Wat is een tuimelaar in de verbrandingsmotortechniek?

Als men het in de verbrandingsmotortechniek heeft over een tuimelaar dan doelt men op een hefboom die geplaatst is tussen de nokkenas en de kleppen. Een tuimelaar is ontwikkeld toen men de kleppen aan de bovenkant van de verbrandingsmotor ging plaatsen en de nokkenas aan de onderkant van de motor. Onderliggende nokkenassen kunnen de kleppen aan de bovenkant niet rechtstreeks bedienen. Daarom werden tuimelaars ontwikkeld. De tuimelaars worden bediend door stoterstangen.

Hoe werkt een tuimelaar?
Een tuimelaar zet de draaiende beweging van de nok van de nokkenas om in een open en dichtgaande beweging van de klep. Hierbij maakt men gebruik van een hefboomeffect. Door dit hefboomeffect kan een grote kracht worden uitgeoefend op de klep. Zoals aangegeven bestaat de tuimelaar uit een bewegend deel dat werkt op basis van een hefboomeffect. De ene kant van de tuimelaar wordt in beweging gebracht door de stoterstang. De stoterstang komt in beweging door het draaien van de nokkenas.

Tussen de nokkenas en de stoterstang is bus geplaatst die meebeweegt als de nokkenas er tegenaan komt. De stoterstang duwt de ene kant van de tuimelaar omhoog waardoor de ander zijde van de tuimelaar naar beneden gaat. Aan die kant drukt de tuimelaar de klepsteel aan zodat de klep dicht gaat. Aan de onderzijde van de klepsteel bevindt zich de klep voor het in- en uitlaten van de brandstof van motor. Rondom de klepsteel bevind zich de klepveer die er voor zorgt dat de klep gesloten wordt wanneer de stoterstang naar beneden gaat en de tuimelaar wordt ontspannen. De klep wordt dus door de veer automatisch gesloten.

Waar treft men tuimelaars aan?
Tuimelaars worden voornamelijk geplaatst in motoren met een onderliggende nokkenas. Men plaatst echter ook wel tuimelaars in motoren met bovenliggende nokkenassen. Door de toepassing van tuimelaars kan men het aantal nokkenassen in een motor beperken. Ook kunnen de kosten worden beperkt door het gebruik van tuimelaars. Het gebruik van tuimelaars zorgt er voor dat men de kleppen zelf kan stellen. Dit is bij een directe aandrijving van de kleppen door de nokkenas minder goed mogelijk. Hierbij maakt men dan namelijk gebruik van een hydraulische klepstoter die zichzelf stelt.

Zwevende kleppen
Er kan ook sprake zijn van zogenaamde zwevende kleppen. In dit geval is het motortoerental hoger dan de trilfrequentie van de klepveer van de motor. Daardoor het mechanisme niet meer in staat is om het tempo bij te houden. Men kan dan beter sterkere klepveren gebruiken of dubbele klepveren zodat de klep met meer kracht dochtgedrukt wordt. Hierdoor kan de kans op zwevende kleppen worden verkleind.

Voordelen van de toepassing van tuimelaars
De toepassing van tuimelaars in de verbrandingsmotortechniek zorgt er voor dat men zelf de kleppen afstellen als men daarvoor de kennis in huis heeft. Men kan de klepspeling beïnvloeden door een met moeren geborgde stelbout aan te draaien.

Een lijnmotor wordt door de toepassing van een tuimelaar compacter. Daarnaast zorgt de toepassing van tuimelaars er voor dat er motorconstructies mogelijk zijn waarbij men de cilinders van de motor niet in één lijn heeft aangebracht. Hierbij kan men denken aan V-motoren zoals de V-8 en de V-12.

Wat is een tandriemaandrijving?

