Wat is een eenpolige spanningzoeker?

Een spanningzoeker is gereedschap waarmee men kan meten of ergens elektrische spanning op staat. Elektromonteurs en installateurs gebruiken vaak een spanningszoeker om te meten of er bijvoorbeeld spanning staat op contactpolen voordat ze daadwerkelijk hun werkzaamheden gaan verrichten. Men moet namelijk spanningsvrij werken om te voorkomen dat men onder elektrische spanning komt te staan tijdens werkzaamheden.

Het onder spanning komen te staan van een persoon wordt ook wel een elektrische schok genoemd en is zeer gevaarlijk voor de gezondheid. Men kan zelfs overlijden ten gevolge van een elektrische schok. Daarom moet men van te voren goed meten of ergens elektrische spanning op staat. Men kan hiervoor een eenpolige spanningszoeker of een tweepolige spanningzoeker (ook wel duspal genoemd) gebruiken. In onderstaande tekst is de werking van een eenpolige spanningzoeker beschreven.

Eenpolige spanningszoeker
Een eenpolige spanningszoeker is de meest eenvoudige en goedkope spanningzoeker die een elektromonteur kan gebruiken. Deze spanningzoeker bestaat uit één pen die in een contactpool kan worden gestoken om te meten of deze onder elektrische spanning staat of niet. Een bekend voorbeeld van de eenpolige spanningszoeker is de fittingschroevendraaier met neonlampje. Dit zijn kleine doorzichtige schroevendraaiertjes die aan het uiteinde een platte schroefkop hebben.

Vanaf deze platte schroefkop is de schroevendraaier geheel geïsoleerd. Deze isolatie voorkomt dat de gebruiker van de spanningszoeker onder elektrische spanning komt te staan tijdens het verrichten van metingen met de spanningszoeker. Het is belangrijk dat deze isolatie niet beschadigd wordt. In de spanningzoeker zit een klein neonlampje dat oplicht als de spanningszoeker een spanning voerend deel van de elektrische installatie raakt met het metalen uiteinde (platte schroevendraaierkop).

Hoe wordt een eenpolige spanningszoeker gebruikt?
Een eenpolige spanningszoeker wordt gebruikt voor het meten van de aanwezigheid van een wisselspanning tussen de 110 V en 240 V. Over het algemeen wordt de eenpolige spanningszoeker gebruikt als fasetester als men werkzaamheden gaat verrichten aan lichtnetinstallaties in bijvoorbeeld woningen of utiliteit.

De eenpolige spanningszoeker wordt met de punt in contact gebracht met een deel van een elektrische installatie. Men moet daarbij de vinger op het uiteinde van het kunststof heft houden. Als het gedeelte dat geraakt wordt met de spanningszoeker ook daadwerkelijk spanning voert dan zal het neonlampje in de spanningszoeker gaan branden. Het  neonlampje gaat branden door de elektrische spanning. Er is echter ook een hoogohmige weerstand aanwezig in de spanningszoeker die zorgt er voor dat het lampje door de elektrische spanning niet kapot brand.

Belangrijke informatie over spanningszoeker
Het branden van het lampje van de spanningzoeker geeft aan dat er spanning staat op het onderdeel van de elektrische installatie. De exacte hoogte van de spanning wordt door de eenpolige spanningsmeter niet aangegeven. Het lampje gaat over het algemeen branden als er een spanning wordt gemeten van 110 Volt tot 240 Volt.

Als het neonlampje niet brand is dat niet een garantie dat een geleider spanningsloos is. Er zijn namelijk een aantal factoren die van invloed zijn op de werking en het aflezen van de spanningszoeker. Allereerst kan de elektromonteur de spanningzoeker niet goed hanteren waardoor het lampje niet gaat branden. Hij of zij kan de spanningzoeker niet stevig genoeg tegen de geleider aanhouden waardoor de spanningzoeker de spanning niet goed kan meten.

Ook kan de geleider of de spanningszoeker bevuild zijn wat het meten en aflezen bemoeilijkt. Het lampje kan bovendien kapot zijn of er is een te grote overgangsweerstand tussen de vinger en contactplaatje waardoor het licht van het lampje te zwak is. Om er zo zeker mogelijk van te zijn dat de spanningzoeker werkt kan men de spanningszoeker het beste van te voren testen door de spanningzoeker in een contactpool te steken van een wandcontactdoos waar spanning op staat.

Professioneel gebruik eenpolige spanningzoeker is niet toegestaan
Een eenpolige spanningszoeker kan wel door elektromonteurs worden gebruikt maar ze zijn niet toegestaan voor professioneel gebruik. Om de hierboven genoemde redenen wordt een eenpolige spanningszoeker onvoldoende betrouwbaar geacht. De Nederlandse norm voor veilige bedrijfsvoering van werkzaamheden aan elektrische installaties is de NEN 3140. Hierin staan richtlijnen voor het veilig werken aan elektrische installaties. In de NEN 3140 is vastgelegd dat men voor het aantonen van spanningafwezigheid een tweepolige meting dient te doen. Hiervoor maakt men gebruik van een tweepolige spanningzoeker zoals een duspal. Een duspal is een merk van een tweepolige spanningzoeker.

Wat is een contactloze spanningszoeker?

Voor het meten van elektrische spanning gebruikt men over het algemeen een enkelpolige of tweepolige spanningszoeker zoals een duspal. Een enkelpolige spanningszoeker mag niet professioneel worden gebruikt omdat deze minder betrouwbaar is dan een tweepolige spanningzoeker. Dit is vastgelegd in de NEN 3140. Zowel een enkelpolige spanningszoeker als een tweepolige spanningszoeker worden gebruikt om metingen te verrichten aan onderdelen van elektrische installaties. Daarbij moet echter wel contact worden gemaakt met de geleiders van de installatie. Er zijn echter ook spanningszoekers waarbij geen direct contact gemaakt hoeft te worden met de installatie of onderdelen daarvan. Deze spanningszoekers worden ook wel contactloze spanningzoekers genoemd.

Hoe werkt een contactloze spanningzoeker?
Een contactloze spanningzoeker bevat een sensor waarmee een  elektrische veldsterkte om een spanningvoerende geleider wordt gedetecteerd. Contactloze spanningszoekers zijn alleen geschikt voor het opsporen van een wisselspanning. Er zijn verschillende soorten contacloze spanningzoekers en het meetbereik van deze meetinstrumenten kan verschillen. Over het algemeen kan men deze spanningzoekers gebruiken om een spanning te meten van 100 tot 1000 volt.

