Doeners is een woord dat aan populariteit wint. Het woord doeners tref je op praktijkgerichte scholen en steeds vaker in vacatures. Er lijkt veel aandacht voor doeners toch valt dat in de praktijk wel mee. Mensen met een praktijkgerichte werkhouding zijn volgens de reclames in de media heel populair op de arbeidsmarkt. Wat men hierbij echter vaak vergeet is dat veel doeners vaak niet weten hoe ze moeten solliciteren als daarvoor een computer of basis ICT kennis is vereist. Veel doeners beschikken bovendien niet over uitgebreide diploma’s en andere getuigschriften. Dat zorgt er voor dat ze in sommige sollicitatieprogramma’s niet veel verder komen.
Voor doeners zou meer aandacht moeten komen in 2025. Niet alleen op grote borden en op reclame uitingen in scholen. We moeten als maatschappij meer aandacht hebben voor de manieren waarop doeners aan een baan zouden kunnen komen. Bijvoorbeeld door doeners een dag mee te laten draaien bij een bedrijf of door doeners veel meer ruimte te geven om naast theorie ook de praktijk toe te passen in toonaangevende projecten waarbij hun vakvaardigheden worden getoetst. Doeners zijn vaak geen praters dus sollicitatieprocedures met veel gesprekken en dergelijke zijn voor hen niet geschikt.
Als men werkelijk aandacht heeft voor doeners dan moet men rekening houden met de wensen van deze doelgroep. Een praktische benadering van sollicitatieprocessen is dan beter. Meer gericht op het tonen van je vakvaardigheden dan het schrijven en spreken over je vaardigheden. Verbale vaardigheden en schrijfvaardigheden zijn in veel doeberoepen van ondergeschikt belang. Bovendien hebben veel doeners vooral aandacht voor het maken van dingen of het aanleggen van installaties. Dat zou, afhankelijk van de functie, een belangrijk onderdeel kunnen vormen van de sollicitatieprocedure.