Een tandriemaandrijving is een aandrijfsysteem die op verschillende manieren in de techniek wordt gebruikt. Er wordt hierbij gebruik gemaakt van een aandrijfriem die is voorzien van speciale riemtanden. De getande riem loopt over in ieder geval twee riemschijven of poelies met buitenvertanding. Over deze riemschijven loopt een getande riem die is voorzien van binnenvertanding. Door deze vertanding slipt de riem niet meer over de riemschijven. Het slippen van aandrijfriemen komt bijvoorbeeld wel vaak voor bij gladde aandrijfriemen. Getande aandrijfriemen worden zowel in motoren gebruikt als voor de eindaandrijving.

Distributieriemen voor auto’s
In verbrandingsmotoren wordt een getande aandrijfriem gebruikt voor een zogenaamde synchrone aandrijving. Een synchrone aandrijving is een aandrijving met een vaste verhouding. Deze vaste verhouding mag nooit worden gewijzigd omdat anders de tanden van de aandrijfriem niet meer goed vallen binnen de tanden van de riemschijven. Een goed voorbeeld hiervan is de aandrijving van de nokkenas. Als de riem van een nokkenasaandrijving niet meer goed zou lopen over de riemschrijven of zou slippen dan gaan de kleppen van de motor niet meer op het gewenste moment open en dicht.

Daardoor wijzigt ook het tijdstip van de ontsteking. Een tandriemaandrijving wordt hierbij gebruikt als een effectieve overbrenging in plaats van een tandwielaandrijving of een kettingaandrijving. Deze laatste twee systemen hebben smering nodig om een vastloper te voorkomen. Als men gebruik maakt van een kettingaandrijving of een tandwielaandrijving zal men deze in een afgesloten deel van de motor moeten plaatsen, namelijk het distributiecarter. Dit hoeft bij een distributieriem niet.  Men dient echter distributieriemen tijdig vervangen. Als men dit niet doet kan de riem breken en zorgt dit er voor dat de inlaatkleppen of uitlaatkleppen stil komen te staan. De krukas blijft dan echter nog draaien. Daardoor blijven de zuigers, die doormiddel van de zuigerstangen aan de krukas verbonden zijn, ook op en neer gaan. Deze zuigers kunnen in die beweging de kleppen raken waardoor er zeer veel schade aan de motor kan worden veroorzaakt. Distributieriemen zijn echter maar een voorbeeld van een tandriemaandrijving.

Aandrijfriem voor motoren
Men kan ook een tandriemaandrijving gebruiken in de vorm van een eindaandrijving. In dit geval vind de tandriemaandrijving plaats van versnellingsbak naar achterwiel. Zo wordt bijvoorbeeld bij motorfietsen bijvoorbeeld soms een tandriem toegepast. Bij motorfietsen wordt echter vaker een metalen ketting toegepast of een zogenaamde cardanaandrijving. Ondanks dat wordt het gebruikt van een aandrijfriem populairder bij motoren omdat deze aandrijfriem veel minder onderhoud vereist dan bijvoorbeeld een aandrijfketting. Er worden bijvoorbeeld aandrijfriemen gebruikt bij een aantal modellen van Harley-Davidson, BMW, Kawasaki en Suzuki. Er zijn ook motormerken die gebruik maken van een getande riem om de nokkenas aan te drijven. Dit zijn bijvoorbeeld de motormerken Rotax en Ducata.

Wat is een aandrijfriem?

Aandrijfriemen worden gebruikt om kracht over te brengen, deze riemen worden dus gebruikt als vermogensoverbrenging. Het voordeel van aandrijfriemen is dat ze weinig geluid produceren. Daarnaast is er weinig smering nodig en kunnen deze riemen worden gebruikt om krachten over grotere afstanden tussen assen over te brengen.  Aandrijfriemen zijn niet geschikt voor synchrone aandrijvingen. Als men ze hiervoor wil gebruiken zal men getande riemen moeten toepassen omdat de riemen anders onvoldoende houvast hebben