Een contactloze spanningzoeker hoeft geen daadwerkelijk contact te maken met een blanke geleider. In plaats daarvan kan men met de contactloze spanningzoeker elektrische spanning meten door de spanningszoeker in de buurt van een contactdoos, stroomdraad of contactstrip te houden. Het is zelfs mogelijk om met een contactloze spanningszoeker elektrische spanning te meten die stroomt door een geïsoleerde draad. Men kan hierdoor vaak eenvoudig onderbrekingen van elektrische spanning opsporen in kabels.

Hoe kan men een contactloze spanningzoeker aflezen?
Een contactloze spanningzoeker bevat een led. Deze led gaat branden als de sensor elektrische spanning meet. Daarnaast is er ook vaak een akoestische signalering met een pieptoon. In tegenstelling tot een eenpolige spanningszoeker bevat een contactloze spanningszoeker elektronica. Daarvoor is voedingsspanning nodig die wordt geleverd door twee potloodbatterijen (AAA).

Wat is een buigveer en waar wordt een buigveer voor gebruikt?

Een buigveer is een gereedschap dat wordt gebruikt voor het maken van bochten in kunststofbuis. Daarnaast wordt een buigveer ook gebruikt voor buizen van zacht koper. Door een buigveer te gebruiken voorkomt men dat men een knik krijgt in de buis tijdens het buigen. Daarom wordt de buigveer in de buis geplaatst voordat men gaat buigen. Het is belangrijk dat men de juiste buigveer hanteert voor de buizen als men deze wil buigen. Buigveren zijn er in verschillende diameters. Men schuift de buigveer in een buis of trekt de buis over de buigveer heen.

Hoe ziet een buigveer er uit?
Een buigveer is gemaakt van staal. Het is een dunne spiraalvormig geheel dat in verschillende bochten bewogen kan worden. De windingen van deze spiraalveer zitten zeer dicht tegen elkaar aan. Daardoor ontstaat er zo weinig mogelijk ruimte als men de spiraalveer buigt. Naast verschillende diameters zijn buigveren ook verkrijgbaar in verschillende lengtes. Buigveren zijn beschikbaar voor alle gangbare maten voor buizen.

Binnenbuigveren en buitenbuigveren
Meestal denkt men aan een buigveer die men in een buis moet aanbrengen. Dit zijn de zogenoemde binnenbuigveren. Er zijn echter ook buitenbuigveren. Deze buigveren schuit men niet in de buis, in plaats daarvan schuift men de buitenbuigveer over de buis heen.

Waarvoor gebruikt men een buigveer?
Buigveren worden veel gebruikt door installatiemonteurs. Zij buigen bijvoorbeeld pvc-installatiebuis ten behoeve van elektrische installaties. Deze buizen mogen tijdens het buigen niet knikken omdat men dan de elektrische bedrading niet door de buis heen kan trekken. In de installatietechniek maakt men voornamelijk gebruik van binnenbuigveren van 5/8 en 3/4 inch (16 en 19 mm). De lengte van de buigveren in de installatietechniek is ongeveer 1 meter. Over het algemeen hebben de buigveren aan beide uiteinden van de veer een oog. Aan dit oog kan men indien nodig een touw of installatiedraad bevestigen. Hierdoor kan men ook in lange buizen een buigveer in de juiste positie trekken.

Wat is een haspel en waar wordt een haspel voor gebruikt?

Een haspel is een eenvoudig apparaat waarop men een snoer of slang kan oprollen en makkelijk kan vervoeren. In vrijwel elke garage staat een haspel. Verder hebben veel technische bedrijven meerdere haspels die worden gebruikt door techneuten en bouwpersoneel. Een haspel is namelijk heel erg handig. Men moet bij een haspel echter wel het gebruik goed voor ogen hebben en bovendien de veiligheid. In dit artikel is hierover informatie weergegeven.

Haspels voor elektrische kabels
Er zijn verschillende haspels. Zo zijn er haspels voor elektrische kabels. Deze haspels bevatten één of meerdere stopcontacten op de as. Deze haspels kunnen als een verlengsnoer dienen waardoor men ook apparaten elektrische voeding kan geven buiten de woning. Hierbij kan men bijvoorbeeld denken aan elektrische grasmaaiers die doormiddel van de kabel op een haspel aangesloten kunnen worden op het netstroom.

Haspel voor waterslangen
Er zijn echter ook haspels die worden gebruikt voor slangen. Hierbij kan men denken aan haspels voor tuinslangen en brandslangen. Deze haspels worden aangesloten aan een waterkraan doormiddel van een koppeling. Aan de andere zijde van de slang op de haspel zit meestal een spuitstuk of sproeier. Een haspel met een tuinslang zorgt er voor dat men water eenvoudig over een langere afstand kan transporteren bijvoorbeeld in een tuin. Zo kan men ook ver bij de waterkraan weg voldoende water spuiten op bijvoorbeeld planten.

Voordelen van een haspel
Een haspel heeft echter nog meer voordelen. De kabels en slangen kunnen eenvoudig op een haspel worden gedraaid meestal doormiddel van een kleine hendel. Ook het afrollen gaat eenvoudig. Men kan de kabel of de slang gewoon van de haspel af halen zonder dat men deze hoeft rond te draaien. De haspel draait namelijk om een as en al men aan een kabel of slang trekt draait deze as automatisch mee.

Belangrijke veiligheidsaspecten voor haspels
Het is wel belangrijk dat men er voor zorgt dat er niets is aangesloten aan de haspel als men deze opdraait of afdraait. De draden en slangen kunnen namelijk gaan torderen en knikken als de as ronddraait en er iets aan de as is aangesloten. De elektrische snoeren die bijvoorbeeld in de stopcontacten van de as zijn bevestigd gaan met de as meedraaien en dat is slecht voor de bekabeling en veiligheid.

Bovendien moet men een elektrisch verlengsnoer helemaal van de haspel afrollen indien men deze aansluit op bijvoorbeeld het lichtnet of een andere bron van elektrische voeding. Als men dit niet doet wordt bij een zware belasting te veel warmte gerecreëerd door de weerstand in de kabels tegen de elektronenstroom. Deze warmte kan er voor zorgen dat de kunststof isolatie rondom de koperen draden gaat smelten. Dit zorgt voor grote veiligheidsrisico’s. Als een kabel ‘bloot’ komt te liggen riskeert men een elektrische schok als men de kabel op het ‘ontblote’ deel aanraakt. Daarnaast kunnen de fase en de nul tegen elkaar aankomen zodat kortsluiting ontstaat.

Periodiek keuren van haspels
Het is belangrijk dat men over veilig gereedschap beschikt. Vooral technische bedrijven worden door de arbeidsinspectie veelvuldig gecontroleerd of men zich wel aan de veiligheidsvoorschriften houdt. De overheid hoopt echter dat bedrijven zelf de veiligheid hoog in acht nemen. Veel bedrijven in de bouw en andere technische segmenten zijn zich daarvan bewust. Zij laten hun elektrische gereedschappen keuren conform de NEN 3140, keuring elektrische arbeidsmiddelen. Ook een haspel dient gekeurd te worden conform de NEN 3140. Deze keuring dient minimaal 1 keer per jaar plaats te vinden.

