat het niet meer vanzelfsprekend is dat het product met deze markering ook daadwerkelijk gezond, veilig en milieuvriendelijk is. Dit staat in een rapport van de Algemene Rekenkamer dat donderdag 19 januari 2017 is verschenen.

De CE-markering staat op veel consumentenproducten die binnen de Europese Unie verkocht worden voorzien. Ook op producten die zijn gefabriceerd in de landen Noorwegen, IJsland, Liechtenstein, Zwitserland en Turkije worden in de praktijk voorzien van een CE-merkje. Een CE-merk staat op veel verschillende producten zoals keukenapparaten, wasmachines, telefoons, speelgoed maar ook op contactlenzen.

Fabrikanten brengen zelf de CE-markering aan op de producten. Daarmee verklaren de fabrikanten dat het product conform de Europese eisen is gemaakt met betrekking tot de veiligheid en gezondheid aldus de Algemene Rekenkamer. De fabrikanten kunnen dus zelf het merkje er op zetten maar in de praktijk worden per jaar ongeveer achthonderd producten van de markt gehaald die wel onder het CE-systeem zijn geproduceerd. Deze producten blijken toch onveilig of ongezond te zijn.

Wat zijn de executieklassen conform EN1090?

De EN1090 is een Europees geharmoniseerde productnorm die van toepassing is op dragende  constructiedelen die vervaardigd worden van staal of aluminium en gebruikt worden in bouwproducten. Binnen de Europese Unie zijn bedrijven conform de EN1090 verplicht om aan de eisen voor een CE-markering te voldoen. Dit vereist wat van de bedrijfsvoering van las- en constructiebedrijven. De producten die las- en constructiebedrijven maken zijn echter divers. Daarom zijn de eisen die aan de constructies worden gesteld ook verschillend.

Execution Classes of EXC
Aan constructies die bijvoorbeeld in de buurt van mensen worden geplaatst zijn andere eisen gesteld dan aan constructies die geheel niet door mensen in gebruik genomen zullen worden. Daarom  worden constructies ingedeeld in verschillende uitvoeringsklassen. In deze uitvoeringsklassen zijn de eisen waaraan een constructiebedrijf volgens de EN1090 moet voldoen vastgelegd. De uitvoeringsklassen worden in het Engels ook wel Execution Classes of EXC genoemd. De EXC is de internationale aanduiding voor de uitvoeringsklassen waarin de constructiedelen worden ingedeeld. Er zijn in totaal vier verschillende Execution Classes. Deze lopen op van EXC 1 tot en met EXC 4. Constructies worden in deze klassen ingedeeld op basis van een aantal aspecten:

  • Materiaal
  • Lasprocedure
  • Belasting
  • Toepassing
  • Vormgeving
  • Type constrcutie

Het komt in de praktijk ook voor dat er geen uitvoeringsklasse is aangegeven. Als er geen uitvoeringsklasse bij een opdracht is benoemd of gespecificeerd dan gaat men uit van EXC 2. Hieronder zijn de verschillende uitvoeringsklassen nader omschreven.

EXC 1
Uitvoeringsklasse 1 is een uitvoeringsklasse die wordt gebruikt voor constructiedelen die van staal worden gemaakt tot sterkteklasse S275 en statisch worden belast. Daarnaast wordt deze uitvoeringsklasse ook gebruikt voor constructiedelen die vervaardigd zijn van legeringen die aluminium bevatten en eveneens hoofdzakelijk statisch worden belast. De EXC 1 wordt toegepast bij constructies zoals trappen en leuningen die worden toegepast in woningen en gebouwen in de agrarische sector. Daarnaast wordt EXC 1 ook gehanteerd bij constructies die worden toegepast in serres van woningen en vrijstaande huizen met maximaal vier verdiepingen. Ook bij vergelijkbare constructiedelen en constructietoepassingen wordt EXC 1 gebruikt als uitvoeringsklasse-aanduiding.

EXC 2
Uitvoeringsklasse 2 is een uitvoeringsklasse die wordt toegepast als aanduiding voor constructiedelen die van staal zijn gemaakt tot sterkteklasse van S700. Ook wordt EXC 2 gehanteerd voor constructiedelen de gemaakt zijn van aluminiumlegeringen. De constructiedelen die onder EXC 2 vallen worden hoofdzakelijk statisch belast. De delen die niet hoofdzakelijk statisch belast worden zullen worden ingedeeld in een andere uitvoeringsklasse.