Industriële revolutie
Aandrijfriemen worden sinds de industriële revolutie gebruikt. Ze werden gebruikt om krachten van stoommachines over te brengen. In de beginjaren werden vooral leren riemen gebruikt in de stoomaandrijving. Leer is een goede grondstof voor aandrijfriemen vanwege het hoge wrijvingscoëfficiënt. Hierbij werd gebruikt gemaakt van een lange reep leer van een bepaalde breedte. De reep werd echter O-vormig gemaakt door deze aan het uiteinde te voorzien van speciale kammen. Met een riemverbinder werden de uiteinden van deze riemen aan elkaar vast gemaakt. Hierbij werden de kammen van de uiteinden in elkaar geschoven. Vervolgens werd daar een pees doorheen geschoven. Hierdoor werden de uiteinden aan elkaar bevestigd en ontstond een O-vormige rondgaande riem. De riem moest echter wel voldoende grip hebben op de assen waar de riem de krachten van moest overbrengen.

Risico’s van aandrijfriemen
Als de riem doorslipte werd deze behandeld met een blok speciale hars. Deze hars werd al draaiende aan de binnenkant van de riem aangebracht zodat de riem weer stroef genoeg werd om de overbrenging zo goed mogelijk uit te voeren. In het tijdperk van de stoommachine werden meerdere machines aangesloten op één enkele stoommachine met meerdere aandrijfriemen. Er werd door de machine vaak veel kracht uitgeoefend op de aandrijfriem. Deze riemen werden in het beginstadium van industriële revolutie niet afgeschermd. Als er dan te veel kracht op de aandrijfriem werd uitgeoefend of als de riem erg versleten was kon de riem losscheuren of kleine delen verliezen. Deze delen werden dan met grote kracht rondgeslingerd in de fabriekshal waar de machine stond opgesteld. Hierdoor konden mensen gewond raken of kon er schade ontstaan aan andere machines.

Toepassing aandrijfriemen tegenwoordig
Aandrijfriemen kregen door de jaren heen verschillende toepassingen. In eerste instantie dienden ze voor het overbrengen van vermogens in machines en apparaten. ze werden ook gebruik in decentraal opgestelde krachtbronnen zoals elektromotoren. Ook in auto’s werden aandrijfriemen toegepast zoals de getande aandrijfriem die ook wel distributieriem wordt genoemd. Deze riem is echter niet van leer gemaakt maar van speciaal verstevigd rubber. Er worden tegenwoordig eigenlijk geen leren aandrijfriemen meer toegepast. Meestal wordt er gebruik gemaakt van een rubber of kunststof die verstevigd is met een bepaalde vezel.

Kunststofriemen van nylon of perlon worden ook wel gebruikt. Omdat er steeds meer materialen zijn ontwikkeld kan men de kwaliteiten van materialen ook beter combineren. Zo maakt men ook gebruik van samengestelde riemen. Hierbij is de buitenste laag bijvoorbeeld gemaakt van leer vanwege de goede wrijvingseigenschappen en wordt er bijvoorbeeld ook een laag kunststof toegepast vanwege de hoge treksterkte of wordt er gebruik gemaakt van textiel zoals canvas als afdekking. Aandrijfriemen worden tegenwoordig nog steeds gebruikt in zowel een getande variant als in een gladde variant voor uiteenlopende machines en motoren.

Wat is een chassis en hoe is een chassis samengesteld?

Chassis is een woord dat wordt gebruikt in de bouw en het onderhoud van motorvoertuigen. Er zijn verschillende definities die worden gebruikt voor chassis. Over het algemeen omschrijft men chassis met het ‘kale’ rijdbare onderstel van een voertuig. Dit is het onderstel zonder dat er een opbouw van het voertuig op bevestigd is. Omdat men het heeft over een rijdbaar onderstel zijn er aan het chassis wel een aantal onderdelen bevestigd. Zo zijn de aandrijflijn en de wielophanging aan het chassis bevestigd. Daarnaast is ook de motor op het chassis bevestigd met uiteraard de brandstoftank die in verbinding staat met de motor. Een compleet chassis kan in beweging worden gebracht. Men heeft het dan ook wel over een “rijdend chassis”. Het chassis biedt het voertuig stevigheid daarom kan het chassis wel als de ruggengraat van het voertuig worden beschouwd.