Tijdens de keuring van haspels let men zeer nauwkeurig op de kwaliteit van de elektrische bekabeling en de stekkers die daar aan bevestigd zijn. Er mag geen kabelbreuk zijn opgetreden of andere beschadigingen. Als dat wel het geval is wordt de haspel afgekeurd en mag deze niet meer gebruikt worden. De keuring moet gedaan worden door iemand die keurmeester is in elektrische gereedschappen conform de NEN3140. Als men tijdens het gebruik van een haspel echter zelf beschadigingen opmerkt dient men de haspel niet meer te gebruiken en ter controle af te geven aan iemand die keurmeester elektrische gereedschappen NEN3140 is. De veiligheid staat voorop.

Wat is een burijn of graveersteker?

Een burijn is een stuk handgereedschap waarmee men doormiddel van een stekende beweging kan graveren. Om die reden wordt een burijn ook wel een graveersteker genoemd. Een burijn wordt zowel in de metaaltechniek gebruikt als in de houtbewerking.

Burijn in de metaaltechniek
Een burijn wordt in de metaaltechniek gebruikt voor het aanbrengen van graveringen. Een burijn die voor graveringen wordt gebruikt lijkt op een naald. Een graveur is iemand die een gravering aanbrengt in bijvoorbeeld koper. Hij of zij duwt de burijn voorzichtig in het metaal en steekt vervolgens kleine spaantjes van het materiaal weg. Zo kunnen dunne ondiepe gleuven worden gemaakt. De producten die een graveur met een burijn maakt zijn bijvoorbeeld kopergravures en droge naald-etsen. Dit zijn sierobjecten. Tegenwoordig wordt er vooral veel machinaal gegraveerd,

Burijn in de houtbewerking
Als men het heeft over een Burijn in de houtbewerking dan bedoelt men een beitel met een V-vormige punt. Bij een burijn zit aan het uiteinde een V-vormige punt, de hoek van de punt lijkt op een vouw. Dit is het geslepen deel van het snijvlak en bevindt zich aan de buitenkant. Een burijn met een V-vorm wordt ook wel een guts genoemd. deze wordt door een houtsnijder gebruikt voor het snijden van houtsnedes en houtgravures . Er zijn verschillende soorten burijnen. Het verschil zit in het formaat en de snijhoek er zijn bijvoorbeeld snijhoeken van 45°, 60° en 90°. Ook het lemmet (metalen deel met snijkant) kan een gebogen of rechte vorm hebben.

Wat is een schroefmaat of micrometer?

Een schroefmaat of een micrometer is een meetgereedschap waarmee men een klein object met grote nauwkeurigheid kan opmeten. Het meetinstrument kan worden gebruikt om maten en afwijkingen in maten weer te geven tot op 0,01 mm, 0,005 mm of tot op 1 µm nauwkeurig. De micrometer is door Jean Laurent Palmer in 1848 uitgevonden in Paris. Daardoor wordt dit meetinstrument soms ook wel een palmer genoemd.

Micrometer
De naam ‘micrometer’ is niet afgeleid van de schaalverdeling zoals men soms denkt. In plaats daarvan heeft de naam ‘micrometer’ betrekking op het micrometrische schroefdraad van de spindel die wordt gebruikt voor bepalen van de maat.

Toepassing micrometer
Micrometers worden bij bedrijven waarbij de maatvoering erg belangrijk is. In de praktijk worden micrometers gebruikt in de metaalbewerking als men onder zeer nauwkeurige toleranties moet werken. Een tolerantie is een aanduiding van twee maten waarbinnen de maat van een bepaald werkstuk of onderdeel moet vallen om goedgekeurd te worden. In machinefabrieken kunnen onderdelen met behulp van conventionele en CNC aangestuurde machines zeer nauwkeurig worden gedraaid en gefreesd. Met een micrometer kan men vervolgens controleren of het object/ werkstuk daadwerkelijk de gewenste diameter/ afmeting heeft.

Verschillende soorten micrometers
Er zijn verschillende soorten micrometers die in de praktijk kunnen worden gebruikt:

  • Driepuntsbinnenmicrometers worden gebruikt voor het meten van boringen
  • Buitenmicrometers worden gebruikt voor het meten van buitenmaten
  • Schroefdraadmicrometers worden gebruikt voor het opmeten van schroefdraad.
  • De speermicrometer en modulemicrometer worden gebruikt voor het opmeten van tandwielen
  • De dieptemicrometer wordt gebruikt voor het bepalen van de diepte van een object.

Verder zijn er micrometers met een analoge maataanduiding. Deze bevatten een nonius. Ook bestaan er micrometers met een digitale aflezing.  Deze laatste variant kan nauwkeuriger worden afgelezen waardoor fouten in het meetproces kunnen worden geminimaliseerd.

Vormgeving van een micrometer
Een micrometer bestaat uit een beugel met een vast meetvlak. Daarnaast is er een verstelbare meetstift aanwezig met het andere meetvlak. De verstelbare meetstift kan men in beweging brengen door aan de verstelbare afleestrommel te draaien. Hierdoor worden de meetvlakken naar elkaar toe of van elkaar af bewogen. Dit gaat over een zeer fijn schroefmechanisme.

Men brengt de meetstiften zo dicht mogelijk naar het object dat gemeten moet worden. Als de meetbekken het object bijna raken moet men zeer voorzichtig te werk gaan. Men draait dan aan de gevoelsknop. Dit is het onderste draaiknopje aan het handvat van de micrometer.

Zodra de gevoelsknop begint te slippen of te ratelen heeft men met voldoende druk de maat gemeten. Vervolgens kan de maat afgelezen worden. Het gevoelsknopje zorgt er voor dat iedereen met de juiste druk of kracht meet.

Wat is een schuifmaat en waar wordt een schuifmaat voor gebruikt?

Een schuifmaat is een meetinstrument. Dit meetinstrument wordt gebruikt voor het meten van verschillende maten. Men kan een schuifmaat gebruiken voor het meten van:

  • Buitenmaten
  • Binnenmaten
  • Dieptematen

Een schuifmaat wordt ook wel een schuifpasser genoemd. Met dit meetgereedschap kan men nauwkeuriger meten dan wanneer men een duimstok, rolmaat of liniaal gebruikt. er zijn verschillende schuifmaten maar de gebruikelijke schuifmaten kan men gebruiken tot een meetnauwkeurigheid van 1/10 of 1/20 mm.