EXC 3
Uitvoeringsklasse 3 is van toepassing bij constructie delen van staal tot sterkte klasse S700 en ook voor constructiedelen die gemaakt zijn van aluminiumlegeringen . Ook in deze klasse gaat het om constructiedelen die hoofdzakelijk statisch worden belast. De delen die niet hoofdzakelijk statisch worden belast zullen in een andere uitvoeringsklasse worden ingedeeld. De EXC 3 is van toepassing op gebouwen die hoger zijn dan 15 verdiepingen. Daarnaast wordt EXC 3 ook toegepast op grote dakconstructies en constructies op publieke plaatsen zoals treinstations en busstations. Verder is EXC 3 van toepassing op bruggen en paalconstructies. EXC 3 wordt ook gebruikt voor torens, uitkragende gebouwen en grote schoorstenen voor bijvoorbeeld fabrieken.

EXC 4
Uitvoeringsklasse 4 is de uitvoeringsklasse die de zwaarste eisen omvat. De EXC 4 van toepassing op alle constructie delen genoemd in EXC 3. Het verschil is dat er grote consequenties voor de mensen, gebouwen en het milieu in de directe omgeving ontstaan als deze constructies falen. Men past deze uitvoeringsklasse toe in bijvoorbeeld dichtbevolkte woongebieden. Ook in bruggen en andere civiele kunstwerken in (water) wegen. Verder wordt EXC 4 ook toegepast in industriële bouwwerken met een hoog potentieel gevaar hierbij kan men denken aan constructies in nucleaire kracht centrales.

NEN-EN 1090-1 en NEN-EN 1090-2: CE- markering van staalconstructies

Een tijd geleden zijn de NEN-EN 1090-1 en de NEN-EN 1090-2 aangepast en opnieuw vastgelegd. Staalbedrijven kregen tot 1 juli 2014 de tijd om hun bedrijfsvoering aan te passen aan de eisen van de NEN-EN 1090-1 en de NEN-EN 1090-2. De periode tot 1 juli 2014 wordt ook wel de consistentieperiode of overgangsperiode genoemd. Sinds 1 juli 2014 moeten alle onderdelen van een dragende staalconstructie voorzien zijn van een zogenaamde CE-markering.

Wat is een CE-markering voor staalconstructies?
Een CE-markering kan niet worden beschouwd als een keurmerk of certificaat. Deze markering kan echter worden beschouwd als een verklaring van de fabrikant die de dragende delen produceert. De CE-markering geeft namelijk aan dat alle producten die door de fabrikant worden gemaakt voldoen aan alle  constructieve eisen die in de voor het bedrijfsproces relevante normen zijn vastgelegd. De relevante normen voor de staalconstructie en de aluminium constructie zijn vastgelegd in de NEN-EN 1090.

Waarop is een CE-markering van toepassing?
Een CE-markering is van toepassing op alle onderdelen waaruit de dragende staalconstructie is samengesteld en is daarnaast ook van toepassing voor de staalconstructie als geheel. Dit houdt in dat zowel de leverancier van het eindproduct als alle toeleveranciers voor het eindproduct onder CE-markering moeten leveren.

Waarom een CE-markering voor bouwproducten?
Een CE-markering voor bouwproducten is geen keuze maar een verplichting. Vanaf 1 juli 2014 moeten alle onderdelen van een dragende staalconstructie zijn voorzien CE-markering conform NEN-EN 1090. Bouwproducten die hier niet aan voldoen mogen niet meer worden verkocht en gebruikt. Het verplicht stellen van de CE-markering heeft voor veel betrokkenen op de bouw gevolgen.

Zo zullen ontwerpers en ingenieursbureaus rekening met de CE-markering moeten houden. Ook fabrikanten, constructiebedrijven, montagebedrijven en lasbedrijven krijgen te maken met de CE-markering. Lassers zullen zich moeten houden aan de lastmethodekwalificaties van het bedrijf waarvoor ze werken. Daarom zullen lassers gecertificeerd moeten worden voor specifieke lasprocessen.

Toepassing materialen NEN-EN 1090-1 en NEN-EN 1090-2
De NEN-EN 1090-1 en NEN-EN 1090-2 zijn normen die bedoelt zijn voor bedrijven die bewerkingen uitvoeren op basisproducten voor het produceren staalconstructieonderdelen en aluminiumconstructieonderdelen. Hierbij kan men denken aan H-balken en verschillende andere profielen. Ook pilaren en bevestigingsmaterialen vallen onder de NEN-EN 1090-1 en NEN-EN 1090-2 richtlijnen.

De verschillende partijen die in de vorige alinea zijn genoemd kunnen ook te maken hebben met deze materialen en zullen daarom zich moeten houden aan de NEN-EN 1090-1 en NEN-EN 1090-2 anders voldoen ze niet aan de CE-markering.

FPC-gecertificeerd
Er zijn verschillende richtlijnen waar een bedrijf aan moet voldoen om hun producten in aanmerking te laten komen voor een CE-markering. Een belangrijke eis is dat de fabrikant FPC-gecertificeerd. De afkorting FPC staat voor Factory Production Control. Deze certificering wordt gedaan door een aangewezen instelling, in het Engels een Notified Body, gedaan.