Chassis en carrosserie
In het beginstadium van de auto-industrie kon men een chassis uitkiezen. Hierdoor werd het merk van de auto bepaald. Vervolgens bouwde de carrosseriebouwer een koetswerk/ carrosserie op het chassis. Tegenwoordig hebben de meeste moderne auto’s een zelfdragend chassis (monocoque) of een ruimtelijke structuur (space frame). Dit houdt in dat er geen sprake is van een apart chassis met daarop een carrosserie.

Bij de constructie van autobussen wordt de oorspronkelijke werkwijze nog steeds toegepast. Vrachtautofabrikanten leveren meestal een chassis aan een bedrijf dat de bussen bouwt. Over het algemeen worden Vrachtwagens geleverd als een chassis met daarop een cabine. De koper van de vrachtwagen kan dit geheel verder voorzien van een opbouw die geheel naar eigen eisen of wensen is vormgegeven. Deze werkwijze wordt ook wel toegepast bij bepaalde type bestelwagens.

Vormgeving van chassis van vrachtwagens
Bij vrachtwagens wordt het chassis meestal vervaardigd door twee lange balken parallel te plaatsen en aan elkaar te verbinden doormiddel van dwarsverbindingen. De twee lange balken dragen het grootste deel van het gewicht en worden langsliggers genoemd. Door de verschillende dwarsverbindingen tussen de twee langsliggers ontstaat een soort ladderconstructie. Daarom wordt dit type chassis ook wel een  ladderchassis genoemd. Dit chassis wordt gemaakt van stalen U-profielen en H-profielen. Een chassis die van deze stalen profielen is gemaakt is erg sterk maar ook vrij zwaar. De stalen profielen worden aan elkaar verbonden doormiddel van lassen (over het algemeen het MIG/MAG-lasproces). De ladderchassis wordt onder andere toegepast bij vrachtwagens en terreinvoertuigen.

Wat is transmissie en welke verschillende soorten overbrenging zijn er in de techniek?

In veel technieken wordt gebruik gemaakt van vermogens om een bepaalde arbeid te verrichten. Niet alleen in de voertuigentechniek wordt gebruik gemaakt van vermogens ook in de machinebouw en werktuigbouwkunde. Er zijn verschillende technieken die in de praktijk worden toegepast voor het omvormen en overbrengen van vermogens. Het overbrengen van vermogens wordt ook wel transmissie genoemd. Het doel van transmissie is op het juiste moment kracht omzetten in snelheid en snelheid omzetten in kracht.

Binnen de werktuigbouwkunde wordt gebruik gemaakt van aandrijfmotoren. Deze aandrijfmotoren hebben een bepaalde snelheid en een bepaald koppel. De snelheid waarmee werktuigen arbeid verrichten is verschillend. Daarom worden in werktuigen overbrengingssystemen toegepast waarmee de juiste snelheid, de juiste kracht of het juiste koppel kan worden geregeld. Deze overbrengingen worden ook wel transmissies genoemd.

Er zijn verschillende soorten overbrengingen. Deze worden in vier hoofdgroepen gecategoriseerd. Deze vier hoofdgroepen zijn als volgt:

  • mechanische overbrengingen
  • hydraulische overbrengingen
  • pneumatische overbrengingen
  • elektrische overbrengingen

Hieronder is een beschrijving weergegeven van de eigenschappen van deze verschillende overbrengingen.

Mechanische overbrengingen
Mechanische overbrengingen worden in de techniek zeer veel toegepast. Daarnaast zijn mechanische overbrengingen ook de oudste overbrengingen in de techniek. Door de jaren heen zijn verschillende mechanische systemen ontwikkelt waarmee krachten kunnen worden overgebracht. Onder de mechanische overbrengen vallen de volgende transmissies:

Tandwieloverbrenging: deze overbrengingen bestaan uit minimaal twee tandwielen die minimaal zes tanden bevatten die in elkaar draaien. Deze draaien in tegengestelde richting. Wanneer men wil dat het gedreven tandwiel draait in de zelfde richting als het drijvende wiel dan zal men tussen beide tandwielen een extra tandwiel moeten plaatsen. Bij tandwieloverbrenging wordt meestal gebruik gemaakt van tandwielen met een verschillende diameter. Een klein tandwiel dat een groot tandwiel in beweging brengt zorgt voor een vertraging en voor een krachttoename. Een groot tandwiel dat een klein tandwieltje in beweging brengt zorgt voor een versnelling. In het laatste geval neemt de kracht echter wel af.