Hoe ziet een schuifmaat er uit?
Schuifmaten bestaan uit een vast meetdeel, dit is een meetlat die verdeeld is in centimeters en millimeters. Vaak is een schuifmaat ook verdeeld in inch. Aan het uiteinde van de schuifmaat zijn twee meetbekken geplaatst.

Het beweegbare deel bestaat uit een schuif met daarop een nonius (secundaire meetschaal) met twee meetbekken. Het schuifbare kan men langs het vaste meetdeel schuiven. Deze schuif bevat een meetpen. Daarnaast heeft de schuif een klemlip waarmee men de schuif na het indrukken kan verplaatsen langs het vaste meetdeel. Door de klemlip los te laten slaat de schuif vast aan het meetdeel waardoor men de maataanduiding vast kan zetten. Het is ook mogelijk om de schuif vast te zetten met een kartelschroefje.

Nulstand van de schuifmaat
Als men de schuifmaat in gesloten toestand neer legt dan zijn de meetbekken van de liniaal en de schuif tegen elkaar. De meetkanten zijn over het algemeen schuingeslepen. De bovenkant van de bek is meestal recht uitgevoerd. In een gesloten toestand behoren de nonius en de nullijn van de liniaal precies in elkaars verlengde te liggen. Als dat het geval is heeft men de schuifmaat in een nulstand. Als men de schuif beweegt gaat de schuifmaat uit de nulstand. De meetbekken van de binnen en buitenmaten gaan dan open. Op het uiteinde komt dan een meetpen tevoorschijn. Deze meetpen wordt gebruikt om dieptematen te meten.

Hoe kan men een schuitmaat aflezen?
Een schuifmaat is nauwkeuriger dan een meetlat. Het aflezen van een schuifmaat is niet moeilijk als men weet waar men de juiste maat kan vinden. Het lange onbeweegbare deel geeft de maat van een object aan in millimeters. Op het schuifbare deel staat de nonius. Als de nullijn van nonius samenvalt met een millimeterstreepje op het vaste deel kan men de maat in hele millimeters aangeven.

Het is echter ook mogelijk dat de nullijn op de nonius niet samenvalt met een streepje op de op het vaste deel. In dat geval leest men eerst op het vaste deel (de liniaal) de maat af op een hele millimeter. Vervolgens leest men het direct links boven de nullijn van de nonius het streepje af. Daarna dient men te kijken welk deelstreepje van de liniaal precies samenvalt met het deelstreepje op de nonius. Tot slot telt men op de nonius het aantal deeltjes op tussen de nullijn en het gelijkstaande streepje. Dit aantal wordt vermenigvuldigd met 0,1 mm als men gebruik maakt van een schuifmaat met een nauwkeurigheid van 1/20 mm met 0,05 mm. De uitkomst hiervan telt men op bovenop het aantal hele millimeters dat men heeft afgelezen op de liniaal van het vaste deel.

Verschillende schuifmaten
De hiervoor genoemde werkwijze hanteert men bij een gewone schuifmaat. Deze schuifmaat wordt met behulp van een nonius uitgelezen. Er zijn echter ook schuifmaten die worden uitgelezen vanaf een meetklok. Digitale uitlezing is ook mogelijk met een schuifmaat met een elektronisch meetsysteem. Door deze speciale schuifmaten te hanteren wordt de afleesnauwkeurigheid vergroot. Daarnaast wordt bijvoorbeeld de maat duidelijk aangegeven met een digitale schuifmaat waardoor er minder afleesfouten ontstaan. Als men nog nauwkeuriger moet meten gebruikt men een micrometer.

Wat wordt bedoelt met nonius?

De nonius wordt in de meettechniek gebruikt. Het is een secundaire schaal met een afwijkende lengte en afwijkende maatindeling. De nonius kan worden verschoven ten opzichte van een primaire schaal. Een nonius treft men onder andere aan bij schuifmaten, draaibanken, sextanten, waterpastoestellen en hoogtemeters.

De nonius is het gedeelte dat schuift langs de vaste schaalverdeling op het meetinstrument. Men kan bijvoorbeeld de vaste schaal onderverdeeld in millimeters aangeven op een meetinstrument. Hiervoor gebruikt men schaalstreepjes. Tegenover deze vaste schaal kan men op de nonius een kleinere schaal aangeven van 9 millimeter lang. Deze schaal is in 10 even grote delen verdeeld. Men kan door deze extra schaal nog duidelijker de exacte maat bepalen als men de schuifmaat hanteert. Men heeft men een schuifmaat een grote schaal voor de grove maataanduiding en een kleinere schaal voor de exacte maataanduiding.

De noniusschaal is dus een secundaire schaal waardoor men naast de grove schaal een extra nauwkeurige schaal heeft. Men kan bijvoorbeeld met de grove schaal tot hele millimeters nauwkeurig meten terwijl men met de secundaire schaal tot tienden van millimeters nauwkeurig kan meten. De primaire en secundaire schaal vormen gezamenlijk de exacte maat van het gemeten object.

Wat is een hoogtemeter en waar wordt een hoogtemeter voor gebruikt?

Een hoogtemeter is een gereedschap dat wordt gebruikt voor het aftekenen in de metaaltechniek. Doormiddel van een hoogtemeter kan men kraslijnen op een werkstuk aanbrengen. Een hoogtemeter is een combinatie van een krasblok en een standmaat. Als men een hoogtemeter goed wil gebruiken dient men er voor te zorgen dat de voet van de hoogtemeter op een zo vlak mogelijke plaat staat. Om die reden wordt een hoogtemeter vaak op een vlakplaat geplaatst.

Waarvoor wordt een hoogtemeter gebruikt?
Een vlakplaat is als het goed is perfect vlak en perfect horizontaal waterpas. Deze plaat is meestal gemaakt van graniet, gietijzer of gietstaal. Hierop zet men de hoogtemeter neer. Een hoogtemeter is een soort schuifmaat. Langs 1 stang of 2 stangen kan men een meetpunt van boven naar beneden schuiven. Een hoogtemeter is uitgerust met een nonius. Deze zorgt er voor dat men tot 0,1 mm nauwkeurig kan aftekenen. Deze nonius zorgt er voor dat de hoogtemeter op een schuifmaat lijkt. De hoogtemeter bevat twee stelschroeven. Één stelschroef wordt gebruikt voor de grove instelling van de gewenste maat en de andere stelschroef wordt gebruikt voor de fijner afstelling. Het is ook mogelijk dat de hoogtemeter een digitaal afleesvenster heeft in plaats van een nonius.

Aftekenen
Met een hoogtemeter kan men op een verticaal vlak zeer nauwkeurig de gewenste maat aangeven. Men kan deze maat meten maar ook bepalen. Met een kraspen kan men vervolgens de maat op het verticale vlak aftekenen.

Wat is een vlakplaat en waar wordt een vlakplaat voor gebruikt?