Wormwieloverbrenging: deze overbrenging bestaat wormwielen. Deze wielen zijn spiraalvormige tandwielen die doormiddel van aandrijving langzaam gaan draaien. Wormwielen hebben dan een hoog koppel. Als een wormwiel echter wordt aangedreven blokkeert het systeem en kan er geen overbrenging plaatsvinden.

Riemoverbrenging: bij deze overbrenging wordt gebruik gemaakt van een riem. Deze loopt over twee evenwijdige assen. Op deze assen zijn zogenoemde riemschijven gemonteerd. De riem loopt over deze schijven. De riem die voor riemoverbrengingen wordt gebruikt bevat geen einde. De diameter die wordt gebruikt voor de riemschijven van een riemoverbrengingen kan verschillen. Door verschillende diameters toe te passen kunnen versnellingen of vertragingen worden gerealiseerd. Wanneer de diameters gelijk zijn van de riemschijven draaien beide riemen met ongeveer met dezelfde snelheid, wanneer er nauwelijks slip optreed. Een voordeel van riemoverbrenging is dat men doormiddel van een riem een behoorlijke afstand kan overbruggen tussen de riemschijven. Een nadeel van een riemoverbrenging is dat de riem ook kan slippen over de riemschrijven. Daardoor gaat de gedreven riemschijf langzamer draaien dan de drijvende riemschijf. Door gebruikt te maken van vertande riemen en vertande riemschrijven  kan dit nadeel worden voorkomen.

Kettingoverbrenging: deze overbrenging combineert de eigenschappen van tandwieloverbrengingen en riemoverbrengingen. Een kettingoverbrenging kan net als een riemoverbrenging over een langere afstand beweging overbrengen. Dit is bij een tandwieloverbrenging bijvoorbeeld niet goed mogelijk omdat men daarbij gebonden is aan de diameters van de tandwielen. Een ketting kan over een langere afstand worden aangebracht om tandwielen met elkaar te verbinden. De vorm van de tandwielen zijn bij een kettingoverbrenging anders dan de vorm van de tandwielen die worden gebruikt bij een tandwieloverbrenging. De assen van de tandwielen moeten evenwijdig lopen omdat de ketting anders niet goed aangebracht kan worden en daarnaast zorgt een ketting die scheef is aangebracht voor meer wrijving en slijtage. Kettingen moeten goed onderhouden worden. Ze moeten regelmatig moet het juiste smeermiddel worden gesmeerd om metallisch contact zoveel mogelijk te beperken. In tegenstelling tot riemoverbrengingen zorgen kettingoverbrengingen voor meer lawaai.

Cardanoverbrenging: deze overbrenging wordt gebruikt om een beweging over een grote afstand te realiseren tussen twee assen die elkaar snijden in het verlengde. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een kruiskoppeling. Deze kruiskoppeling is verbonden aan een zogenoemde cardanas. Deze overbrenging is vernoemd naar de Italiaan Girolamo Cardano. Door de cardanoverbrenging kan niet een versnelling worden gerealiseerd. Beide assen draaien met dezelfde snelheid. Cardanassen worden onder andere in auto´s gebruikt. Het vormt de koppeling van de versnellingsbak met het differentieel.

Hydraulische overbrenging
Hydraulische overbrengingen worden gebruikt voor het overbrengen van grote vermogens en krachten. Hiervoor worden hydraulische circuits aangelegd in machines, voertuigen en werktuigen. Hydraulische systemen vallen onder hydrauliek. Deze techniek draait om vloeistofdruk. De meest gebruikte vloeistof in hydrauliek is hydrauliekolie. Deze olie wordt doormiddel van een pomp op druk gebracht. Door deze pomp wordt mechanische  energie omgezet in hydraulische energie. Deze hydraulische energie is in feite hydraulische druk en kan weer worden omgezet in mechanische energie. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van een translerende of roterende motor. Hydraulische overbrenging wordt onder andere veel toegepast in kraanaandrijvingen en graafmachines.

Pneumatische overbrenging
Een pneumatische overbrenging lijkt veel op een hydraulische overbrengingen. Het belangrijkste verschil is dat hydrauliek gebruik maakt van oliedruk en pneumatiek gebruik maakt dan luchtdruk. Hiervoor wordt lucht gebruikt die een bepaalde druk heeft, dit wordt ook wel perslucht genoemd. Een compressor wordt gebruikt om lucht te comprimeren. Er zijn verschillende soorten compressors die in de techniek worden gebruikt, zo zijn er bijvoorbeeld schroefcompressors en zuigercompressors. Compressors zorgen voor luchtdruk. Om continuïteit in luchtdruk te garanderen wordt gebruik gemaakt van ketels waarin de lucht wordt opgeslagen. Doormiddel van pneumatische druk kunnen krachten worden overgebracht en kan machine arbeid verrichten.

Elektrische overbrenging
Een elektrische overbrenging kan worden gebruikt om grote vermogens over te brengen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een elektrische kring. Hiervoor moet elektriciteit worden opgewekt. Een motor kan voor het opwekken van elektriciteit doormiddel van verbranding van een brandstof, zoals diesel of benzine, een generator aandrijven. Dit systeem wordt ook wel een aggregaat genoemd en dient er voor om doormiddel van een brandstofmotor elektrische energie op te wekken. Deze elektrische energie vormt een energiebron voor een elektromotor. De elektromotor hoeft echter niet naast de generator te staan. Doormiddel van elektriciteitskabels kan de elektrische energie over de gewenste afstand worden overgebracht. Hierbij moet rekening worden gehouden met de weerstand die de elektriciteitskabel bied en de weerstand van de elektromotor. Wanneer het geboden vermogen is afgestemd op het benodigde vermogen kan een elektromotor effectief arbeid verrichten.

Men spreekt van een dieselelektrische aandrijving wanneer een generator wordt aangedreven door een dieselmotor. De generator levert vervolgens stroom voor één over meerdere elektromotoren. Dit is een vorm van indirecte overbrenging. Dieselelektrische aandrijving wordt onder andere gebruikt in treinen en in bepaalde dieselauto´s. Wanneer men deze aandrijftechniek gebruikt in schepen en andere vaartuigen noemt men dit dieselelektrische voortstuwing.

Wat is hydrauliek en waarvoor wordt het gebruikt?

Hydrauliek is een aandrijftechniek en wordt veelvuldig gebruikt in de werktuigbouwkunde. Hydrauliek is een systeem waarmee doormiddel van vloeistoffen (oliedruk) bewegingen en krachten worden overgebracht. Bij hydrauliek wordt gebruik gemaakt van hydraulische vloeistoffen, dit is meestal hydrauliek olie. Er zijn verschillende systemen in de techniek die gebruik maken van hydrauliek. Zo wordt hydrauliek toegepast in kranen en remsystemen. Daarnaast zijn er hydraulische kleppen aanwezig in bijvoorbeeld brandstofmotoren. Ook kantbanken en zetbanken kunnen doormiddel van hydrauliek in beweging worden gebracht. Daarnaast zijn diverse gereedschappen die hydraulische worden aangedreven zoals hydraulische momentsleutels.