Een vlakplaat is een plaat die perfect vlak is. Deze plaat is als het goed is precies waterpas. Meestal is een vlakplaat gemaakt van graniet of staal. De afmetingen kunnen verschillen, daardoor verschilt de omvang van een vlakplaat in de praktijk ook. De omvang van een vlakplaat is afhankelijk van het doel waarvoor men de vlakplaat wil gebruiken.

Vlaktafel
Een synoniem voor een vlakplaat is een vlaktafel. Het woord vlaktafel wordt meestal gebruikt voor een vlakplaat die op een bepaalde werkhoogte is gebracht met een stevig onderstel.

Waarvoor wordt een vlakplaat gebruikt?
Vlakplaten worden gebruikt voor verschillende metingen. Met kan bijvoorbeeld hoogwaardige digitale meetapparatuur op een vlakplaat plaatsen. Deze apparatuur meet  aan de hand van lasers wat de exacte afmeting is van een bepaald product of werkstuk. De digitale meetopstelling kan een werkstuk tot honderdsten en zelfs duizendsten van millimeters controleren.

Naast het meten van werkstukken kan een vlakplaat ook worden gebruikt voor vergelijkingen en het aftekenen van metaalwerkstukken. Hierbij maakt men bijvoorbeeld gebruik van een krasblok met een kraspen.

Wat is een krasblok en waar wordt een krasblok voor gebruikt?

Een krasblok gebruikt men in de metaaltechniek. Het is een gereedschap dat wordt gebruikt samen met een vlakplaat. Een krasblok wordt tezamen met een vlakplaat en een kraspen gebruikt voor het nauwkeurig aftekenen van hulplijnen op een metalen werkstuk.

Hoe ziet een krasblok er uit?
Een krasblok bestaat uit een zuil die gemonteerd is op een zware voet. De zware voet wordt op een vlakplaat geplaatst. Omdat de voet zwaar is blijft de zuil stabiel en in verticale positie. De zuil is eigenlijk een soort stang waar een verschuifbare houder aan bevestigd is. De verschuifbare houder bevat een kraspen die naar boven en beneden kan worden bewogen langs de zuil.

De kraspen kan men nauwkeurig in stellen door gebruik te maken van de stelschroef die aan de houder bevestigd is. Met behulp van meetgereedschap kan men de kraspen op de juiste positie plaatsen. Over het algemeen gebruikt men daarvoor een zogenoemde standmaat. Een standmaat is een meetlat die bevestigd is aan een steunblokje. Men kan ook een hoogtemeter gebruiken. Hierbij wordt de hoogte-instelling uitgevoerd  doormiddel van een nonius of een digitaal afleesvenster.

Hoe gebruikt men een krasblok?
Een klasblok wordt op een vlakplaat geplaatst. Hierdoor staat de steun of voet van het krasblok waterpas. De zuil staat dan haaks op de vlakplaat. Men kan het krasblok over de vlakplaat langs een werkstuk schuiven. Hierbij dient met de kraspen die in de houder is geplaatst voorzichtig tegen het werkstuk aan te drukken. Door dit te doen ontstaat er een nauwkeurige horizontale lijn op een verticaal werkstukvlak.

Men kan het werkstuk voorzien van sneldrogende aftekeninkt als men de lijnen duidelijker zichtbaar wil maken op het werkstuk. De kraspen krast dan de donkere inkt weg waardoor het lichtere metaal zichtbaar wordt.

Wat is een kraspen en waar wordt een kraspen voor gebruikt?

Een kraspen is een gereedschap dat bestaat uit een dunne stalen pen met een scherpe punt. Een kraspen wordt gebruikt als aftekenmateriaal op metaal. Omdat metaal vrij hard en redelijk krasvast is moet een kraspen van zeer hard metaal zijn gemaakt. Men kan hiervoor Wolfraamcarbide of Widia gebruiken. Dit is een goedkoop materiaal met een grote hardheid. Een kraspen bevat daarom een geharde of hardmetalen punt. Deze punt is geslepen onder een hoek van 30°. Een kraspen heeft meestal een rechte punt maar er zijn ook kraspennen met een gebogen punt. Verder bestaan er kraspennen waarvan de krasstiften verwisseld kunnen worden.

Waarvoor wordt een kraspen gebruikt?
Kraspennen worden gebruikt voor het aftekenen op metaal. Een potlood of pen is hiervoor niet geschikt. Metaal neemt geen inkt op en de stift van een potlood laat nauwelijks een zichtbare lijn achter op het metaal. Daarom moet men wel gaan krassen om een duidelijke lijn aan te brengen op metaal.

Aftekenen
Het aftekenen met een kraspen is eigenlijk niets anders dan het aanbrengen van lijnen conform de gewenste maatvoering. Men kan het aftekenen doen op basis van technisch tekeningen. Vaak zijn de technische tekeningen in een bepaalde schaal gemaakt en is de daadwerkelijke gewenste maat bij de tekening aangegeven.

Met een centerpons geeft men de centers aan op een metalen plaat. Met een kraspen kan men naar deze punten lijnen trekken. Men kan ter verduidelijking een werkstuk van te voren bestrijken met sneldrogende aftekeninkt. Deze inkt zorgt er voor dat de lijnen duidelijker zichtbaar worden waardoor men slechts met weinig druk de kraspen over het werkstuk hoeft te bewegen. Als er geen lijnen of sporen op het werkstuk mogen achterblijven gebruikt men een messing kraspen.

Langs de lijnen zal de metaalbewerking moeten worden uitgevoerd. Men kan bijvoorbeeld op basis van deze lijnen een plaat in een gewenste hoek zetten, doorknippen of doorzagen.

Krasblok
Als men zeer nauwkeurig moet aftekenen maakt men gebruik van een krasblok. Het krasblok wordt samen met het werkstruk op een zogenoemde vlakplaat geplaatst. Een krasblok bestaat uit een zuil op een voet en een verstelbare kraspen. Als men het krasblok over de vlakplaat gaat verschuiven kan men zeer nauwkeurig horizontale lijnen op een vlak metaaloppervlak aanbrengen. Men kan een krasblok gebruiken op elk verticaal werkstukvlak.

Wat is een centerpons en waar wordt een centerpons voor gebruikt?

Een centerpons wordt ook wel een puntslag genoemd. Dit is een gereedschap in de vorm van een stalen pen met een harde scherpe punt. De punt van een centerpons is scherp geslepen. Meestal is de punt van de centerpons onder een hoek van 90° geslepen. Er zijn verschillende centerponsen maar in de praktijk lijken ze allemaal op elkaar. De diameter en lengte kunnen verschillen evenals de wijze waarop de centerpons taps afloopt van de bovenkant naar de punt aan de onderkant.

Waarvoor wordt een centerpons gebruikt?
Een centerpons wordt gebruikt om een klein putje te maken in materiaal. Dit materiaal kan zowel metaal, kunststof als hout zijn. Er wordt een putje met een centerpons gemaakt om aan te geven waar bijvoorbeeld een gat geboord moet worden. Het putje wordt dan in het middelpunt van het te boren gat aangebracht.

Het centerpons wordt op de gewenste positie aangebracht. Over het algemeen plaatst men de centerpons loodrecht op het materiaal waarin het puntje moet worden aangebracht. Vervolgens geeft men met een hamer een klap op de centerpons. Dit veroorzaakt een klein puntje, afhankelijk van de hardheid van het materiaal.

In het putje van de centerpons plaats men de punt van een boor. Het putje zorgt er voor dat de boor niet wegschiet tijdens het boren. Daardoor kan men nauwkeurig boren.

Centerpons ter ondersteuning van aftekenen
Een centerpons kan ook worden gebruikt ter ondersteuning van het aftekenen op materiaal. In dat geval gebruikt men de centerpons om de aftekencenters te plaatsen op het materiaal. Dit zijn eveneens putjes alleen worden deze putjes gebruikt om bijvoorbeeld met een steekpasser een boog of cirkel af te tekenen op materiaal. De punt van de passer kan door het putje van de centerpons niet wegglijden. Hierdoor kan men nauwkeuriger aftekenen. Meestal gebruikt men daarvoor ook een zogenoemde kraspen.

Verschil tussen centerpons en drevel
Het uiterlijk van een centerpons lijkt een beetje op het uiterlijk van een drevel of op een doorslag. In de praktijk wordt een centerpons soms verward met deze gereedschappen. Een centerpons heeft echter een spitse punt en een drevel heeft een holle punt. Een doorslag heeft een vlakke punt. In de praktijk kun je dus goed zien aan de punt om wat voor stuk gereedschap het gaat.

Automatische centerponsen
Er bestaan ook automatische centerponsen. Het is bij automatische centerponsen niet nodig om met een hamer op de centerpons te slaan. Men plaatst de automatische centerpons op de gewenste positie bovenop het werkstuk. Vervolgens drukt men op deze centerpons waardoor door de kracht van het indrukken een veermechanisme worden gespannen en bij voldoende druk doorslaat op het werkstuk. Hierdoor ontstaat een klein putje of center in het werkstuk. De bediening van de automatische centerpons is met één hand. De slagkracht van deze centerpons is meestal traploos instelbaar.

Wat is een verstekzaag en waar wordt een verstekzaag voor gebruikt?

Een verstekzaag is een zaag die met de hand wordt bediend. Deze zaag wordt gebruikt om een werkstuk in onder een bepaalde hoek te zagen. Daarvoor bevat een verstekzaag een verstekbak of een houder. Deze houder of verstekbak begeleid de zaag zodat de zaag de zaagsnede onder de gewenste hoek wordt aangebracht. Het woord ‘verstek’ kan worden omschreven als een schuine samenvoeging van twee onderdelen. Dit gebeurd meestal onder een hoek van 45°.

Verschil tussen een verstekbak en een houder
Als men bij een verstekzaag een verstekbak heeft kan men een werkstuk onder een hoek van 45° afzagen. Andere mogelijkheden heeft men helaas niet. Als men onder een andere hoek moet zagen dan kan men gebruik maken van een houder. Een houder kan in bijna elke hoek worden gedraaid waardoor men meer vrijheid heeft terwijl de zaag toch goed wordt begeleid. Verstekzagen met een houder kan in de praktijk vaak onder een hoek van 30°, 45°, 60° en 90°. Een bijkomend voordeel van de verstekhouder ten opzichte van de verstekbak is dat de verstekhouder nagenoeg niet slijt door gebruik. De verstekbak is meestal een houten bak in een U-vorm. Men beweegt de zaag tussen twee gleuven en daarbij ontkomt men er bijna niet aan dat de zaagtanden van de zaag de gleuven in de verstekbak gaan beschadigen en verruimen. Een verstekbak slijt dus sneller dan een houder van een verstekzaag.

Verstekzaagmachine?
Een verstekzaag is geen machine omdat deze met de hand wordt bedient en er geen sprake is van een (elektrische of hydraulische) aandrijving. Ondanks dat wordt een verstekzaag soms wel een verstekzaagmachine genoemd. Dit heeft misschien te maken met de vormgeving en het feit dat men de houder in verschillende posities kan vastzetten. Het is een eenvoudige constructie waarbij de zaag, indien nodig, snel en simpel kan worden vervangen. Dit gebeurd meestal wanneer de tanden van de zaag door het zagen stomp zijn geworden. 

Wat is een steencirkelzaag of diamantcirkelzaag?

Een cirkelzaag is een algemene benaming voor een zaag met een cirkelvormig zaagblad. De buitenzijde van dit zaagblad is voorzien van een aantal tanden. Deze tanden draaien met een hoog toerental rond als een motor het zaagblad aandrijft. De tanden van het zaagblad kunnen een verschillende grote hebben. Ook het aantal tanden op het zaagblad verschilt. Het aantal tanden op het zaagblad is niet alleen afhankelijk van de diameter van het zaagblad. Ook het materiaal is van doorslaggevend beland. Over het algemeen kiest men voor een kleinere vertanding naarmate het materiaal harder wordt. Steen is zeer hard materiaal. Daarom gebruikt men voor het doorzagen van steen een speciale steencirkelzaag.

Steencirkelzaag
Een steencirkelzaag moet voorzien zijn van een zeer hard zaagblad. Daarnaast moet het zaagblad ook een bepaalde mate van elasticiteit hebben. Staal is in bepaalde mate elastisch maar niet heel hard. Daarom worden de zaagbladen van een steencirkelzaag voorzien van een extra hard materiaal. Dit materiaal is diamantslijpsel. Omdat diamantslijpsel is aangebracht op het zaagblad van de steencirkelzaag spreekt men ook wel van een diamantcirkelzaag.

Diamantslijpsel is zeer hard en kan daardoor goed door steen heen slijpen als men dit bevestigd aan de buitenzijde van het zaagblad van een cirkelzaag. Het zaagblad van de steencirkelzaag kan door steen, beton en asfalt zagen. Het zaagblad moet daarbij echter niet te heet worden want dan kan het blad vervormen. Om die reden wordt tijdens het zagen van harde materialen altijd een koelmiddel gebruikt. Dit koelmiddel is over het algemeen koud water dat tijdens het zagen over het zaagblad en het werkstuk heen stroomt. Het koelmiddel zorgt er voor dat de slijtage van de zaag tijdens het zagen wordt beperkt.

Wat is een metaalcirkelzaag en waar wordt dit gereedschap voor gebruikt?