Onderdelen van een hydraulisch systeem
Een hydraulisch systeem bestaat uit een aantal onderdelen. De onderdelen van een hydraulisch systeem zijn noodzakelijk om het systeem effectief te laten werken. Wanneer één of meerdere onderdelen niet werken functioneert het hele hydraulische circuit niet. Deze onderdelen van een hydraulisch systeem zijn de volgende:

  • Een hydrauliek pomp/ verdringerpomp
  • Transportleidingen van metaal of rubber
  • Ventielen
  • Hydraulische cilinders. Worden onderverdeeld in enkelwerkende en dubbelwerkende. Enkel werkende hydraulische cilinders worden alleen uitgeschoven en zakken door het weg laten zakken van de oliedruk door een regelventiel terug door hun eigen gewicht. Dubbelwerkende hydraulische cilinders schuiven in en uit doormiddel van hydraulische druk. Een graafkraan werkt met dubbelwerkende hydrauliek en een garagekrik werkt met een enkelwerkende hydraulische cilinder
  • Hydraulische vloeistof
  • Reservoir voor de olie
  • Hydrauliekmotor

De onderdelen van een hydraulisch systeem zorgen er voor dat een hydraulisch circuit werkt. De werking van een hydraulisch circuit wordt hieronder uitgelegd.

Hoe werkt hydrauliek?
Een hydraulisch systeem bestaat uit leidingen door deze leidingen stroomt vloeistof. Dit is meestal olie. Deze olie wordt op druk gebracht doormiddel van een hydrauliekpomp of bijvoorbeeld met de hand in het geval van een garagekrik. Een pomp wordt bijvoorbeeld elektrisch of doormiddel van een verbrandingsmotor aangedreven. Wanneer de olie op druk is gebracht zorgt de oliedruk er voor dat hydraulische cilinder(s) in beweging worden gebracht. Hierdoor kunnen ze arbeid verrichten. Wanneer de arbeid is verricht wordt de hydraulische druk in dubbelwerkende cilinders doormiddel van hydrauliekventielen omgezet in een tegengestelde richting. Daardoor wordt de hydraulische cilinder weer ingeschoven tot de basispositie. Het teveel aan hydraulische olie dat uit de dubbelwerkende hydraulische cilinder komt wordt getransporteerd naar een reservoir. Wanneer er weer arbeid verricht moet worden begint het proces opnieuw en wordt weer olie in de hydraulische cilinder gepompt. Een belangrijk onderdeel wat noodzakelijk is voor het opbouwen van hydraulische druk is een hydrauliekpomp. Hieronder wordt uitgelegd welke verschillende pompen gebruikt kunnen worden voor het opbouwen van hydraulische druk.

Hydrauliekpompen
Er zijn verschillende pompen die voor het genereren van hydraulische druk kunnen worden gebruikt.  De pompen die voor hydrauliek worden gebruikt zijn verdringerpompen. Er zijn verschillende verdringerpompen die geschikt kunnen zijn voor een toepassing in een hydraulisch circuit. Zo zijn er bijvoorbeeld plunjerpompen (axiale en radiale), schroefpompen en tandwielpompen.

Voordelen en nadelen van hydrauliek
Hydraulische circuits worden binnen de werktuigbouwkunde veel toegepast. Een hydraulisch circuit heeft belangrijke voordelen. Zo hebben hydraulische installaties een veel hogere energiedichtheid van machines die elektrisch worden aangedreven. De machines die hydraulisch worden aangedreven hoeven niet heel groot te zijn om een behoorlijk vermogen te leveren. De motoren die aan een hydraulieksysteem verbonden zijn kunnen op verschillende afstanden en posities worden geplaatst ten opzichte van de pompen. Daarnaast kan de machine indien nodig ook onbelast aanlopen.

Er zijn ook nadelen verbonden aan het gebruik van een hydraulisch circuit ten opzichte van een elektrische aandrijving. Zo zijn hydraulische circuits vaak luidruchtiger dan een elektrische aandrijving. Daarnaast is het rendement van hydraulische circuits ten opzichte van elektrische aandrijvingen vaak lager. Ook de mogelijkheid dat hydraulische slangen en koppelingen lek raken is aanwezig. Hierdoor valt de druk geheel of gedeeltelijk weg. Door het wegvallen van de druk werkt he hydraulische circuit niet meer optimaal.