Een cirkelzaag is een zaag met een zaagblad in de vorm van een ronder schijft. Deze schijf draait zeer snel rond een as. De zaagtanden aan de buitenzijde van de cirkelzaag verspanen het materiaal waarop de zaag wordt gezet. Een motor zorgt voor de aandrijving van het zaagblad. Cirkelzagen zijn er in verschillende soorten en maten. Ook de toepassing van cirkelzagen verschilt evenals de wijze waarop men een cirkelzaag hanteert. Er bestaan bijvoorbeeld tafelcirkelzagen met een tafelblad waarover men het te zagen materiaal heen schuift. Daarnaast zijn er ook uitvoeringen van de cirkelzaag die men met de hand kan bedienen. Dit zijn de zogenoemde handcirkelzagen.

Metaalcirkelzagen
Een metaalcirkelzaag is een cirkelzaag die speciaal is ontworpen om metalen planten en profielen door te zagen. Omdat metaal veel harder is dan alle houtsoorten kan men niet met een hoog toerental metalen profielen en platen doorzagen. Een metaalcirkelzaag is geschikt om metaal met een laag toerental door te zagen. Dit zijn machinale cirkelzagen waarbij de cirkelzaag hydraulisch op het werkstuk wordt gedrukt. Een bediening doormiddel van een hefboom komt vrij veel voor bij deze cirkelzaagmachines. Omdat metaal hard is treed er veel wrijving op tussen het zaagblad en het metalen werkstuk. Om te voorkomen dat het zaagblad te veel slijt of vastloopt gebruikt men koelmiddel. Dit koelmiddel stroomt langs het zaagblad over het gedeelte van het werkstuk waar de zaagsnede gemaakt wordt. Het koelmiddel kan worden opgevangen en gezeefd zodat het na afkoeling weer kan worden hergebruikt.

Metaalafkortmachine
Er bestaan ook metaalafkortmachines. Deze bevatten een doorslijpschijf. Deze schijf wordt door het doorslijpen van metaal steeds kleiner van omtrek. Daarom zal de doorslijpschijf regelmatig vervangen moeten worden.

Wat is een cirkelzaag en waar wordt een cirkelzaag voor gebruikt?

Cirkelzagen worden ook wel radiaalzagen genoemd. Deze zagen bevatten een zaagblad in de vorm van een cirkel. Deze cirkel is van staal en getand aan de buitenkant. De tanden van het schaafblad of zaagschijf kunnen verschillende vormen hebben van grof tot fijn. De getande schijf wordt doormiddel van een motor aangedreven tot een zeer hoog toerental. Er zijn verschillende soorten cirkelzagen ontworpen en ontwikkelt in de afgelopen jaren.

Verschillende toepassingen van cirkelzagen
Een cirkelzaag kan in een zaagtafel worden gemonteerd. Over de zaagtafel wordt het te zagen materiaal aangevoerd totdat dit de cirkelzaag bereikt. Meestal bevat een zaagtafel een balk of lat waarlangs men de te zagen materialen kan leiden. Een tafelcirkelzaag is ingebouwd in een zaagtafel evenals de elektromotor. Omdat deze zaag is ingebouwd en niet met de hand moet worden vastgehouden kan de cirkelzaag in een zaagtafel zwaarder worden uitgevoerd. Er kunnen op een zaagtafel over het algemeen dikkere materialen worden doorgezaagd dan met een draagbare handcirkelzaag.

Naast de tafelcirkelzaag bestaat er dus ook een handcirkelzaag. Deze cirkelzagen zijn draagbaar en veel minder zwaar dan de tafelcirkelzaag. Dit zorgt er voor dat met een handcirkelzaag ook veel minder dik materiaal gezaagd kan worden.

Verschillende vormen van cirkelzagen
Naast verschillende toepassingen zijn er ook verschillende vormen van cirkelzagen. De vormgeving heeft meestal te maken met de diameter van het zaagblad. Gemiddeld is de diameter van het zaagblad ongeveer 25 centimeter. Er zijn echter ook veel grotere zaagbladen voor industriële cirkelzagen. De doorsnee van het zaagblad is belangrijk voor het bepalen van de maximale zaagdiepte. De straal van het zaagblad is namelijk de maximale zaagdiepte.

Afkortzaag
Een afkortzaag is in feite ook een cirkelzaag. Deze variant van een cirkelzaag is specifiek bedoelt om latten, balken, planten en buizen door te zagen. Omdat deze zaag gebruikt wordt om deze materialen af te korten wordt deze zaag ook wel een afkortzaag of afkoter genoemd. De cirkelzaag is bij een afkortzaag gemonteerd aan een scharnierende arm die verticaal of horizontaal bewogen kan worden.

Wat is een afkortzaag en waar wordt deze zaag voor gebruikt?

Een afkortzaag is een machine met een cirkelvormig roterend zaagblad. Het is een gemotoriseerde machine die speciaal ontworpen is voor het afkorten van verschillende materialen en profielen. Men kan zowel metalen, houtsoorten en kunststoffen zagen. Dit kan desgewenst onder een bepaalde hoek gebeuren. De afkortzaag is vanwege het cirkelvormige zaagblad goed te vergelijken met een cirkelzaag. Een afkortzaag wordt ook wel een radiaalzaag genoemd en wordt soms ook wel een verstekzaag indien deze zaag wordt gebruikt om materiaal in een bepaalde hoek af te korten.

Waarvoor wordt een afkortzaag gebruikt?
Een afkortzaag is niet geschikt om platen te zagen, daarentegen is deze zaag wel heel geschikt om staven, buizen, kokers en bepaalde profielen door te zagen. Men dient bij het materiaal wel goed rekening te houden met het type zaagblad. Voor het zagen van metaal worden andere zaagbladen gebruikt dan het zagen van hout en kunststoffen. Daarnaast wordt voor het zagen van harde materialen extra koeling gebruikt zodat het zaagblad niet vast slaat of snel slijt.

Vormgeving van een afkortzaag
Een afkortzaag bestaat grofweg uit twee delen: het platform en een zaag. De zaag is bevestigd op een scharnierbare arm. Het zaagblad is aan de arm bevestigd evenals de motor die er voor zorgt dat het zaagblad wordt aangedreven. Over het algemeen kan een afkortzaag zowel horizontaal als verticaal draaien onder een hoek van 45 graden draaien. Dit is afhankelijk van het model. Een afkortzaag bevat vaak ook een laser. Deze laser geeft met een rode lijn aan waar de zaagsnede zal worden gemaakt. Als dik en hard materiaal zoals den dikke metalen plaat moet worden gezaagd heeft men extra koeling nodig. Deze afkortzagen hebben een waterkoeling waarbij tijdens het zagen voortdurend koelvloeistof langs het zaagblad en over het werkstuk heen stroomt.

Afkortzaag met trekfunctie
Er zijn ook afkortzagen met een zogenoemde trekfunctie. Hierbij kan de zaag getrokken worden langs twee stangen die zich bevinden aan de rechterkant. De zaag is bevestigd aan een arm die met een eenvoudige beweging naar voren getrokken kan worden. Door de trekfunctie is het zaagbereik groter.  Hierdoor kunnen ook planken en plaatmateriaal op maat worden gezaagd.

Combinatiezaagmachine
Een afkortzaag kan ook een onderdeel zijn van een combinatiezaagmachine. Een combinatiezaagmachine is zoals de naam ook doet vermoeden een machine waarbij verschillende soorten zagen met elkaar worden gecombineerd. Een combinatiezaag bestaat uit een afkortzaag, een verstekzaag en tafelcirkelzaag in één machine.

Wat is een lintzaag en waar wordt een lintzaag voor gebruikt?

Een lintzaag is een machine die een zaag bevat. Deze zaag is lintvormig en is eindloos. Dit houdt in dat het zaaglint in een cirkel aan elkaar bevestigd is. De totale lengte van het zaagblad is enkele meters. Deze lintzaag is om twee wielen van de lintzaagmachine heen gespannen. Het onderste wiel van de lintzaagmachine wordt zo aangedreven dat het zaaglint van boven naar beneden wordt getrokken. Het zaaglint draait dus naar beneden.

Een lintzaag bevat ook een zaagtafel waarop men het werkstuk kan leggen. Het werkstuk kan dan voorzichtig tegen de lintzaag aan worden geduwd. Omdat de lintzaag naar beneden beweegt wordt het werkstuk tegen het zaagtafelblad aangeduwd. Eventueel maakt men gebruik van een geleideliniaal of mal om de zaag op de juiste manier door het werkstuk heen te begeleiden.

Tegenwoordig worden lintzagen over het algemeen elektrisch aandreven met een elektromotor. Vroeger werden lintzagen ook wel met waterkracht aangedreven door gebruik te maken van een waterrad. De kracht van het water bracht het waterrad dan in beweging en zorgde er voor dat de lintzaag werd aangedreven. Op die manier werden boomstammen tot planken verzaagd.

Toepassing van lintzaag
Een lintzaag heeft net als een cirkelzaag een unieke vorm. Deze vorm maakt de lintzaag zeer geschikt om lange zaagsneden te maken. daardoor kunnen materialen met een grote dikte worden doorgesneden. Verder is een lintzaag vanwege het dunne zaagblad geschikt om bochten te maken in een werkstuk. Hoe smalle het zaagblad van de lintzaag hoe scherper de bocht in het werkstuk gemaakt kan worden.

Er zijn verschillende soorten lintzagen ontwikkelt. Er zijn bijvoorbeeld lintzagen die geschikt zijn voor het verzagen van hout. Daarnaast zijn er lintzagen voor metaal of kunststof. Hoe harder het materiaal is hoe lager de zaagsnelheid is. Bij het zagen van metaal dient men koelvloeistof toe om er voor te zorgen dat het zaagblad niet te heet wordt. Daardoor wordt voorkomen dat het zaagblad gaat vervormen tijdens het zagen.

Onderhoud van de lintzaag
Lintzagen moeten goed onderhouden worden. Als een lintzaag bot is kan het zaaglint kapot breken met een flinke kracht. Daardoor kan materiaal worden beschadigd maar kan bovendien ook iemand ernstig gewond raken. Bij grote lintzagen kan een zaaglint met de hand worden geslepen. Men kan er ook voor kiezen om de zaaglinten van de wielen aft te halen en geheel te vervangen.

De wielen van de lintzaag zijn over het algemeen voorzien van een rubberen rand. Dit dient ter bescherming van het zaagblad. Als men het zaaglint gaat vervangen moet het bovenste wiel van de lintzaagmachine weer opnieuw worden gesteld. Dan wordt het bovenste zaagwiel in hetzelfde vlak gebracht als het onderste wiel. Dit zorgt er voor dat de zaagspanning optimaal blijft en het zaaglint niet van de wielen af gaat draaien.

Welke elektrische gereedschappen worden voor houtbewerking gebruikt?

Voor het bewerken van hout kan men naast handgereedschappen ook elektrische gereedschappen gebruiken. Handgereedschappen zijn de oudste gereedschappen die door de mensheid wordt gebruikt. Door de ontdekking van elektrische stroom kon men echter uiteenlopende machines en gereedschappen ontwikkelen waarmee het werk van mensen sneller en nauwkeuriger kon worden uitgevoerd.

Algemene informatie voor elektrische gereedschappen
Verschillende handgereedschappen werden in de loop der tijd op de werkplaats vervangen door elektrische gereedschappen. Daarnaast werden ook gereedschappen ingevoerd die op pneumatische basis werken. Deze pneumatische gereedschappen komen echter veel minder voor dan elektrische gereedschappen. De meeste hobbyisten maken gebruik van handgereedschappen en elektrische gereedschappen als ze hout gaan bewerken. De gereedschappen die men gebruikt zijn afhankelijk van de bewerking die men op het hout gaat uitoefenen.

Elektrische gereedschappen zijn effectief omdat men met deze gereedschappen de werkzaamheden sneller kan uitvoeren dan met handgereedschappen. Ook kost het gebruik van elektrische gereedschappen minder kracht dan het gebruik van handgereedschappen. Bij het gebruik van handgereedschappen moet de houtbewerker wel extra veiligheidsvoorschriften in acht nemen. Veel elektrische gereedschappen bevatten draaiende delen waarin loshangende kledingstukken en haren vastgegrepen kunnen worden met alle gevolgen van dien. Voor grotere elektrische machines zoals een zaagtafel krijgen de meeste houtbewerkers duidelijke instructies.

Soorten elektrische gereedschappen voor houtbewerking
In de houtbewerking worden verschillende elektrische gereedschappen gebruikt. De volgende gereedschappen worden onder andere door meubelmakers, timmerfabrieken en jachtbouwers gebruikt:

  • Boormachine. Voor het boren van gaten.
  • Draaibanken. Deze kunnen zowel conventioneel als elektrisch zijn.
  • Schuurmachines. Zijn er in verschillende vormen zodat men precies in de juiste hoeken van het werkstuk kan komen.
  • Frees. Met een frees kan men gleuven frezen. Ook andere vormen zijn mogelijk.
  • Schaafmachine. Deze machines worden gebruikt om houten platen vlak en glad te schaven.
  • Lintzaagmachine. Dit zijn zaagmachines waarbij de het zaagblad de vorm heeft van een lint.
  • Cirkelzaagmachine. Bij deze zaagmachines is het zaagblad cirkelvormig.
  • Handcirkelzaag. Dit zijn kleine cirkelzagen die men met de hand kan bedienen.